Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κοινωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κοινωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
19.8.20
31.7.20
Μα δεν υπαρχει ξυπνητηρι?
Επεσα πανω σε αυτη τη παραγραφο σε τουτο εδω το blog.
Ή ειναι ολα πολυ απασχολημενα με τις κλασσικες συνταγες του κοινοβουλευτικου τσιρκου και δεν εχουν καιρο για ουσιαστικη πολιτικη ΔΡΑΣΗ?
6.7.20
Στην υγεια των κοροϊδων...
Μη ξεχνατε: "μαζι τα φαγαμε".
Και συνεχιζουμε με μεγαλυτερη ορεξη!
Οσο υπαρχουν βοϊδομυαλοι, τα λαμογια θα βασιλευουν...
4.7.20
26.6.20
Τελικά ποιός είναι σήμερα πιο οικολόγος? *
«Είναι καλύτερα να φέρνετε τις δικές σας τσάντες. … Οι πλαστικές σακούλες βλάπτουν το περιβάλλον» λέει ευγενικά η ταμίας στην ηλικιωμένη κυρία, στο σούπερ μάρκετ.
«Εχεις δίκιο, κοπέλα μου, αλλά εμείς δεν είχαμε πρόβλημα με το περιβάλλον στα νιάτα μου», απάντησε η κυρία…
«Το λέω και στην μητέρα μου. Η δική σας γενιά δεν νοιαζόταν για το περιβάλλον» λέει, ευγενικά, η ταμίας.
Η κυρία κομπιάζει, βλέπει ότι δεν υπάρχει άλλος πελάτης στην «ουρά» και αρχίζει να μιλάει…
«Στα δικά μου χρόνια, επιστρέφαμε τα γυάλινα μπουκάλια γάλακτος, των αναψυκτικών και της μπύρας στο κατάστημα. Το κατάστημα τα έστελνε πίσω στο εργοστάσιο για να πλυθούν και να αποστειρωθούν και να τα ξαναγεμίσουν, για να χρησιμοποιηθούν ξανά και ξανά. Ανακύκλωση, δεν το λέτε αυτό; Τα μπακάλικα μας έβαζαν τα ψώνια μέσα σε καφέ χάρτινες σακούλες που χρησιμοποιούσαμε για πολλά πράγματα. Το πιο αξιομνημόνευτο – εκτός από την χρήση τους για σακούλες οικιακών απορριμμάτων – ήταν η χρήση του καφέ χαρτιού για κάλυμμα των σχολικών βιβλίων μας. Αυτό εξασφάλιζε ότι η δημόσια περιουσία (τα βιβλία που παρέχονται από το σχολείο) θα διατηρούνταν καθαρά. Ανεβαίναμε τις σκάλες με τα πόδια, γιατί δεν είχαμε κυλιόμενες κλίμακες σε κάθε κτίριο καταστημάτων και γραφείων. Περπατούσαμε μέχρι το μανάβικο και δεν παίρναμε το αυτοκίνητο για να διασχίσουμε δύο τετράγωνα.
...
25.6.20
::: Μετα τις τσιχλοφουσκες
Νομιζω οτι εχει ενδιαφερον η τοτε οπτικη σε σχεση με το τι ακολουθησε...
23.3.14
Παρασιτολογία *
 |
| Από το Ποντίκι |
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κείμενα του Γιάνη Βαρουφάκη, από το Protagon 18.3.2014:
Φίλε Σταύρο
Έκπληκτος με την απόφασή σου να φτιάξεις κόμμα, περίμενα αρκετές μέρες προτού καταγράψω τις πρώτες σκέψεις για το εγχείρημά σου. Χρειάζονταν αυτές οι μέρες για να μπορέσω να διαχωρίσω τις σκέψεις αυτές από τις μνήμες και τα συναισθήματα που έχω συνδέσει με σένα – από εκείνη την συνέντευξη που μου είχες πρωτοπάρει για το πανεπιστήμιο (στην οποία σε «φόρτωσα» με την αγανάκτησή μου με αυτά που ζούσα), τα πρώτα βήματα στο protagon, τις περιπέτειες με την άγκυρα στην Αίγινα... Καθώς σκεφτόμουν όλα αυτά, κατέληξα ότι ο μόνος τρόπος να γράψω για το Ποτάμι σου ήταν υπό τη μορφή προσωπικής επιστολής. Και μιας εμείς δεν έχουμε τίποτα να κρύψουμε από τους αναγνώστες μας, αποφάσισα να την αναρτήσω απ ευθείας στο protagon, αντί να σου τη στείλω με email.
Καταρχάς, να ξεκαθαρίσω ότι, παρόλο που εξεπλάγην, η έκπληξη ήταν ευχάριστη. Ένα κόμμα που δεν αποτελεί φράξια, spin off, ή δεκανίκι κατεστημένου κόμματος, είναι θείο δώρο στο αποτελματωμένο πολιτικό σκηνικό, το οποίο έχει απόλυτη ανάγκη να μετεξελιχθεί στο επόμενο στάδιό του. Όπως στη φύση, έτσι και στην πολιτική, η εξέλιξη έρχεται μόνο μέσα από τις απρόβλεπτες «μεταλλάξεις» που διακόπτουν και διαταράσσουν τη διαδικασία «προσαρμογής». Το Ποτάμι σου είναι μια τέτοια μετάλλαξη. Έχουμε άμεση ανάγκη όσο το δυνατόν περισσότερων τέτοιων μεταλλάξεων, ελπίζοντας ότι κάποια από αυτές θα «πιάσει» και πως τα αποτελέσματά της θα είναι καλύτερα για τον τόπο.
20.3.14
Η μέγκενη κοινωνικής μηχανικής *
 |
| Του Γιάννη Ιωάννου |
Από ένα άρθρο του Σταύρου Λυγερού στο Real.gr 21.10.2013:
Στη μέγκενη «κοινωνικής μηχανικής» οι μικρομεσαίοι
ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΕΣ ότι δεν πρόκειται να επιστρέψουμε στις αγορές όσο το χρέος είναι μη βιώσιμο. Η Ελλάδα συνεχίζει να αξιολογείται στην κατηγορία «σκουπίδια» από τις τρεις εταιρείες πιστοληπτικής διαβάθμισης. Στη μάλλον απίθανη περίπτωση που οι αγορές δεχθούν να μας δανείσουν, θα ζητήσουν απαγορευτικά επιτόκια 6%-7%. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι κατά πάσα πιθανότητα η Ελλάδα θα παραμείνει για πολλά ακόμα χρόνια στα «μηχανήματα», θα είναι εξαρτημένη από δανειακές συμβάσεις και τα συνακόλουθα μνημόνια.
Εκτός αυτού, σε ένα οικονομικό περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα, υπερφορολόγηση, έλλειψη τραπεζικού δανεισμού, γραφειοκρατία και υψηλό κόστος ενέργειας δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν σημαντικές άμεσες ξένες επενδύσεις παραγωγικού χαρακτήρα. Οι μόνοι που ενδιαφέρονται για την Ελλάδα είναι κεφάλαια υψηλού ρίσκου. Αυτά έχουν ήδη αρχίσει να μπαίνουν στην ελληνική οικονομία, κυρίως στον τραπεζικό τομέα.
Με άλλα λόγια, όσοι επενδύσουν κατά κανόνα θα επενδύσουν για να αγοράσουν σε εξευτελιστικές τιμές δημόσιες επιχειρήσεις και δημόσια περιουσία, ιδιωτικές επιχειρήσεις που ασφυκτιούν από την έλλειψη ρευστότητας, ιδιωτική περιουσία που ξεπουλιέται επειδή οι ιδιοκτήτες, λόγω συρρίκνωσης των εισοδημάτων τους, δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα αυξημένα φορολογικά βάρη και, βεβαίως, τα «κόκκινα» δάνεια από τις τράπεζες.
Στην πραγματικότητα, καταλύεται βίαια ο μικροϊδιοκτητικός χαρακτήρας της ελληνικής οικονομίας. Αυτό ισχύει και για την κατανομή της ακίνητης περιουσίας, αλλά και για τον επιχειρηματικό χάρτη. Η μικρομεσαία θάλασσα, που αποτελεί τον κορμό της ελληνικής κοινωνίας, χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια της. Ακόμα και όσοι καταφέρουν να κρατήσουν το κεφάλι τους έξω από το νερό, θα επιβιώσουν σε ένα πολύ χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο.
Με δεδομένη τη σύμπραξη των αρχουσών ελίτ σ’ αυτό το πείραμα «κοινωνικής μηχανικής», το κρίσιμο ερώτημα ήταν και παραμένει πολιτικό: Η ελληνική κοινωνία θα αποδεχθεί μέχρι τέλους τη μοίρα που της επιφυλάσσουν ή θα εξεγερθεί;
17.3.14
H δυναμική των συνειδητοποιήσεων *
 |
| Του Γιάννη Ιωάννου |
Άρθρο του Χρήστου Γιανναρά στη Καθημερινή 16.03.2014:
Aκαταμάχητη η δυναμική των συνειδητοποιήσεων
Στέρηση ζωής, ασύγκριτα πιο καταστροφική από την ανέχεια, είναι η αδιάκοπη, μονόδρομη ενασχόληση με τα εγκλήματα των κομματικών και τις πομπές τους. Mέρα-νύχτα, νύχτα-μέρα, «ειδήσεις»: Παζαρέματα με την τρόικα, ποσοστά ανεργίας, εξωφρενικά δισεκατομμύρια για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, δείχτες μείωσης των εισοδημάτων, δείχτες αύξησης των τιμών στα τρόφιμα – μια ατέρμονη δίνη, καθημερινά, εφιαλτικών συντελεστών του αδιεξόδου. «Γίνεται εσπέρα, γίνεται πρωί, ημέρα καμία»: ίδιος ζόφος και τυραννική παραζάλη.
Pημάζει τη ζωή μας η «είδηση», ζούμε το τίποτα μεταποιημένο σε εντυπώσεις. Kαι αυτουργός της μεταποίησης, η τηλεόραση. Kάποτε την κοινωνία της πληροφορίας την υπηρετούσε ο Tύπος, ο γραπτός λόγος αξίωνε εντιμότητα, γνώση, σπουδή, ήθος – οι άνθρωποι είχαν κριτήρια να ξεχωρίσουν την αλήθεια από το ψέμα, τον υπεύθυνο λόγο από τον παραπλανητικό και δόλιο. O σχολιασμός της πληροφορίας γινόταν πρόσωπο-με-πρόσωπο, στη γνώμη ή στην άποψη ζυγιζόταν η ευφυΐα, η ευθυκρισία, η ειλικρίνεια.
8.3.14
Γυναίκες μόνες, ετών εβδομήντα *
Με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας, αντιγράφω από το Βήμα 8.3.2014 ένα κείμενο της Μαργαρίτας Μανσόλα:
Γυναίκες μόνες, ετών εβδομήντα. Αθήνα, 2014
Τις βλέπεις να προχωράνε. Άλλες μόνες, βαμμένες στα μαύρα από πάνω μέχρι κάτω, σημάδι αναφοράς στον σύντροφο που έφυγε κι ας μην ήταν διαλεγμένος από καρδιά μα από ανάγκη. Με τα χρόνια έμαθαν να αγαπούν τη συντροφιά στο ζεσταμένο σεντόνι, τη γκρίνια στο τραπέζι, ακόμα ακόμα αυτή τους την υποταγή . Τώρα τιμούν την απουσία , όπως της πρέπει κι οπως έχουν μάθει.
Άλλες δυο - δυο, στο σούπερ μάρκετ, στην εκκλησία, στο πάρκο. Η ομοιότητα στα μάτια, αδιάψευστη μαρτυρία της μεταξύ τους σχέσης, περιορίζεται ακριβώς εκεί, αφήνοντας όλα τ’άλλα παραδομένα στην ανεξέλεγκτη μεταμόρφωση του χρόνου. Κοιτάζοντας όμως τα μάτια της νεότερης, μπορείς να μαντέψεις ακριβώς το βλέμμα του τότε ίδιο με το τώρα, αναλλοίωτο μέσα στα χρόνια που περνώντας έβαλαν τη μια στο ρόλο της άλλης: Η κόρη αυστηρή, μαλώνει , νουθετεί, φροντίζει, η μάνα υπακούει υπομονετικά. Την αγαπά, Εχει την ανάγκη της. Η νεότερη εκδοχή του ίδιου ρόλου.
6.3.14
Ευρωλιγουρα *
Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο "Ανάγκη θάρρους για μεταρρυθμίσεις" της Καθημερινής 6.3.2014:
Αυτη η "Ευρωλιγουρα" με εξοργιζει, με θυμωνει. Απο που προηλθε το ονομα "Ευρωπη", ολοι το γνωριζουμε, αλλα καποιοι ομιλουν σαν να μη γνωριζουν το στοιχειωδες της ιστοριας του ονοματος και συνεχως μας υπενθυμιζουν να γινουμε Ευρωπη. Να γινουμε Ευρωπη ως προς την ιστορια, εμεις τους "βαφτισαμε" και σε εμας οφειλουν το όνομά τους. Αν δεν τους αρεσει, μπορουν να το αλλαξουν, αλλα εγω να γινω ευρωλιγουρης και να τρεχω σαν φτωχος συγγενης και να κανω επικυψεις και να θαυμαζω τα εργα τους, δεν εχω αναγκη να το κανω ποτε, οχι απο μια ανοητη υπεριφανεια, γιατι δεν δεχομαι την οποια ανωτεροτητα μπορει να εχουν στον τεχνολογικο και οργανωτικο τομεα, που βεβαιως και την εχουν, αλλα πρωτα θα ματιγωσω μεχρι πτωσεως τον κουτοπονηρο πολιτικο που δεν με αφηνει να ξεδιπλωσω τις δυναμεις μου τις ιδιωτικες ως πολιτης και μου βαζει συνεχως εμποδια και που μου ερχεται με βλεμμα αγιου στη συνεχεια να μου αρπαξει την ψηφο και αφου τα καταφερει, μετατρεπεται σε Δεσποτης μου.
Αυτη η λεξη "μεταρυθμιση" εχει γινει υπογλωσσιο και εχει λιωσει, χωρις θεαματικο αποτελεσμα. Με το υπαρχον συστημα, απο το συνταγμα, μεχρι τον απλο νομο και τα ιδια προσωπα που το μονο που γνωριζουν, ειναι να μας πουλαν δημοκρατια εως και νταβατζηλικη, θα αναστηθει η λεξη μεταρυθμιση απο τον ταφο της και θα τους παρει στα ποδια για την ασελγεια τους.
Για να απαλλαγει η χωρα, χρειαζεται Επανασταση Συνειδησεων και οχι κριτικη μονο. Για να γινει επανασταση συνειδησεων, οφειλουν καποιοι να ξυπνησουν τις συνειδησεις, που φωλιαζει η συνεισηση και στον πιο απλο πολιτη. Οποιος τολμησει να το κανει, τον περιμενει ο κατω κοσμος με διαφορες μεθοδους.
Ανδρικοπουλος Θεοδωρος
1.3.14
Premeditated murder
 |
| Cartoon by Yannis Ioannou |
Greek professor of economics Yanis Varoufakis writes in his blog today:
- There are 10 million Greeks living in Greece (and falling fast due to migration), ‘organised’ in around 2,8 million households that have a ‘relationship’ with the Tax Office. Of those 2,8 million households, 2,3 million have a debt to the Tax Office that they cannot service.
- 1 million households cannot pay their electricity bill in full, forcing the electricity company to ‘extend and pretend’, thus ensuring that 1 million homes live in fear of darkness at night while the electricity company is insolvent.
- Of the 3 million people constituting Greece’s labour force, 1,3 million are jobless.
- Of the 1,3 million jobless only 10% receive unemployment benefits. The rest must fend for themselves.
- Of those who work in the private sector 500 thousand have not been paid for more than three months.
- Contractors who work for the public sector are paid up to 24 months after they provided the service and pre-paid sales tax to the Tax Office.
- Half of the businesses still in operation throughout the country are seriously in arrears vis-à-vis their (compulsory) contributions to their employees’ pension and social security fund.
The policies that have created, sustained and deepened that situation are still imposed on the country. Yet it is all too obvious that, instead of curing the 'patient', they intensify the illness with no signs of recovery in sight, other than official hot air.
WHY?
What is the reason of insisting upon a therapy that clearly makes more harm than good?
Could any doctor continue applying the same catastrophic medication for years without being accused of criminal negligence -if not premeditated murder?
21.2.14
Κρετινολογίες *
 |
| Από το Ποντίκι |
Δεν αναμένεται ότι ένας κρετίνος μπορεί να αντιληφθεί τι σημαίνει να αποτρέπεις οικοδόμο να σου φιλήσει τα χέρια, με δάκρυα στα μάτια, επειδή του επανασύνδεσες το ρεύμα. Δεν αναμένεται ότι ένας κρετίνος μπορεί να αντιληφθεί το βάθος του βλέμματος, με ό,τι αυτό καταμαρτυρά, του ανθρώπου που στήνεται στην ουρά για το ταπεράκι του συσσίτιου.
Δεν αναμένεται ότι τα πουλημένα μεγάφωνα της προδοσίας θα κάνουν σημαία τους τα αλισβερίσια των τραπεζιτών, τα θαλασσοδάνεια προς χρεωκοπημένα ΜΜΕ, την μόνιμη αναβολή εισφοράς από τα διαφημιστικά έσοδα, την κάλυψη φοροφυγάδων, την διάλυση της υγειονομικής περίθαλψης από τον διανοητικά καθυστερημένο νευρασθενή, το λαθρεμπόριο καυσίμων, την πώληση κοινωφελών δικτύων, τα όργια των ΜΚΟ κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ.
Αλλά αυτό που δεν αναμένεται με τίποτε -και πρέπει να αποτραπεί οπωσδήποτε- είναι η αποκάλυψη της κρυψώνας όλων αυτών, όταν στον αέρα της κατεχόμενης χώρας ακουστεί το "ως εδώ και μη παρέκει!". Σας εκλιπαρούμε να μας αφήσετε να γευτούμε όλη την άγρια χαρά του κυνηγιού. Μέχρι τότε, υγιαίνετε· σας θέλουμε ροδαλούς και καλοζωισμένους.
Στο μεταξύ, οι συστημικοί ηλίθιοι νομίζουν ότι, οι μελλοντικοί κυνηγοί εντάσσονται στον ΣΥΡΙΖΑ: κοντόφθαλμοι και ευρισκόμενοι σε πλήρη πανικό, διαβάζουν τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ και όχι τα ποσοστά όσων "δεν ξέρουν", "δεν απαντούν". Ξεχνούν δε εντελώς, τα ποσοστά όσων κλείνουν το τηλέφωνο (αν δεν τους το έχουν κόψει ακόμη), τα οποία δεν εμφανίζονται πουθενά. Ακόμη.
κώστας
16.1.14
Οι λακκόπλουτοι *
Άρθρο του Νίκου Καραβέλου στην Ελευθεροτυπία 16.1.2014:
Λακκόπλουτους ονόμαζαν οι αρχαίοι εκείνους που, με εγκληματικές πράξεις, ανίερα πλούτιζαν εις βάρος των άλλων. Ο όρος προήλθε ως εξής: Αμέσως μετά τη μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ.), κάποιος Αθηναίος αξιωματούχος, ονομαζόμενος Καλλίας ο Δαδούχος, έπιασε έναν αιχμάλωτο που έπεσε στα πόδια του ζητώντας έλεος.
Ως αντάλλαγμα για τη ζωή του υπέδειξε στον Καλλία ένα λάκκο, μέσα στον οποίο οι Πέρσες είχαν θάψει μεγάλη ποσότητα χρυσού. Ο φιλοχρήματος Αθηναίος πήρε το χρυσάφι και σκότωσε τον αιχμάλωτο. Αυτή η ανίερη συμπεριφορά στιγμάτισε τη γενιά του Καλλία και έκτοτε οι καταγόμενοι από αυτήν ονομάζονταν λακκόπλουτοι (Πλούταρχος, Παράλληλοι Βίοι Αριστείδης - Κάτων).
20.12.13
Η ευπρεπής απόγνωση *
Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο "Οχι σε ένα μοιραίο λάθος" στη Καθημερινή 20.12.2013.
[Αναρωτιέμαι πώς μπορεί να εκφραστεί πολιτικά η οργή τέτοιων αστών που φαίνεται πλέον να κοχλάζει.]
Πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα κ.αρθρογράφε : Ο Ελληνικός Λαός εξαναγκάστηκε δόλια σε θυσίες.
Ουδέποτε κλήθηκε να ψηφίσει, να εγκρίνει και να αποδεχτεί όσα βάρη οικονομικά του φόρτωσαν κυβερνώντες απ τα τέλη του 2009 μέχρι σήμερα, οι οποίοι απέσπασαν την ψήφο των Ελλήνων με ψευδείς παραπλανητικές υποσχέσεις, παρουσίαση άλλων οικονομικών προγραμμάτων και παρεμφερή ανέντιμα, που δικαιολογούν απόλυτα την απαξίωση συγκεκριμένων πολιτικών και επ ουδενί της Δημοκρατίας.
Μας μιλάτε για "κάβους, ανηφόρες και θυσίες" κ.αρθρογράφε με μια τάση να θεωρείτε "πράξη ευθύνης" εκ μέρους των κυβερνητικών βουλευτών την ψήφιση κάθε μέτρου που συμβάλει στην επιδείνωση του επιπέδου, της τιμής και της αξιοπρέπειας των Ελλήνων.
Με την εκβιαστική απειλή του "μοιραίου λάθους", τους εκφοβισμούς και τις απειλές εναντίον των Ελλήνων, παρουσιάζετε την τραγική πραγματικότητα σαν τον μόνο δρόμο για την ευημερία.
Οι από οικονομική απόγνωση αυτόχειρες ΄Ελληνες ξεχνιούνται άμεσα και ο Λαός του Θεού απεγνωσμένος και εξαγριωμένος πολύ θάθελε να..., αλλά ας μην συνεχίσω εν προκειμένω σεβόμενος πρώτιστα τον εαυτό μου και την Κ. που με φιλοξενεί.
Γιατί φτάνουμε στο σημείο να βγεί από μέσα μας κάθε καλά κρυμμένος δαίμονας και να μεταμορφωθούμε σε τέρατα που πρέπει να αμυνθούν στα άλλα σαρκοβόρα τέρατα που μας έχουν διαλύσει τη ζωή και ταυτόχρονα έχουν το θράσος να μας πουλάνε "πατριωτική ευθύνη".
Θάναι θαύμα αν διατηρήσουμε το ήθος και τη ψυχραιμία μας απέναντι στη βαναυσότητα των κυβερνητικών σε βάρος μας λεηλασιών και ειλικρινά σαν ελεύθερος/φιλελεύθερος εύχομαι και προσεύχομαι η εύλογη απέχθεια να ξεσπάσει μόνο σε ώρα κοινοβουλευτικών και εν γένει εκλογών.
Αυτό να εύχεσθε και σεις κ.αρθρογράφε.
Τα υπόλοιπα ας τα χαρακτηρίσουμε με τη φράση του Μεγάλου Αρχιμανδρίτου μακαριστού Γρηγορίου Δικαίου (Παπαφλέσσα) : κουραφέξαλα !
Σχολίασε ο/η Ιωάννης Α. Μελισσείδης | 12:47:53, Δεκέμβριος 20th, 2013
14.12.13
Σκοτίστηκα, είναι πάρα πολλοί *
 |
| Του Γιάννη Ιωάννου |
Εμένα με ρώτησε κανένας αν θέλω να δώσω 0,50€ στους φτωχούς. Προσωπικά σκοτίστηκα γι' αυτούς, είναι ήδη πάρα πολλοί!
Σχολίασε ο/η Denny Crane | 15:09:54, Δεκέμβριος 13th, 2013
13.12.13
Μεγαλόθυμη ευεργεσία *
 |
| Του Γιάννη Ιωάννου |
Άρθρο στο blog Έρμιππος 12.12.2013:
Όταν εμφανίζουμε το δικαίωμα στην ζωή σαν μεγαλόθυμη ευεργεσία πλησιάζουμε επικίνδυνα στο τέλος
Ξανά μια ατελέσφορη, αδιέξοδη και κυρίως αποπροσανατολιστική συζήτηση για τα αυτονόητα. Πρέπει ή όχι το κομμάτι εκείνο της κοινωνίας, που ακόμη μπορεί να επιβιώνει, να πληρώσει επειγόντως το κόστος για την παροχή των απολύτως ουσιωδών αγαθών και υπηρεσιών γι' αυτούς που έπαψαν πλέον να διαθέτουν έστω και τις στοιχειώδεις αντοχές; Αφορμή η νέα επιβάρυνση για την αποφυγή της διακοπής ηλεκτροδότησης στους ολότελα αδύναμους.
Αναλωνόμαστε για μια ακόμη φορά στα αυτονόητα. Και μόνον η αρχή μιας συζήτησης για το εάν κάποιοι δικαιούνται ή όχι να έχουν, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, ηλεκτρικό ρεύμα στο σπίτι τους και για το πώς θα τους το εξασφαλίσουμε παραπέμπει σε κοινότητα αποκτηνωμένων όντων. Υπό τις σημερινές συνθήκες ζωής είναι σαν να διαπραγματευόμαστε, πλήρως νομιμοποιημένοι, το δικαίωμα κάποιων στο οξυγόνο και την αναπνοή.
8.10.13
Περί «αγώνων» *
Άρθρο του Χρήστου Γιανναρά στη Καθημερινή 6.10.2013:
Περί επαναστατικής ορμής και «αγώνων»
Στην ελλαδική κοινωνία σήμερα κάθε ίχνος επαναστατικής ορμής μοιάζει οριστικά χαμένο – η εικόνα που κυριαρχεί είναι μιας πεθαμένης κοινωνίας. Eπαναστατική ορμή δεν σημαίνει την ιδιοτέλεια συμφερόντων που περιφρονούν έμπρακτα την έννομη τάξη, το κράτος δικαίου. Tέτοια έμπρακτη περιφρόνηση υπάρχει και πλεονάζει αναιδέστατα στην ελλαδική κοινωνία σήμερα, αλλά δεν έχει τίποτα να κάνει με την επαναστατική ορμή.
Eπαναστατική ορμή είναι η ζωτική δυναμική της τόλμης για συνεπή άρνηση του παλιού και φθαρμένου – με στόχο το γόνιμο καινούργιο, τη δημιουργική πρόκληση, την ποιότητα. Eπαναστατική ορμή είναι η αφοβία για το ρίσκο, η πίστη στις δύσκολες συλλογικές στοχεύσεις. Eίναι η χαρά της απελευθέρωσης από το αλυσοδέσιμο στους εκβιασμούς φτηνιάρικων «νταβατζήδων», απάτριδων και χυδαίων. Eίναι η απολάκτιση, μετά βδελυγμίας, όσων καπηλεύονται ιδιοτελέστατα τα πολιτικά υπουργήματα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)