Στην υγεια των κοροϊδων...

Μη ξεχνατε: "μαζι τα φαγαμε".
Και συνεχιζουμε με μεγαλυτερη ορεξη!

Οσο υπαρχουν βοϊδομυαλοι, τα λαμογια θα βασιλευουν...

[πληρης πινακας εδω]

Ραγιαδες ευτυχειτε!

Η Ελλαδα ανηκε στους Ελληνες. Τωρα ανηκει στους επενδυτες...

Ξοδεψτε ρε! Πληρωνουν τα γνωστα κοροϊδα... *

Η κυβέρνηση σπαταλά 48 εκ.ευρώ για αγορά λογισμικού ενώ υπάρχει δωρεάν

Το ελληνικό Δημόσιο, με αποφάσεις των υπουργείων Οικονομικών και Εσωτερικών, αλλά και της γενικής γραμματείας Ψηφιακής Πολιτικής και της Κοινωνίας της Πληροφορίας, ετοιμάζεται να δαπανήσει 48 εκατ. ευρώ για την προμήθεια αδειών λογισμικού, την ώρα που υπάρχει δωρεάν Λογισμικό Ανοιχτού Κώδικα. Αυτό καταγγέλλει η Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας και καταθέτει σειρά προτάσεων για την άμεση μετάβαση της Δημόσιας Διοίκησης στη χρήση Ελεύθερου Λογισμικού/Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα (ΕΛ/ΛΑΚ), καθώς «το πρόβλημα δεν είναι απλώς τα χρήματα που ξοδεύονται αυτήν τη στιγμή, αλλά ότι ουσιαστικά δεσμευόμαστε στο να διαθέτουμε και τα επόμενα χρόνια παρόμοια κονδύλια σε διαρκή βάση, οδηγώντας σε οικονομική αιμορραγία».

[περισσοτερα στο TVXS]

Καθημερινά κόλπα

Εδώ έχουμε ένα παράδειγμα του καλοφτιαγμένου κουτόχορτου με το οποίο ο άμβωνας της ολιγαρχίας ταΐζει τα ζώα που συνεχίζουν να τον εμπιστεύονται. Η συνταγή περιλαμβάνει μια είδηση που παρουσιάζεται με ευχάριστο αλλά παραπλανητικό τίτλο, κάποια στοιχεία που φαίνονται τάχα ότι επιβεβαιώνουν την είδηση, και κάποια αναφορά σε λεπτομερή δεδομένα που όμως λείπουν.

Ο τίτλος σημερινού ανώνυμου άρθρου της Καθημερινής λέει με ενθουσιασμό «ΕΣΕΕ: Φθηνότερο το καλάθι της νοικοκυράς στην Ελλάδα, απ' ότι σε Γαλλία και Μ. Βρετανία». Στο κείμενο διαβάζουμε νούμερα: «το ελληνικό καλάθι κοστίζει 51.61 ευρώ, έναντι 51.04 ευρώ στην Ισπανία, 71.32 ευρώ στη Μ. Βρετανία και 66.64 ευρώ στη Γαλλία.»

Αν κάποιος φτάσει ως το τέλος της μπακαλικής αφήγησης, θα δει το (αυτονόητο για IQ χιμπατζή και άνω): «για την αποφυγή λανθασμένων συμπερασμάτων θα πρέπει να συνυπολογίζεται και το πραγματικό κατά κεφαλήν διαθέσιμο εισόδημα σε κάθε χώρα, το οποίο στη χώρα μας είναι σημαντικά χαμηλότερο σε σχέση με τις τρεις χώρες (47.2 % με τη Βρετανία, 25.1 % με την Ισπανία και 57.2 % με τη Γαλλία).»

Δεν θέλει να μπερδεύει περισσότερο τους αναγνώστες της και δεν ερμηνεύει αυτά τα νούμερα για να μη χαλάσει η κουτοχορτόσουπα που τους σερβίρει. Γιατί θα πρέπει να τους πει ότι με βάση την αγοραστική δύναμη το ελληνικό καλάθι θα έπρεπε να κοστίζει όχι 51.61 αλλά 38 ευρώ για να εξισώνεται με το βρετανικό, 39 με το ισπανικό, και 29 με το γαλλικό.

Αλλά τώρα ποιος θα τα ψυλλιαστεί αυτά, και ακόμη περισσότερο ποιος θα κάτσει να υπολογίσει το μέγεθος του ψέματος που σερβίρει η ‘σοβαρή’ φυλλάδα στα ανύποπτα ζώα.

Α, και μια τελευταία απόπειρα σοβαροφάνειας και αντικειμενικότητας: Στη κατάληξη του άρθρου λέει: «Αναλυτικά οι τιμές φαίνονται στο συνημμένο πίνακα.» Ο πίνακας δεν υπάρχει βέβαια, γιατί μπορεί κάποιος περίεργος αργόσχολος να τον δει και να καταλάβει την απατεωνιά.

Σημειώνεται οτι άλλες εφημερίδες που παρουσιάζουν την ίδια είδηση δεν συμμερίζονται τα ενθουσιώδη συμπεράσματα του κουτοπόνηρου δημοσιοπλάνου που έγραψε αυτό το παραμύθι…

Πτωχογενές πλεόνασμα *

Ένα σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο "Εθνικοί στόχοι για κρίσιμους τομείς" της Καθημερινής 15.4.2014:

"...Ολοι εκείνοι, εντός και εκτός Ελλάδος, οι οποίοι αμφισβητούσαν τα δημοσιονομικά της επιτεύγματα έπεσαν έξω. Ηταν τεράστιο το κόστος που επωμίσθηκαν οι πολίτες, ιδιαίτερα όσοι κλήθηκαν να πληρώσουν ένα άδικα δυσανάλογο μέρος της συνολικής φορολογίας..."

Γιά ποιά δημοσιονομικά "επιτεύγματα" μιλάτε εκεί στην Καθημερινή; Μόνοι σας το λέτε, το μόνο που επέτυχαν ήταν να ληστέψουν τους πολίτες, γιά να δείξουν δημοσιονομικά "επιτεύγματα" με αντισυνταγματικές δημεύσεις περιουσιών και καταληστεύσεις των ασφαλιστικών αποθεματικών που εμείς πληρώσαμε, τις οποίες γιά να επιτύχουν εξαγόρασαν τα τελευταία ψήγματα της συνειδήσεως των ανωτάτων δικαστικών, εξαιρώντας τους μέσω του μισθοδικείου. Τι άλλο έκαναν και μιλάτε γιά "επιτεύγματα"; Μήπως έφεραν επενδύσεις; Σας θυμίζω το συγκριτικό μήκος αυτών που έφερε ο Σαμαράς από το Κατάρ και την Ρωσία. Εκτός αν αναφερθείτε σε κάτι call centers που επικρατούν συνθήκες φάρμας της Αλαμπάμα επί εποχής της δουλείας και πληρώνουν μισθούς υποσαχάριας Αφρικής. Μήπως άνοιξαν τα κλειστά επαγγέλματα; Ούτε λόγος! Μήπως είδατε να σπάνε τα μονοπώλια και να κτυπούν την εκμετάλλευση του κόσμου; Μήπως ανέπτυξαν την οικονομία; Δείτε τα νούμερα, παρ' όλο το μαγείρεμα που γίνεται. Δείτε τους ανέργους, τους "τυχερούς" που εργάζονται με μισθούς Μπαγκλαντές σαν ζώα τρέμοντας μην χάσουν την σταγόνα που τους κρατάει ζωντανούς, τους απελπισμένους, την ρημαγμένη ατμομηχανή της οικονομίας, τον ιδιωτικό τομέα, τους ηλικιωμένους που πλησιάζουν την σύνταξη και βλέπουν το φάσμα της πείνας διότι όσα κατέθεταν μία ζωή στα ταμεία τους τους τα λήστευσαν...

Η μέγκενη κοινωνικής μηχανικής *

Του Γιάννη Ιωάννου

Από ένα άρθρο του Σταύρου Λυγερού στο Real.gr 21.10.2013:

Στη μέγκενη «κοινωνικής μηχανικής» οι μικρομεσαίοι

ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΕΣ ότι δεν πρόκειται να επιστρέψουμε στις αγορές όσο το χρέος είναι μη βιώσιμο. Η Ελλάδα συνεχίζει να αξιολογείται στην κατηγορία «σκουπίδια» από τις τρεις εταιρείες πιστοληπτικής διαβάθμισης. Στη μάλλον απίθανη περίπτωση που οι αγορές δεχθούν να μας δανείσουν, θα ζητήσουν απαγορευτικά επιτόκια 6%-7%. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι κατά πάσα πιθανότητα η Ελλάδα θα παραμείνει για πολλά ακόμα χρόνια στα «μηχανήματα», θα είναι εξαρτημένη από δανειακές συμβάσεις και τα συνακόλουθα μνημόνια.

Εκτός αυτού, σε ένα οικονομικό περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα, υπερφορολόγηση, έλλειψη τραπεζικού δανεισμού, γραφειοκρατία και υψηλό κόστος ενέργειας δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν σημαντικές άμεσες ξένες επενδύσεις παραγωγικού χαρακτήρα. Οι μόνοι που ενδιαφέρονται για την Ελλάδα είναι κεφάλαια υψηλού ρίσκου. Αυτά έχουν ήδη αρχίσει να μπαίνουν στην ελληνική οικονομία, κυρίως στον τραπεζικό τομέα.

Με άλλα λόγια, όσοι επενδύσουν κατά κανόνα θα επενδύσουν για να αγοράσουν σε εξευτελιστικές τιμές δημόσιες επιχειρήσεις και δημόσια περιουσία, ιδιωτικές επιχειρήσεις που ασφυκτιούν από την έλλειψη ρευστότητας, ιδιωτική περιουσία που ξεπουλιέται επειδή οι ιδιοκτήτες, λόγω συρρίκνωσης των εισοδημάτων τους, δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα αυξημένα φορολογικά βάρη και, βεβαίως, τα «κόκκινα» δάνεια από τις τράπεζες.

Στην πραγματικότητα, καταλύεται βίαια ο μικροϊδιοκτητικός χαρακτήρας της ελληνικής οικονομίας. Αυτό ισχύει και για την κατανομή της ακίνητης περιουσίας, αλλά και για τον επιχειρηματικό χάρτη. Η μικρομεσαία θάλασσα, που αποτελεί τον κορμό της ελληνικής κοινωνίας, χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια της. Ακόμα και όσοι καταφέρουν να κρατήσουν το κεφάλι τους έξω από το νερό, θα επιβιώσουν σε ένα πολύ χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο.

Με δεδομένη τη σύμπραξη των αρχουσών ελίτ σ’ αυτό το πείραμα «κοινωνικής μηχανικής», το κρίσιμο ερώτημα ήταν και παραμένει πολιτικό: Η ελληνική κοινωνία θα αποδεχθεί μέχρι τέλους τη μοίρα που της επιφυλάσσουν ή θα εξεγερθεί;

Premeditated murder

Cartoon by Yannis Ioannou

Greek professor of economics Yanis Varoufakis writes in his blog today:

• There are 10 million Greeks living in Greece (and falling fast due to migration), ‘organised’ in around 2,8 million households that have a ‘relationship’ with the Tax Office. Of those 2,8 million households, 2,3 million have a debt to the Tax Office that they cannot service.
• 1 million households cannot pay their electricity bill in full, forcing the electricity company to ‘extend and pretend’, thus ensuring that 1 million homes live in fear of darkness at night while the electricity company is insolvent.
• Of the 3 million people constituting Greece’s labour force, 1,3 million are jobless.
• Of the 1,3 million jobless only 10% receive unemployment benefits. The rest must fend for themselves.
• Of those who work in the private sector 500 thousand have not been paid for more than three months.
• Contractors who work for the public sector are paid up to 24 months after they provided the service and pre-paid sales tax to the Tax Office.
• Half of the businesses still in operation throughout the country are seriously in arrears vis-à-vis their (compulsory) contributions to their employees’ pension and social security fund.

The policies that have created, sustained and deepened that situation are still imposed on the country. Yet  it is all too obvious that, instead of curing the 'patient', they intensify the illness with no signs of recovery in sight, other than official hot air.
WHY?
What is the reason of insisting upon a therapy that clearly makes more harm than good?
Could any doctor continue applying the same catastrophic medication for years without being accused of criminal negligence -if not premeditated murder?

Είδα το πρωτογενές πλεόνασμα! *

Του Γιάννη Παντελάκη στο Protagon 18.2.2014:

Είδα το πρωτογενές πλεόνασμα! Με τα μάτια μου. Βρέθηκα χθες το πρωί δίπλα του, σχεδόν το αγγιξα. Δεν είχε την μορφή ρευστού, δεν είδα πολλά εκατομμύρια ευρώ δηλαδή. Ειχε τη μορφή μερικών σκαμμένων προσώπων που ειχαν στηθεί σε μια μεγάλη ουρά. Ήταν σ' ένα κεντρικό υποκατάστημα του ΙΚΑ. Έτυχε να βρεθώ εκεί. Άκουσα τα σχόλιά τους.

Όλοι αυτοί που σχημάτιζαν μια μεγάλη αλυσίδα ανθρώπων, ήταν συνταξιούχοι σε αναμονή. Πρόκειται για μια σχετικά καινούργια κατηγορία ανθρώπων, που λέγονται «υποψήφιοι συνταξιούχοι». Δεν ειναι εργαζόμενοι, δεν ειναι συνταξιούχοι. Είναι κάτι ενδιάμεσο. Συμπληρώνουν τα ένσημα για να συνταξιοδοτηθούν, αλλά αυτό δεν τους μετατρέπει σε συνταξιούχους. Αλλά σ αυτή την ενδιάμεση κατηγορία.

Μια λίβρα σάρκας *

Ο Αλ Πατσίνο στον Έμπορο της Βενετίας (2004)
Το έργο παίζεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα χωρίς την Πόρτσια.

Του Νίκου Ξυδάκη στη Καθημερινή 18.2.2014:

Δωράκια εφάπαξ από μια λίβρα σάρκας

Το ψυχόδραμα που υφαίνεται γύρω από το πρωτογενές πλεόνασμα δείχνει πολλά για τις πρωτογενείς ασθένειες της ελληνικής πολιτικής σκηνής, μάλιστα σε συνάφεια και με την ανοχή της ευρωπαϊκής αυθεντίας που τάχατες επιτηρεί.

Κατ’ αρχάς, η παραγωγή του πλεονάσματος είναι μαγική και σαδιστική: το πλεόνασμα δεν προκύπτει απλώς με περιστολή των δημοσίων δαπανών, εύλογη σε αρκετές περιπτώσεις, αλλά κυρίως με καταστολή των δημοσίων επενδύσεων, με υπερφορολόγηση των εντίμων φορολογουμένων και με πάγωμα των ληξιπρόθεσμων απαιτητών πληρωμών του κράτους προς τους πολίτες. Πλην της εύλογης εξοικονόμησης, όλες οι άλλες δράσεις δολοφονούν την οικονομία. Η επιτηρούσα διά της τρόικας Ευρώπη αποδέχεται μεθοδολογικά αυτόν τον μαγικό τοκετό· διαφωνεί μόνο ως προς το νούμερο και ανησυχεί μήπως η εμφάνιση πλεονάσματος επιφέρει χαλάρωση της δημοσιονομικής μέγγενης. Εξ ου και οι μικρόψυχες ενστάσεις των Βρυξελλών σχετικά με το ύψος του πλεονάσματος.

Πες πες, μπορεί να γίνει!

"Την πεποίθησή του για την επαναφορά της Ελλάδας σε αναπτυξιακή πορεία υπογράμμισε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Γεώργιος Προβόπουλος μιλώντας σε εκδήλωση στο Λονδίνο. «Οι θυσίες πλέον αποδίδουν καρπούς. Είμαι αισιόδοξος ότι η επαναφορά της Ελλάδας στην ανάπτυξη –το Grecovery- είναι καθ’ οδόν», υπογράμμισε ο διοικητής της ΤτΕ."

"Αισιόδοξος για την πορεία της ελληνικής οικονομίας εμφανίστηκε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος, μιλώντας στην τηλεοπτική υπηρεσία των Financial Times κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Λονδίνο, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά ότι «τα χειρότερα τελείωσαν». "

Είναι η ίδια είδηση γραμμένη από διαφορετικές πένες?
Όχι! Απέχουν ένα χρόνο: Η πρώτη είναι πρόσφατη από τον Φεβρουάριο 2014, ενώ η δεύτερη είναι ένα χρόνο νωρίτερα, από τον Ιανουάριο του 2013.

Φαίνεται ότι λόγω λιτότητας ξαναχρησιμοποιεί παλιές ομιλίες του για να μην πληρώνει κειμενογράφους...

Γνωμικό

Η υποκρισία των αποδείξεων *

Ένα σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο "Απόδειξη ή καταγγελία" της Καθημερινής 18.7.2013:

Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ χρωστούν περίπου 200.000.000.- ευρω προς την ΑΤΕ. Την κρατική ΑΤΕ.
Εξαφάνισαν τους μικρούς μετόχους, έδωσαν την τράπεζα δωρεάν στον κο Σάλλα, αμνήστευσαν τα μέλη του ΔΣ ώστε να μη δικαστούν. Το τέλειο έγκλημα !
Σας φαίνεται άσχετο το σχόλιο ;
Πόσες αποδείξεις πρέπει να μαζέψω από την αγορά για να εισπράξει το Κράτος (κύριος μέτοχος της ΑΤΕ ) αυτά που του έκλεψαν τα δύο κόμματα που κυβερνούν ;
Πώς να πειθαρχήσω τον εαυτό μου όταν οι πολιτικοί μου προσφέρουν καθημερινά παραδείγματα αναίσχυντης φοροδιαφυγής ;
Δύο πολιτικοί ΟΜΟΛΟΓΗΣΑΝ ότι εισέπραξαν μίζενς και κυκλοφορούν ελεύθεροι. Τρεις, τέσσερις, πέντε ακόμη πιάστηκαν να κρύβουν έσοδα, ακίνητα, καταθέσεις στο εξωτερικό.
Παραμένουν ατιμώρητοι και ελεύθεροι.
Πώς θα τιμωρήσουν τον καφετζή της γειτονιάς για την μη έκδοση αποδείξεων ;
Έχετε ιδέα για το πώς μπορούμε να τους πετάξουμε από το σβέρκο μας ; Γράψτε την !
ΥΓ. Δεν χρειάζεται να τους βάλουν στη φυλακή. Αρκεί να τους πάρουν τα κλεψιμαίικα !

Σχολίασε ο/η Κώστας Δ. | 15:33:48, Ιούλιος 18th, 2013

Πρόγραμμα ή πείραμα; *

Του Γιάννη Ιωάννου

Του Παντελή Μπουκάλα στη Καθημερινή 7.6.2013:

Ωστε λοιπόν το λάθος τελικά δεν ήταν στον περιβόητο πολλαπλασιαστή. Ή μάλλον, δεν ήταν μόνο στον πολλαπλασιαστή. Στην πραγματικότητα, αυτή που τώρα αποκαλύπτεται με τον πλέον επίσημο τρόπο, με τις εκθέσεις του ΔΝΤ, τα λάθη και πολλά ήταν και σοβαρότατα. Τόσα και τέτοιου χαρακτήρα που να σκέφτεται κανείς τι στ’ αλήθεια μελετήθηκε διεξοδικά, τι οργανώθηκε μεθοδικά, τι προβλέφθηκε σωστά, ποια μέριμνα υπήρξε για επιδιορθωτικούς μηχανισμούς. Και να απορεί, βέβαια, για το πού ακριβώς εντόπιζαν τη σοφία και την ελπίδα οι ημεδαποί υπερασπιστές των μνημονιακών προγραμμάτων και οι επίμονοι προπαγανδιστές της άποψης ότι «εκεί βρίσκεται η μόνη λύση για την Ελλάδα, η μόνη σωτηρία, και κανένας άλλος δρόμος δεν υπάρχει».

Κύπρος: το συνειδητό ατύχημα *

Από τη κυπριακή εφημερίδα Πολίτης 23.5.2013. Αφιερώνεται σε όσους εξακολουθούν να ονειρεύονται καλοπροαίρετους δανειστές που θέλουν να μας 'εκσυγχρονίσουν' για το καλό μας:


«ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ΑΤΥΧΗΜΑ»
Η τρόικα οδηγεί συνειδητά την Κύπρο σε ύφεση


Η οικονομική ύφεση και οι επιπτώσεις της στην Κύπρο είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένου σχεδίου, υποστηρίζει σε σημερινό της δημοσίευμα η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt.

Η εφημερίδα, απαντώντας στη στήλη της «Είναι αλήθεια ότι…» στο ερώτημα αν η κυπριακή οικονομία οδηγείται στην καταστροφή, αναφέρει: «Η τρόικα ζητά από την Κύπρο απερίφραστα σε απόρρητο έγγραφο να οδηγήσει την οικονομία της σε ύφεση, όπως ακριβώς έγινε στην Ελλάδα».

Και η εφημερίδα επισημαίνει: «Ο επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ Ολιβιέρ Μπλανσάρ παραδέχθηκε δημόσια ότι η λιτότητα που επέβαλε το Ταμείο στον ευρωπαϊκό νότο προκάλεσε οικονομική καταστροφή. Παρ'όλα αυτά η εφαρμογή της λιτότητας συνεχίζεται.

Ανάπτυξη μέσω Photoshop *

Μια σπιρτόζικη περιγραφή του οικονομικού θαύματος στη χώρα του "είσαι ότι δηλώσεις" από το e-Cynical 18.5.2013:

Το Ελληνικό "Success Story"

Τον τελευταίο καιρό τρίβουμε τα μάτια μας και δεν πιστεύουμε σ’ αυτό που βλέπουμε, τεντώνουμε τ’ αυτιά μας και παραμένουμε καχύποπτοι σ’ αυτό που ακούμε.
Είναι δυνατόν;, αναρωτιόμαστε. Κοιτάζουμε τα στοιχεία, γυρίζουμε 180 μοίρες τα χαρτιά με τα διαγράμματα, μπας και τα κρατάμε ανάποδα και δεν τα καταλαβαίνουμε, αλλά όχι. Δεν μας γελούνε ούτε τα μάτια, ούτε και το μυαλό. Οι καμπύλες δεν έχουνε ξεκουνηθεί από την πορεία τους πέντε-έξι χρόνια τώρα. Συνεχίζουν ανενόχλητες άλλες να ανεβαίνουν, άλλες να κατεβαίνουν κατά πως κάνανε όλο τον κακόχρονο καιρό. Η καμπύλη της ανεργίας τραβάει την ανηφόρα προς το συν άπειρο. Η καμπύλη του χρέους και των ελλειμμάτων τραβάει την κατηφόρα, προς το μείον άπειρο. Ως συνήθως.

Κι όμως, σε πείσμα των δεικτών και των στοιχείων γίναμε στα ξαφνικά «Success Story». Οι εκθέσεις των αφεντάδων μας μόνο μέλι που δεν στάζουν. Εκεί που εμείς βλέπουμε τη σταύρωση, αυτοί βλέπουν την ανάσταση. Ακόμα και του Σόιμπλε μισοχάραξε το χείλι, αφήνοντας να του ξεφύγει ένα συλλεκτικό χαμόγελο. Το χρηματιστήριο κάνει τρελές κούρσες και οι θέσεις στα αεροπλάνα είναι κλεισμένες από επενδυτές με βαλίτσες γεμάτες δολάρια, γουάν, ρούβλια για να ψωνίσουν χοντρά.

Πάει ο ΟΠΑΠ *

Του Γιάννη Ιωάννου

Γράφει ο Γιώργος Σαρρής στο blog του στις 2.5.2013:

Πάει ο ΟΠΑΠ...-Συγχαρηρτηρια σε όλους (και σε μας)

Μπράβο στη συγκυβέρνησή μας!
Τα κατάφερε, χίλια μπράβο.
Τον πούλησε τον ΟΠΑΠ, ουφ, τον ξεφορτωθήκαμε.
Τι θα κάναμε με τέτοιο βάρος στην πλάτη;
Μισό δις κέρδη το χρόνο,το λιγότερο, είναι τεράστιο βάρος όπως και να το κάνουμε.
Μπράβο και στο Στέλιο Σταυρίδη. Άξιος ο μισθός του! Ανέλαβε την ευθύνη και παράγει έργο.
Το είχαμε πει.
Σταυρίδης σημαίνει το ξεπούλημα αρχίζει.

Πανηγυρίζουν οι αθεόφοβοι πατριώτες και σίγουρα καλοί Χριστιανοί, μέρες που ναι, που κατάφεραν να ξε-πουλήσουν τον ΟΠΑΠ για το εξωφρενικό ποσό των 700 εκ. ευρώ!
Ούτε καν τα κέρδη του 2008 δηλαδή(729 εκ.) για το 33% της επιχείρησης!
Ξαναλέμε ποια ήταν τα κέρδη του ΟΠΑΠ τα 6 τελευταία χρόνια:
το 2007 - 609 εκατ. ευρώ,
το 2008 - 729 εκατ. ευρώ,
το 2009 - 594 εκατ. ευρώ,
το 2010 - 579 εκατ. ευρώ,
το 2011 - 543 εκατ. ευρώ
το 2012 - 505 εκατ. ευρώ

Το θεραπευτικό μαρτύριο *

Απόσπασμα από το άρθρο του Γιάνη Βαρουφάκη "Ο θυμός της Γερμανίας" που δημοσιεύτηκε στην αρχή της κρίσης στο Protagon 20.5.2010:

... η συμφωνία μας με την τρόικα, η Νέα Συνθήκη των Βερσαλλιών (ή μήπως των Αθηνών;), θυμίζει την θεραπεία ενός κακούργου γιατρού που δίνει αρκετό φάρμακο στον βαριά ασθενή για να τον κρατήσει στην ζωή (με στόχο την μεγιστοποίηση του πόνου), αλλά του αρνείται εκείνο το φάρμακο το οποίο διαθέτει, και το οποίο θα απέτρεπε τον θάνατο. Έτσι και η συμφωνία διάσωσής μας: Αναβάλει τον προαναγγελθέντα θάνατο τόσο όσο να μεγιστοποιηθεί η ζημιά στην ελληνική οικονομία.

Paul Krugman Has Won *

From Business Insider 24.4.2013:

The Economic Argument Is Over — Paul Krugman Has Won

For the past five years, a fierce war of words and policies has been fought in America and other economically challenged countries around the world.

On one side were economists and politicians who wanted to increase government spending to offset weakness in the private sector. This "stimulus" spending, economists like Paul Krugman argued, would help reduce unemployment and prop up economic growth until the private sector healed itself and began to spend again.

On the other side were economists and politicians who wanted to cut spending to reduce deficits and "restore confidence." Government stimulus, these folks argued, would only increase debt loads, which were already alarmingly high. If governments did not cut spending, countries would soon cross a deadly debt-to-GDP threshold, after which economic growth would be permanently impaired. The countries would also be beset by hyper-inflation, as bond investors suddenly freaked out and demanded higher interest rates. Once government spending was cut, this theory went, deficits would shrink and "confidence" would return.

This debate has not just been academic. It has affected the global economy, and, with it, the jobs and livelihoods of hundreds of millions of people.

[full article]

Στον βάλτο της κρίσης *

Του Αντώνη Λιάκου στο online περιοδικό Χρόνος Απρίλιος 2013:

Από το bail-out στο bail-in, βαθύτερα στον βάλτο της κρίσης;

Γιατί οι κοινωνίες της ευημερίας, η μία μετά την άλλη, μετατρέπονται σε κοινωνίες φτώχειας και ανασφάλειας; Γιατί κατεδαφίζουν το υπόβαθρο της κοινής ζωής των πολιτών; Γιατί διαλύουν νοσοκομεία, σχολεία, κοινωνικές υπηρεσίες; Γιατί καταστρέφουν τις πιο παραγωγικές ηλικίες καταδικάζοντάς τες στην ανεργία; Γιατί αναθέτουν τις βασικές αποφάσεις σε επιτροπές και ειδικούς εκτός κοινοβουλίου, εκτός δημοκρατικών διαδικασιών; Τι συνέβη και το κακό πλανάται πάνω από την Ευρώπη και ενσκήπτει στη μία χώρα μετά την άλλη; Η Ευρώπη δεν βγήκε από, ούτε έχασε, κάποιον μεγάλο πόλεμο. Οι δύο δεκαετίες που προηγήθηκαν ήταν δεκαετίες ανάπτυξης. Η ψηφιακή επανάσταση άλλαξε την καθημερινή ζωή και τον παραγωγικό ιστό της, οι πολίτες της, οι ιδέες τους, τα προϊόντα τους μετακινούνταν περισσότερο, επικοινωνούσαν, δημιουργούσαν δίκτυα που αγκάλιαζαν μερικές φορές τον κόσμο. Η Ευρώπη είχε γίνει ένας ζηλευτός τόπος, όνειρο για εκατομμύρια νέων ανθρώπων από την Ασία, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική που διακινδύνευαν τα πάντα για να βρεθούν κάτω από τον ουρανό της. Τι συνέβη όμως; Γιατί δεν ολοκληρώθηκε η ευρωπαϊκή ενοποίηση; Γιατί άνοιξαν πάλι βαθιές τάφροι ανάμεσα στον Βορρά και τον Νότο της Ευρώπης, ανάμεσα στη Δυτική και την Ανατολική Ευρώπη, ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς;

Το φάρμακο που σκοτώνει

Το ΑΕΠ πέφτει...

...αλλά το χρέος ανεβαίνει!

Απόσπασμα από το άρθρο της Ζέζας Ζήκου "Τρία χρόνια πριν... τρία «μαύρα» χρόνια μετά..." στη Καθημερινή 23.4.2013:

...Τρία χρόνια μετά, η Ελλάδα έχει γίνει ένα ζωντανό παράδειγμα που βλέπει να στοιχειώνει τον εναέριο χώρο της το φάντασμα του Ιρβινγκ Φίσερ, του κορυφαίου Αμερικανού οικονομολόγου την εποχή της Μεγάλης Υφεσης.

Υστερα από ογδόντα χρόνια, η θεωρία του αποπληθωρισμού χρέους γίνεται και πάλι διάσημη χάρη στην ανεκδιήγητη πολιτική της τρόικας. Ο Φίσερ ήταν εξαιρετικά ευφυής, αλλά και πολύ σαφής, όταν αποκάλυπτε «το μεγάλο παράδοξο», «το κύριο μυστικό των μεγάλων υφέσεων»: «Οσο περισσότερα πληρώνουν οι οφειλέτες, τόσο περισσότερα χρωστούν», «η ίδια η προσπάθεια των ατόμων να ελαφρύνουν το φορτίο του χρέους, αυξάνει το φορτίο αυτό». Το ίδιο ακριβώς παράδοξο παρατηρούμε και στην πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης.

Οσο περισσότερο μειώνονται οι μισθοί για να γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί, τόσο περισσότερο αυξάνεται το πραγματικό χρέος. Αρα το θέμα δεν είναι ότι δεν εφαρμόζουμε σωστά την πολιτική. Απλώς η πολιτική δεν είναι σωστή. Οσο πιο πιστά την εφαρμόζουμε, τόσο χειρότερα αποτελέσματα έχουμε. Για τους πιστωτές, όμως, αποτελεί ευτύχημα, επειδή αυξάνει την αξία των χρημάτων τους και τους επιτρέπει να αγοράσουν πολύ φθηνά οτιδήποτε απαξιώνεται (ανθρώπους, επιχειρήσεις, γη).