Ψήφο στη Τρόικα! *

Από το άρθρο "Να υπερασπιστούν τις μεταρρυθμίσεις" της Καθημερινής 28.3.2014:

Γράφει ο αναγνώστης XT:

Egw tha psifiza tin TROIKA, an eitane komma.
Eseis ??

Απαντά ο αναγνώστης Βεβαίως Βεβαίως:

Η Τρόικα δεν χρειάζεται την ψήφο κανενός.
Είναι στην εξουσία είτε την ψηφίζεις, είτε όχι.
Πρόκειται για την εκσυγχρονισμένη μορφή της δημοκρατίας που αναδιαρθρώθηκε ώστε να καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες του παγκοσμιοποιημένου ανταγωνισμού.
Η ψήφος είναι μια αναχρονιστική τυπικότητα που παραμένει για διακοσμητικούς λόγους, όπως ας πούμε το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας..

Ο Βεβαίως Βεβαίως σχολιάζει στο ίδιο άρθρο: 

'Ετσι λοιπόν: Το γιουρούσι πρέπει να ενταθεί!
Η Καθημερινή και τα λοιπά "μέσα" προσφέρουν το απαιτούμενο παραμύθιασμα προς την αγέλη, με τη νεφελώδη απειλή κάποιου λύκου που θα βάλει το μαντρί σε "περιπέτειες" αν διακοπεί η "εκσυγχρονιστική" πορεία προς τη ζητιανοποίηση χώρας και λαού.
Έτσι όπως πάμε, σύντομα στις "αναγκαίες μεταρρυθμίσεις" θα δούμε να μας πλασάρετε και την επαναφορά των δουλοπάροικων -με κάποιο καλόηχημο όνομα φυσικά, και "για να μη χάσουμε το τραίνο της ανάπτυξης", "για χάρη του ανταγωνισμού", "για προσέλκυση επενδυτών" κλπ. κλπ.

Το αποσμητικό *

Του Γιάννη Ιωάννου

Άρθρο του Πέτρου Αργυρίου στο blog Agriazwa 23.3.2014: 

Ο Σταύρος Θεοδωράκης ως αποσμητικό

Είναι ο Σταύρος Θεοδωράκης ανθρωπιστής;
Πολλοί ανοήτως θα σπεύσουν να πουν ναι: Είναι καλός άνθρωπος.
Καλά είναι και τα ραδίκια.
Μονάχα που αυτά κάνουν καλό στην υγεία.
Ο Θεοδωράκης πάλι όχι.
Ο Θεοδωράκης έχει το προσόν του άοσμου ανθρώπου.
Δε βρωμάει και δεν μοσχοβολάει.
Δεν ερεθίζει.
Φοράει το εγώ του σαν αποσμητικό.
Έτσι μπορεί και πλησιάζει τα θύματα του.
Κάποτε αυτά ήταν μόνο τηλεοπτικά.
Άνθρωποι με ιστορίες που εμπιστεύονταν την ψυχή τους στο Θεοδωράκη. Και αυτός τους περνούσε με γυαλόχαρτο και τους έκανε έπιπλα να στολίζουν την εκπομπή του.
Γιατί στην εκπομπή του δεν υπάρχουν πρωταγωνιστές. Υπάρχει μονάχα ο Πρωταγωνιστής: Ο Σταύρος Θεοδωράκης.

Ζήτω η Ελλάς!

Νόμιζα ότι η πιο χαρακτηριστική φωτογραφία της πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα είναι αυτή:

12.02.2012, Σύνταγμα: Φρουρός των ΜΑΤ μόλις ψέκασε τον Μανώλη Γλέζο στο πρόσωπο

Αλλά μάλλον υπάρχουν και χειρότερα:

Στρατιωτική παρέλαση 25.03.2014: Οι ηγέτες της δημοκρατίας προστατεύονται από την αγάπη του δήμου.

Φαίνεται ότι στον εορτασμό της Επανάστασης του 1821 ταιριάζει πλέον η παρακάτω εικόνα:

Υπόλογοι έναντι της Ιστορίας *

Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο "Υπόλογοι έναντι της Ιστορίας" της Καθημερινής 23.3.2014:

Κατεπείγον πολυνομοσχέδιο: Ιδιοφυής εφεύρεση των αρχών του 21ου αιώνα στην Ελλάδα (έχει λάβει σχετικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, αλλά μου διαφεύγει ο αριθμός), με την οποία αποφασίζονται, προωθούνται, ψηφίζονται και τίθενται σε εφαρμογή δεκάδες μέτρα και σταθμά, καθένα από τα οποία θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο ιδιαίτερης διαβούλευσης.
Επειδή όμως σχεδόν κανένα από τα μέτρα δεν θα περνούσε μόνο του, τα κάνουμε πακέτο, τα τυλίγουμε με διπλή στρώση κομματικής πειθαρχίας, βάζουμε για γλάσο τον κίνδυνο των πρόωρων εκλογών και για κερασάκια τα μερικά δισεκατομμύρια ευρώ που προσδοκούμε από τους μεγαλόψυχους δανειστές μας, και τα σερβίρουμε στο κοινοβούλιο όπως είναι, μεταξύ 12
και 1 τη νύχτα. Αν η πρώτη δόση δεν επαρκέσει, μπορούμε να την επαναλάβουμε, με ολόφρεσκα υλικά και νέο περιτύλιγμα, μετά από μερικούς μήνες.
Το ιδιοφυές έγκειται στο γεγονός ότι αυτοί που τα ψηφίζουν δεν χρειάζεται να τα διαβάσουν διότι δεν τους αφορούν: τον λογαριασμό θα τονπληρώνουν επ' αόριστον όλοι οι άλλοι, οι εκτός αιθούσης, και οι απόγονοί τους.
Ας σημειωθεί ότι για να φτάσουμε στο μεγάλο αυτό επίτευγμα της δημοκρατίας χρειάσθηκε μια ιστορική επανάσταση και κάπου διακόσια χρόνια αγώνων.

Κεντυρίων 

Παρασιτολογία *

Από το Ποντίκι

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κείμενα του Γιάνη Βαρουφάκη, από το Protagon 18.3.2014:

Φίλε Σταύρο

Έκπληκτος με την απόφασή σου να φτιάξεις κόμμα, περίμενα αρκετές μέρες προτού καταγράψω τις πρώτες σκέψεις για το εγχείρημά σου. Χρειάζονταν αυτές οι μέρες για να μπορέσω να διαχωρίσω τις σκέψεις αυτές από τις μνήμες και τα συναισθήματα που έχω συνδέσει με σένα – από εκείνη την συνέντευξη που μου είχες πρωτοπάρει για το πανεπιστήμιο (στην οποία σε «φόρτωσα» με την αγανάκτησή μου με αυτά που ζούσα), τα πρώτα βήματα στο protagon, τις περιπέτειες με την άγκυρα στην Αίγινα... Καθώς σκεφτόμουν όλα αυτά, κατέληξα ότι ο μόνος τρόπος να γράψω για το Ποτάμι σου ήταν υπό τη μορφή προσωπικής επιστολής. Και μιας εμείς δεν έχουμε τίποτα να κρύψουμε από τους αναγνώστες μας, αποφάσισα να την αναρτήσω απ ευθείας στο protagon, αντί να σου τη στείλω με email.

Καταρχάς, να ξεκαθαρίσω ότι, παρόλο που εξεπλάγην, η έκπληξη ήταν ευχάριστη. Ένα κόμμα που δεν αποτελεί φράξια, spin off, ή δεκανίκι κατεστημένου κόμματος, είναι θείο δώρο στο αποτελματωμένο πολιτικό σκηνικό, το οποίο έχει απόλυτη ανάγκη να μετεξελιχθεί στο επόμενο στάδιό του. Όπως στη φύση, έτσι και στην πολιτική, η εξέλιξη έρχεται μόνο μέσα από τις απρόβλεπτες «μεταλλάξεις» που διακόπτουν και διαταράσσουν τη διαδικασία «προσαρμογής». Το Ποτάμι σου είναι μια τέτοια μετάλλαξη. Έχουμε άμεση ανάγκη όσο το δυνατόν περισσότερων τέτοιων μεταλλάξεων, ελπίζοντας ότι κάποια από αυτές θα «πιάσει» και πως τα αποτελέσματά της θα είναι καλύτερα για τον τόπο.

Ο αντικομμουνισμός βαράει κατακέφαλα *

Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο του Στέφανου Κασιμάτη "Καλύτερα πεντακοσάρικο παρά ουτοπία" στη Καθημερινή 19.3.2014: 

Δεν βρισκω καθολου "λαικιστικο" το "μποναμά" Σαμαρά. Είναι εξαιρετικα σημαντικο να διατηρηθεί η κυβερνηση σταθεροτητας στην χώρα. Εστω και αν αυτό σημαινει "εξαγορά" ψηφων μεσω καποιων μικρων επιδομάτων προς την κοινωνια. Χιλιες φορες να πανε 2-3 δισεκατομυρια επιδομάτων προς εξαγορά ψηφων, παρα να βγει ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ελλαδα να γινει Ουκρανια/Τουρκια/Βενεζουελα/Αργεντινη ή Αιγυπτος σε 6 μήνες. Γιατι αν βγουν οι κουμουνιστες να ειστε ΣΙΓΟΥΡΟΙ ότι η Ελλαδα θα βγει εκτος ελεγχου. Τοσο από την ανικανοτητα των συριζαιων κυβερνωντων, οσο και από τα ξενα κεντρα που θα βαλουν το χερακι τους να ανατρεψουν τους κουμουνιστες κανοντας τη χωρα μπαχαλο. Δεν θελουμε ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ μια τετοια εξελιξη.
Θελουμε την υπαρχουσα κυβερνηση, σταθερη. Εστω και αν αυτό σημαινει να λαικισει δινοντας καποια προεκλογικα επιδόματα.

Λυσεις για την Ελλαδα

Η μέγκενη κοινωνικής μηχανικής *

Του Γιάννη Ιωάννου

Από ένα άρθρο του Σταύρου Λυγερού στο Real.gr 21.10.2013:

Στη μέγκενη «κοινωνικής μηχανικής» οι μικρομεσαίοι

ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΕΣ ότι δεν πρόκειται να επιστρέψουμε στις αγορές όσο το χρέος είναι μη βιώσιμο. Η Ελλάδα συνεχίζει να αξιολογείται στην κατηγορία «σκουπίδια» από τις τρεις εταιρείες πιστοληπτικής διαβάθμισης. Στη μάλλον απίθανη περίπτωση που οι αγορές δεχθούν να μας δανείσουν, θα ζητήσουν απαγορευτικά επιτόκια 6%-7%. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι κατά πάσα πιθανότητα η Ελλάδα θα παραμείνει για πολλά ακόμα χρόνια στα «μηχανήματα», θα είναι εξαρτημένη από δανειακές συμβάσεις και τα συνακόλουθα μνημόνια.

Εκτός αυτού, σε ένα οικονομικό περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα, υπερφορολόγηση, έλλειψη τραπεζικού δανεισμού, γραφειοκρατία και υψηλό κόστος ενέργειας δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν σημαντικές άμεσες ξένες επενδύσεις παραγωγικού χαρακτήρα. Οι μόνοι που ενδιαφέρονται για την Ελλάδα είναι κεφάλαια υψηλού ρίσκου. Αυτά έχουν ήδη αρχίσει να μπαίνουν στην ελληνική οικονομία, κυρίως στον τραπεζικό τομέα.

Με άλλα λόγια, όσοι επενδύσουν κατά κανόνα θα επενδύσουν για να αγοράσουν σε εξευτελιστικές τιμές δημόσιες επιχειρήσεις και δημόσια περιουσία, ιδιωτικές επιχειρήσεις που ασφυκτιούν από την έλλειψη ρευστότητας, ιδιωτική περιουσία που ξεπουλιέται επειδή οι ιδιοκτήτες, λόγω συρρίκνωσης των εισοδημάτων τους, δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα αυξημένα φορολογικά βάρη και, βεβαίως, τα «κόκκινα» δάνεια από τις τράπεζες.

Στην πραγματικότητα, καταλύεται βίαια ο μικροϊδιοκτητικός χαρακτήρας της ελληνικής οικονομίας. Αυτό ισχύει και για την κατανομή της ακίνητης περιουσίας, αλλά και για τον επιχειρηματικό χάρτη. Η μικρομεσαία θάλασσα, που αποτελεί τον κορμό της ελληνικής κοινωνίας, χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια της. Ακόμα και όσοι καταφέρουν να κρατήσουν το κεφάλι τους έξω από το νερό, θα επιβιώσουν σε ένα πολύ χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο.

Με δεδομένη τη σύμπραξη των αρχουσών ελίτ σ’ αυτό το πείραμα «κοινωνικής μηχανικής», το κρίσιμο ερώτημα ήταν και παραμένει πολιτικό: Η ελληνική κοινωνία θα αποδεχθεί μέχρι τέλους τη μοίρα που της επιφυλάσσουν ή θα εξεγερθεί;

H δυναμική των συνειδητοποιήσεων *

Του Γιάννη Ιωάννου

Άρθρο του Χρήστου Γιανναρά στη Καθημερινή 16.03.2014:

Aκαταμάχητη η δυναμική των συνειδητοποιήσεων


Στέρηση ζωής, ασύγκριτα πιο καταστροφική από την ανέχεια, είναι η αδιάκοπη, μονόδρομη ενασχόληση με τα εγκλήματα των κομματικών και τις πομπές τους. Mέρα-νύχτα, νύχτα-μέρα, «ειδήσεις»: Παζαρέματα με την τρόικα, ποσοστά ανεργίας, εξωφρενικά δισεκατομμύρια για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, δείχτες μείωσης των εισοδημάτων, δείχτες αύξησης των τιμών στα τρόφιμα – μια ατέρμονη δίνη, καθημερινά, εφιαλτικών συντελεστών του αδιεξόδου. «Γίνεται εσπέρα, γίνεται πρωί, ημέρα καμία»: ίδιος ζόφος και τυραννική παραζάλη.

Pημάζει τη ζωή μας η «είδηση», ζούμε το τίποτα μεταποιημένο σε εντυπώσεις. Kαι αυτουργός της μεταποίησης, η τηλεόραση. Kάποτε την κοινωνία της πληροφορίας την υπηρετούσε ο Tύπος, ο γραπτός λόγος αξίωνε εντιμότητα, γνώση, σπουδή, ήθος – οι άνθρωποι είχαν κριτήρια να ξεχωρίσουν την αλήθεια από το ψέμα, τον υπεύθυνο λόγο από τον παραπλανητικό και δόλιο. O σχολιασμός της πληροφορίας γινόταν πρόσωπο-με-πρόσωπο, στη γνώμη ή στην άποψη ζυγιζόταν η ευφυΐα, η ευθυκρισία, η ειλικρίνεια.

Ιλισσός

Το κόμμα του lifestyle απέκτησε και τον ύμνο του!

Γυναίκες μόνες, ετών εβδομήντα *

Με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας, αντιγράφω από το Βήμα 8.3.2014 ένα κείμενο της Μαργαρίτας Μανσόλα:

Γυναίκες μόνες, ετών εβδομήντα. Αθήνα, 2014

Τις βλέπεις να προχωράνε.  Άλλες μόνες, βαμμένες στα μαύρα από πάνω μέχρι κάτω, σημάδι αναφοράς στον σύντροφο που έφυγε κι ας μην ήταν διαλεγμένος από καρδιά μα από ανάγκη. Με τα χρόνια έμαθαν να αγαπούν τη συντροφιά στο ζεσταμένο σεντόνι, τη γκρίνια στο τραπέζι, ακόμα ακόμα αυτή τους την υποταγή . Τώρα τιμούν την απουσία , όπως της πρέπει κι οπως έχουν μάθει.

Άλλες δυο - δυο, στο σούπερ μάρκετ, στην εκκλησία, στο πάρκο. Η ομοιότητα στα μάτια, αδιάψευστη μαρτυρία  της μεταξύ τους σχέσης, περιορίζεται  ακριβώς εκεί, αφήνοντας όλα τ’άλλα παραδομένα στην ανεξέλεγκτη μεταμόρφωση του χρόνου. Κοιτάζοντας όμως τα μάτια της νεότερης, μπορείς  να μαντέψεις ακριβώς το  βλέμμα του τότε ίδιο με το τώρα, αναλλοίωτο μέσα στα χρόνια που περνώντας έβαλαν τη μια στο ρόλο της άλλης: Η κόρη αυστηρή, μαλώνει , νουθετεί, φροντίζει, η μάνα υπακούει υπομονετικά. Την αγαπά, Εχει την ανάγκη της.  Η νεότερη εκδοχή του ίδιου ρόλου.

Ευρωλιγουρα *

Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο "Ανάγκη θάρρους για μεταρρυθμίσεις" της Καθημερινής 6.3.2014:

Αυτη η "Ευρωλιγουρα" με εξοργιζει, με θυμωνει. Απο που προηλθε το ονομα "Ευρωπη", ολοι το γνωριζουμε, αλλα καποιοι ομιλουν σαν να μη γνωριζουν το στοιχειωδες της ιστοριας του ονοματος και συνεχως μας υπενθυμιζουν να γινουμε Ευρωπη. Να γινουμε Ευρωπη ως προς την ιστορια, εμεις τους "βαφτισαμε" και σε εμας οφειλουν το όνομά τους. Αν δεν τους αρεσει, μπορουν να το αλλαξουν, αλλα εγω να γινω ευρωλιγουρης και να τρεχω σαν φτωχος συγγενης και να κανω επικυψεις και να θαυμαζω τα εργα τους, δεν εχω αναγκη να το κανω ποτε, οχι απο μια ανοητη υπεριφανεια, γιατι δεν δεχομαι την οποια ανωτεροτητα μπορει να εχουν στον τεχνολογικο και οργανωτικο τομεα, που βεβαιως και την εχουν, αλλα πρωτα θα ματιγωσω μεχρι πτωσεως τον κουτοπονηρο πολιτικο που δεν με αφηνει να ξεδιπλωσω τις δυναμεις μου τις ιδιωτικες ως πολιτης και μου βαζει συνεχως εμποδια και που μου ερχεται με βλεμμα αγιου στη συνεχεια να μου αρπαξει την ψηφο και αφου τα καταφερει, μετατρεπεται σε Δεσποτης μου.
Αυτη η λεξη "μεταρυθμιση" εχει γινει υπογλωσσιο και εχει λιωσει, χωρις θεαματικο αποτελεσμα. Με το υπαρχον συστημα, απο το συνταγμα, μεχρι τον απλο νομο και τα ιδια προσωπα που το μονο που γνωριζουν, ειναι να μας πουλαν δημοκρατια εως και νταβατζηλικη, θα αναστηθει η λεξη μεταρυθμιση απο τον ταφο της και θα τους παρει στα ποδια για την ασελγεια τους.
Για να απαλλαγει η χωρα, χρειαζεται Επανασταση Συνειδησεων και οχι κριτικη μονο. Για να γινει επανασταση συνειδησεων, οφειλουν καποιοι να ξυπνησουν τις συνειδησεις, που φωλιαζει η συνεισηση και στον πιο απλο πολιτη. Οποιος τολμησει να το κανει, τον περιμενει ο κατω κοσμος με διαφορες μεθοδους.

Ανδρικοπουλος Θεοδωρος 

Ποταμίσια έμπνευση

Τι άραγε συμβολίζει το εμπορικό σήμα του νέου προϊόντος -συγγνώμη, το έμβλημα του νέου πολιτικού κινήματος- που ξεπρόβαλε ξαφνικά από τη megaλη χορωδία των Πρετέντερς?

Δείχνει μήπως ένα ορθάνοιχτο στόμα που αερολογεί ή ρεύεται?

Υποδηλώνει άραγε τη γονιμότητα σαν σπερματοζωάρια που ορμούν στο ωάριο?

Ή μήπως πρόκειται για το σήμα του ευρώ [ € ] που διαλύεται στις 3 γραμμές του [ C= ]?

Όποιος και να είναι ο βαθύτερος συμβολισμός, η ομοιότητα με κάποιο άλλο πρόσφατο υπόδειγμα γραφιστικής δεινότητας δείχνει ότι ο ποταμίσιος καλλιτέχνης είχε περιορισμένη έμπνευση.

Ίσως φταίει η τσικουδιά στο Αλάτσι...

Premeditated murder

Cartoon by Yannis Ioannou

Greek professor of economics Yanis Varoufakis writes in his blog today:

• There are 10 million Greeks living in Greece (and falling fast due to migration), ‘organised’ in around 2,8 million households that have a ‘relationship’ with the Tax Office. Of those 2,8 million households, 2,3 million have a debt to the Tax Office that they cannot service.
• 1 million households cannot pay their electricity bill in full, forcing the electricity company to ‘extend and pretend’, thus ensuring that 1 million homes live in fear of darkness at night while the electricity company is insolvent.
• Of the 3 million people constituting Greece’s labour force, 1,3 million are jobless.
• Of the 1,3 million jobless only 10% receive unemployment benefits. The rest must fend for themselves.
• Of those who work in the private sector 500 thousand have not been paid for more than three months.
• Contractors who work for the public sector are paid up to 24 months after they provided the service and pre-paid sales tax to the Tax Office.
• Half of the businesses still in operation throughout the country are seriously in arrears vis-à-vis their (compulsory) contributions to their employees’ pension and social security fund.

The policies that have created, sustained and deepened that situation are still imposed on the country. Yet  it is all too obvious that, instead of curing the 'patient', they intensify the illness with no signs of recovery in sight, other than official hot air.
WHY?
What is the reason of insisting upon a therapy that clearly makes more harm than good?
Could any doctor continue applying the same catastrophic medication for years without being accused of criminal negligence -if not premeditated murder?

Το προσχεδιασμένο μέλλον

Newsweek τεύχος 26.11.1990 (ευρωπαϊκή έκδοση)

Το 2001 παρουσίασα σε ένα παλιό blog μου κάποιο ρεπορτάζ δημοσιευμένο στην ευρωπαϊκή έκδοση του περιοδικού Newsweek στις 26 Νοεμβρίου 1990.Το ρεπορτάζ με τίτλο "Η Ευρώπη το Έτος 2000" συντάχθηκε όταν ακόμη υπήρχε η Σοβιετική Ένωση με ηγέτη τον μοιραίο Γκορμπατσόφ. Εκείνη την εποχή  ο δυτικός τύπος παρουσίαζε τον Γιέλτσιν σαν άχρηστο μεθύστακα (μη γνωρίζοντας ότι λίγο αργότερα θα έπρεπε να τον προβάλλουν ως υπερασπιστή της δημοκρατίας), η Γιουγκοσλαβία ευημερούσε ενιαία και ειρηνική υπό τον Μιλόσεβιτς, ο δε Σαντάμ αποτελούσε μια βολική ασπίδα της "δημοκρατικής" Δύσης κατά του Χομεϊνί.

Όταν γράφτηκε το συγκεκριμένο άρθρο κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί τη κατάρρευση της σοβιετικής αυτοκρατορίας με συνοπτικές διαδικασίες και την αιματηρή διάλυση της γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας υπό τους ανθρωπιστικούς βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ. Ή μάλλον σχεδόν κανείς: Για παράδειγμα, το παλιό ρεπορτάζ του Newsweek παρουσιάζει ένα χάρτη της τέως Γιουγκοσλαβίας που διαφέρει ελάχιστα από τη σημερινή κατάσταση. Εκεί βλέπουμε αποτυπωμένες μερικές εντυπωσιακές προφητείες, όπως π.χ. ότι το μικρό Μαυροβούνιο θα γίνει ανεξάρτητο κράτος (όπως και συνέβη 16 χρόνια αργότερα), ή ότι η Σερβία θα χάσει το Κόσοβο (εθνικό λίκνο των Σέρβων). Μερικές ατέλειες όπως η απουσία της ανεξάρτητης Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και της μακεδονικής κρατικής οντότητας δεν μειώνουν την ευστοχία των άλλων προβλέψεων. Όσο για την υποτιθέμενη ενσωμάτωση του Κοσόβου στην Αλβανία ίσως χρειάζεται να περιμένουμε λίγο.

Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας σε πρόβλεψη του 1990.

Εξίσου εντυπωσιακή είναι η ακρίβεια των προβλέψεων για την Ανατολική Ευρώπη. Στον σχετικό χάρτη βλέπουμε τη σημερινή επέκταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ευρωπαϊκής Κοινότητας το 1990) προς το Ανατολικό Μπλοκ, και μερικές σοβιετικές δημοκρατίες ως ανεξάρτητα κράτη, όπως τις Βαλτικές Χώρες, τη Μολδαβία, ή  τη Γεωργία. Αξίζει να σημειωθεί η παρουσία της "Δυτικής Ουκρανίας" στον χάρτη του 1990, 24 χρόνια πριν από τον τρέχοντα "αυθόρμητο" ξεσηκωμό στη χώρα της τηλεκατευθυνόμενης "Πορτοκαλί Επανάστασης".  Κι εδώ ίσως χρειάζεται να περιμένουμε λίγο μέχρι να επαληθευτεί ο χρησμός του Newsweek.

[κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση]

Πραγματικά είναι να θαυμάζει κανείς τις μαντικές ικανότητες των δημοσιογράφων του Newsweek το 1990. Εκτός αν αυτή η εντυπωσιακή διορατικότητά τους οφείλεται στο ότι απλά έτυχε να ανακαλύψουν στοιχεία από κάποιο μακρόπνοο στρατηγικό σχέδιο. Ένα σχέδιο κάποιων που με μεγάλη υπομονή και επιμονή διαμορφώνουν σιγά-σιγά τον κόσμο στα μέτρα τους, απλώνοντας τη δυστυχία μαζί με τη κυριαρχία τους, με προπέτασμα καπνού την "αυτοδιάθεση των λαών", τη "δημοκρατία", και όλα τα παρεμφερή νανουρίσματα που συγκινούν τους εύπιστους με βραχεία μνήμη.

Το να βλέπεις τον σημερινό χάρτη της Ευρώπης σχεδιασμένο από το 1990 ίσως θα έπρεπε να απασχολήσει όσους ταυτίζουν την πραγματικότητα με τη τηλεοπτική εκδοχή της. Γιατί κάποτε πρέπει επιτέλους να ενώσουμε τις κουκίδες που θεωρούμε μεμονωμένα "φυσικά" γεγονότα και να διακρίνουμε την εικόνα που σχηματίζουν...

Κρετινολογίες *

Από το Ποντίκι

Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο "Εξωφρενική διαστρέβλωση της πραγματικότητας" του Στέφανου Κασιμάτη στη Καθημερινή 19.2.2014, όπου ο εκλεκτός παπαρογράφος απορρίπτει την άποψη ότι στην Ελλάδα εκτυλίσσεται μια "ανθρωπιστική κρίση".

Δεν αναμένεται ότι ένας κρετίνος μπορεί να αντιληφθεί τι σημαίνει να αποτρέπεις οικοδόμο να σου φιλήσει τα χέρια, με δάκρυα στα μάτια, επειδή του επανασύνδεσες το ρεύμα. Δεν αναμένεται ότι ένας κρετίνος μπορεί να αντιληφθεί το βάθος του βλέμματος, με ό,τι αυτό καταμαρτυρά, του ανθρώπου που στήνεται στην ουρά για το ταπεράκι του συσσίτιου.
Δεν αναμένεται ότι τα πουλημένα μεγάφωνα της προδοσίας θα κάνουν σημαία τους τα αλισβερίσια των τραπεζιτών, τα θαλασσοδάνεια προς χρεωκοπημένα ΜΜΕ, την μόνιμη αναβολή εισφοράς από τα διαφημιστικά έσοδα, την κάλυψη φοροφυγάδων, την διάλυση της υγειονομικής περίθαλψης από τον διανοητικά καθυστερημένο νευρασθενή, το λαθρεμπόριο καυσίμων, την πώληση κοινωφελών δικτύων, τα όργια των ΜΚΟ κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ.
Αλλά αυτό που δεν αναμένεται με τίποτε -και πρέπει να αποτραπεί οπωσδήποτε- είναι η αποκάλυψη της κρυψώνας όλων αυτών, όταν στον αέρα της κατεχόμενης χώρας ακουστεί το "ως εδώ και μη παρέκει!". Σας εκλιπαρούμε να μας αφήσετε να γευτούμε όλη την άγρια χαρά του κυνηγιού. Μέχρι τότε, υγιαίνετε· σας θέλουμε ροδαλούς και καλοζωισμένους.
Στο μεταξύ, οι συστημικοί ηλίθιοι νομίζουν ότι, οι μελλοντικοί κυνηγοί εντάσσονται στον ΣΥΡΙΖΑ: κοντόφθαλμοι και ευρισκόμενοι σε πλήρη πανικό, διαβάζουν τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ και όχι τα ποσοστά όσων "δεν ξέρουν", "δεν απαντούν". Ξεχνούν δε εντελώς, τα ποσοστά όσων κλείνουν το τηλέφωνο (αν δεν τους το έχουν κόψει ακόμη), τα οποία δεν εμφανίζονται πουθενά. Ακόμη.

κώστας

Οι ιμπεριαλιστές επιστρέφουν *

Του Θέμη Τζήμα στο TVXS 20.2.2014:

Οι ιμπεριαλιστές επιστρέφουν στους τόπους του εγκλήματος. 

Από τη Συρία και το εν εξελίξει έγκλημα της διάλυσης μιας χώρας διά του πολέμου μέσω αντιπροσώπων έως τη σινο- ιαπωνική αντίθεση και από τον Αρκτικό Κύκλο έως την Ουκρανία και τη νέα επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος - πολύ βιαιότερη είναι η αλήθεια σε σχέση με τις «πορτοκαλί επαναστάσεις»- οι αντίπαλοι ιμπεριαλισμοί εντείνονται και ξαναγυρνούν σε τόπους που έβαψαν στο αίμα δεκαετίες πριν.

Με περίπου 16 νεκρούς διαδηλωτές και 10 αστυνομικούς, οι κυβερνήσεις της ΕΕ - μεταξύ των οποίων βεβαίως και η ελληνική σε ρόλο κομπάρσου προεδρεύοντος - κατέληξαν ότι δεν καταδικάζουν τη βία από όπου κι αν προέρχεται αλλά μόνο από αυτήν της κυβέρνησης Γιανουκόβιτς. Η πρόσκληση σε ένοπλη διαδήλωση από ακροδεξιά οργάνωση τύπου Χρυσής Αυγής αναγορεύεται εμμέσως πλην σαφώς σε ανθρώπινο, δημοκρατικό δικαίωμα.

Είδα το πρωτογενές πλεόνασμα! *

Του Γιάννη Παντελάκη στο Protagon 18.2.2014:

Είδα το πρωτογενές πλεόνασμα! Με τα μάτια μου. Βρέθηκα χθες το πρωί δίπλα του, σχεδόν το αγγιξα. Δεν είχε την μορφή ρευστού, δεν είδα πολλά εκατομμύρια ευρώ δηλαδή. Ειχε τη μορφή μερικών σκαμμένων προσώπων που ειχαν στηθεί σε μια μεγάλη ουρά. Ήταν σ' ένα κεντρικό υποκατάστημα του ΙΚΑ. Έτυχε να βρεθώ εκεί. Άκουσα τα σχόλιά τους.

Όλοι αυτοί που σχημάτιζαν μια μεγάλη αλυσίδα ανθρώπων, ήταν συνταξιούχοι σε αναμονή. Πρόκειται για μια σχετικά καινούργια κατηγορία ανθρώπων, που λέγονται «υποψήφιοι συνταξιούχοι». Δεν ειναι εργαζόμενοι, δεν ειναι συνταξιούχοι. Είναι κάτι ενδιάμεσο. Συμπληρώνουν τα ένσημα για να συνταξιοδοτηθούν, αλλά αυτό δεν τους μετατρέπει σε συνταξιούχους. Αλλά σ αυτή την ενδιάμεση κατηγορία.

Μια λίβρα σάρκας *

Ο Αλ Πατσίνο στον Έμπορο της Βενετίας (2004)
Το έργο παίζεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα χωρίς την Πόρτσια.

Του Νίκου Ξυδάκη στη Καθημερινή 18.2.2014:

Δωράκια εφάπαξ από μια λίβρα σάρκας

Το ψυχόδραμα που υφαίνεται γύρω από το πρωτογενές πλεόνασμα δείχνει πολλά για τις πρωτογενείς ασθένειες της ελληνικής πολιτικής σκηνής, μάλιστα σε συνάφεια και με την ανοχή της ευρωπαϊκής αυθεντίας που τάχατες επιτηρεί.

Κατ’ αρχάς, η παραγωγή του πλεονάσματος είναι μαγική και σαδιστική: το πλεόνασμα δεν προκύπτει απλώς με περιστολή των δημοσίων δαπανών, εύλογη σε αρκετές περιπτώσεις, αλλά κυρίως με καταστολή των δημοσίων επενδύσεων, με υπερφορολόγηση των εντίμων φορολογουμένων και με πάγωμα των ληξιπρόθεσμων απαιτητών πληρωμών του κράτους προς τους πολίτες. Πλην της εύλογης εξοικονόμησης, όλες οι άλλες δράσεις δολοφονούν την οικονομία. Η επιτηρούσα διά της τρόικας Ευρώπη αποδέχεται μεθοδολογικά αυτόν τον μαγικό τοκετό· διαφωνεί μόνο ως προς το νούμερο και ανησυχεί μήπως η εμφάνιση πλεονάσματος επιφέρει χαλάρωση της δημοσιονομικής μέγγενης. Εξ ου και οι μικρόψυχες ενστάσεις των Βρυξελλών σχετικά με το ύψος του πλεονάσματος.

Βοήθεια, ληστές!

Η απόφαση παρουσιάζεται σε στυλ "Αποφασίζομεν και διατάσσομεν", όπως συνηθιζόταν πριν 40 χρόνια -επί δικτατορίας- και όπως συνηθίζεται τους τελευταίους 40 μήνες -επί 'δημοκρατίας'.
Λέει πολύ απλά ότι κάποιος τράβηξε αυθαίρετα μια γραμμή στον χρόνο (31 Αυγούστου 2013), και ότι όσοι είναι από τη μια μεριά της είναι τυχεροί ενώ από την άλλη άτυχοι.
Είναι άγνωστο γιατί αυτή η γραμμή είναι στη συγκεκριμένη ημερομηνία, όπως και γιατί η διαφορά οικονομικών προνομίων μεταξύ των δύο πλευρών της είναι τόσο μεγάλη όσο γράφουν οι εφημερίδες.

Εγώ υπέβαλα την αίτησή μου μία μόλις ημέρα μετά το αυθαίρετο όριο, έχοντας συμπληρώσει 35.46 χρόνια υπηρεσίας.
Δεν ξέρω τι πρέπει να αισθάνομαι πιο πολύ, άτυχος ή μαλάκας που δεν το έσκασα νωρίτερα όπως άλλοι.
Επειδή δεν θέλω να είμαι ούτε το ένα ούτε το άλλο, είμαι διατεθειμένος να προσβάλω την όποια απόφαση δημιουργεί αυθαίρετα δύο κατηγορίες υπαλλήλων με μεγάλη ανισότητα προνομίων, η οποία έχει μια αδικαιολόγητη ημερολογιακή βάση ασύνδετη με τα χρόνια υπηρεσίας -τουτέστι με το συνολικό ύψος των πολυετών κρατήσεων από τον μισθό των κορόιδων.
Ας μου συγχωρεθεί η άγνοια νομικής ορολογίας στην παρουσίαση του σκεπτικού μου:

• Επειδή θεωρώ απαράδεκτη και ζημιογόνο την αυθαίρετη χρονική διάκριση οικονομικών δικαιωμάτων και την επακόλουθη άνιση υποτίμηση των αποταμιεύσεών μου που εμπιστεύτηκα στο κράτος επί 35 χρόνια για τα γεράματα,
• επειδή θεωρώ ότι το κράτος έχει αναλάβει συγκεκριμένες υποχρεώσεις για αυτή την φάση της ζωής μου, έναντι των οποίων παρακρατούσε σημαντικό μέρος του μισθού μου επί πολλά χρόνια σαν ασφαλιστής μου,
• επειδή θεωρώ ότι αυτές οι υποχρεώσεις του κράτους είναι τουλάχιστον ισάξιες με τις υποχρεώσεις προς τους άλλους 'δανειστές' του, αλλιώς δημιουργούν αδικαιολόγητη και δυσανάλογη ανισότητα, 
• επειδή θεωρώ απαράδεκτο το συστηματικό κούρεμα του μισθού μου -πριν- και της σύνταξής μου -τώρα- προκειμένου να ικανοποιηθεί προνομιακά μια συγκεκριμένη ομάδα πιστωτών του δημοσίου σε βάρος άλλων σαν εμένα που 'δάνειζαν' ανελλιπώς κάθε μήνα ένα ποσό στο δημόσιο εξοφλητέο στο μέλλον ως σύνταξη,
• επειδή θεωρώ ότι πρέπει επιτέλους να υπάρξει μια ομαδική αντίδραση στην αύξουσα αφαίμαξη των εργαζομένων υπό το πρόσχημα προβλημάτων για τα οποία δεν έχουν απολύτως καμία ευθύνη, 
• επειδή θεωρώ ότι υπάρχουν και πολλοί άλλοι σαν εμένα που ασπάζονται τα παραπάνω "επειδή", καθώς και πολλά άλλα που παραλείπω εδώ για οικονομία,

δηλώνω ότι σκοπεύω να επιδιώξω δικαστικά τερματισμό αυτής της άνισης μεταχείρισης των ασφαλιστικών αποταμιεύσεών μου και της αθέτησης των ανειλημμένων υποχρεώσεων του κράτους, το οποίο με εξαπάτησε παρακρατώντας επί πολλά χρόνια μέρος του μισθού μου έναντι απολαβών που τώρα αρνείται να καταβάλει επειδή θεωρεί ότι προηγούνται οι υποχρεώσεις προς τους θεσμικούς δανειστές του, και

αναζητώ άλλους ομοιοπαθείς για συλλογική αντίδραση σε αυτή τη ληστεία, με συντονισμό από ειδικούς πρόθυμους να αναλάβουν το νομικό μέρος της υπόθεσης.

Αν ενδιαφέρεστε, διαδώστε αυτό το μήνυμα και επικοινωνήστε μαζί μου για τα περαιτέρω:

Θάνος Ν. Στασινόπουλος, delaxo@gmail.com.

Πες πες, μπορεί να γίνει!

"Την πεποίθησή του για την επαναφορά της Ελλάδας σε αναπτυξιακή πορεία υπογράμμισε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Γεώργιος Προβόπουλος μιλώντας σε εκδήλωση στο Λονδίνο. «Οι θυσίες πλέον αποδίδουν καρπούς. Είμαι αισιόδοξος ότι η επαναφορά της Ελλάδας στην ανάπτυξη –το Grecovery- είναι καθ’ οδόν», υπογράμμισε ο διοικητής της ΤτΕ."

"Αισιόδοξος για την πορεία της ελληνικής οικονομίας εμφανίστηκε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος, μιλώντας στην τηλεοπτική υπηρεσία των Financial Times κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Λονδίνο, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά ότι «τα χειρότερα τελείωσαν». "

Είναι η ίδια είδηση γραμμένη από διαφορετικές πένες?
Όχι! Απέχουν ένα χρόνο: Η πρώτη είναι πρόσφατη από τον Φεβρουάριο 2014, ενώ η δεύτερη είναι ένα χρόνο νωρίτερα, από τον Ιανουάριο του 2013.

Φαίνεται ότι λόγω λιτότητας ξαναχρησιμοποιεί παλιές ομιλίες του για να μην πληρώνει κειμενογράφους...

70 χρόνια σε περίμενα *

Ένα κείμενο δημοσιευμένο στο blog Simple Man τον Νοέμβρη του 2011 που γίνεται όλο και πιο επίκαιρο καθώς βουλιάζουμε στη κινητή άμμο της Νέας Κατοχής.

Έλα, ρε άτιμε. Έλα να τα πάρεις όλα. Και για όσα πάλεψαν οι πρόγονοί μου και για τα δύο μέτρα κήπο που μου άφησαν οι παππούδες μου. Έλα να πάρεις και τα μεροκάματα, τα σκληρά,  που τα έβαζα στην άκρη για μια ώρα δύσκολη, εκείνη της αρρώστιας. Έλα να τα πάρεις όλα. Πάρε και τον ήλιο που τόσο τον γουστάρεις για να λιάζουν οι συφιλιδικοί τα κορμιά τους αποκτώντας το μεσογειακό χρώμα που τόσο επιθυμούν και τόσο απεχθάνονται. Πάρε ρε, και τις θάλασσές μου να εξάγεις αέριο και τα ποτάμια μου να παράγεις ενέργεια φθηνή μόνο για την πάρτη σου. Πάρε και το γάλα των προβάτων μας και τα στάρια των κάμπων μας.

Η θεωρία των παιγνίων *

Ένας – ένας φεύγει

και μ` αφήνετε μόνο

ν` ακούω ν` αλαλάζουν

τα κύμβαλα της αλλοφροσύνης

να κροταλίζουν τα κρόταλα

των ψευδών υποσχέσεων.

Είχαμε ομογνωμήσει

κι ανάψαμε τα καντήλια του χρέους

στ` άραχλα σκοτάδια της απελπισίας

ξορκίζοντας τους εφιάλτες της υποταγής.

Μου είπαν πως έφυγες

κι `αντέταξα τη φωνή

που δεν γνωρίζαμε πως είχαμε

κι αποκτήσαμε την ημέρα

π` αντικρύσαμε της αδικίας το προσωπείο.

Κάθαρση και αποστείρωση *

Σχόλιο στο άρθρο "Τατσόπουλος: Έχω προτάσεις από κόμματα της κεντροαριστεράς" στο TVXS 18.1.2014:

Μια υπερφίαλη κενή "ελίτ" από τα 90'ς με μοναδικό προσόν τα "κονέ"
Επαρχιώτες γενίτσαροι που μετέτρεψαν την αδράνεια σε "φιλοσοφικό ρεύμα" ....
Μαζί με τους "κραουνάκιδες" στο μουσείο για να βλέπουν τα παιδιά μας πως δημιουργείται πρώτα η πνευματική κρίση για να ακολουθήσει η οικονομική !!!
Κάθαρση και αποστείρωση για να χαθεί η Λερναία Ύδρα

jazzaslam67

Τολμηρή και ρηξικέλευθη *

Του Γιάννη Ιωάννου

Απόσπασμα από το άρθρο "Τότε και τώρα" του Νίκου Ξυδάκη στη Καθημερινή 18.1.2024:

...
Με ασπιρίνες, όσο καλοπροαίρετος και να είναι ο γιατρός, δεν θεραπεύεται η νόσος της βαριάς ύφεσης. Ούτε με την επιφοίτηση της Google, του free wi-fi και του σκι θα γεννηθούν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες εργασίας. Τα συμβατικά μαντζούνια, με την είσοδο βραχυπρόθεσμων κεφαλαίων και την ευχετήρια επίκληση του trickle down effect, δεν μπορούν να αναστήσουν μια βομβαρδισμένη οικονομία σε διαρκή αποστράγγιση από πάγια επενδυμένα κεφάλαια, με εφιαλτική ανεργία και με τσακισμένο φρόνημα.

Μετά το τετραετές σοκ, η χώρα χρειάζεται να εισέλθει σε φάση οικονομίας πολέμου για να αναθερμανθεί, με ό,τι αυτό μπορεί να απαιτεί από εξωτερική βοήθεια και εσωτερική πολιτική οργάνωση. Γι’ αυτό το τιτάνιο έργο απαιτούνται εντελώς διαφορετικές προσεγγίσεις, εντελώς άλλη σκέψη, τολμηρή και ρηξικέλευθη. Με αλήθεια και δικαιοσύνη. Με πολλές μικρές πρωτοβουλίες ασφαλώς, αλλά κυρίως με ένα συνεκτικό κεντρικό όραμα για το ποια Ελλάδα θέλουμε και αντέχουμε, στην Ευρώπη, στη Μεσόγειο, στην παγκοσμιοποίηση.

Οι λακκόπλουτοι *

Άρθρο του Νίκου Καραβέλου στην Ελευθεροτυπία 16.1.2014:


Λακκόπλουτους ονόμαζαν οι αρχαίοι εκείνους που, με εγκληματικές πράξεις, ανίερα πλούτιζαν εις βάρος των άλλων. Ο όρος προήλθε ως εξής: Αμέσως μετά τη μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ.), κάποιος Αθηναίος αξιωματούχος, ονομαζόμενος Καλλίας ο Δαδούχος, έπιασε έναν αιχμάλωτο που έπεσε στα πόδια του ζητώντας έλεος.

Ως αντάλλαγμα για τη ζωή του υπέδειξε στον Καλλία ένα λάκκο, μέσα στον οποίο οι Πέρσες είχαν θάψει μεγάλη ποσότητα χρυσού. Ο φιλοχρήματος Αθηναίος πήρε το χρυσάφι και σκότωσε τον αιχμάλωτο. Αυτή η ανίερη συμπεριφορά στιγμάτισε τη γενιά του Καλλία και έκτοτε οι καταγόμενοι από αυτήν ονομάζονταν λακκόπλουτοι (Πλούταρχος, Παράλληλοι Βίοι Αριστείδης - Κάτων).

Το θαύμα της πίστης *

Σχόλιο του αναγνώστη Hubert Marcks στο άρθρο του Γιάνη Βαρουφάκη Greek Finance Minister Confesses: “I turned down the IMF’s offer of an alliance in favour of a debt restructure”  11.1.2014:

Ίσως να επαναλαμβάνομαι, αλλά πρέπει να παρατηρήσω ότι η γερμανική θέση μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Απλά πείθοντας όλους ότι ποτέ δεν θα συμφωνήσει σε οτιδήποτε παρά μόνο στη συνέχιση της τρέχουσας πολιτικής λιτότητας, η γερμανική κυβέρνηση διασφαλίζει ότι κανείς άλλος δεν θα προτείνει μια διαφορετική λύση.

Είναι το ίδιο κυκλικό επιχείρημα που κρύβεται πίσω από την όλη ιδέα της ευρωζώνης: Από τη στιγμή που εμείς, οι Γερμανοί, πιστεύουμε ότι μόνο η Αγορά στην απέραντη σοφία Της μπορεί να δημιουργήσει ένα βιώσιμο μηχανισμό τιμολόγησης για τα δημόσια χρέη των χωρών μελών, θεωρούμε αδιανόητο να είναι εφικτή οποιαδήποτε άλλη λύση. Και δεδομένου ότι η θέση μας βασίζεται στην απόλυτη, θεόσταλτη αλήθεια, όλοι οι άλλοι είτε πρέπει να πιστεύουν σε αυτή, ή είναι καταδικασμένοι στη κόλαση της αέναης υπερχρέωσης.

Μαθήματα από τους Βίκινγκς

Μια παραγωγη Εξάντα για τη ΝΕΤ.

Αυτό το ντοκιμαντέρ για την Ισλανδία προσφέρει ένα μάθημα ουσιαστικής δημοκρατίας που εφαρμόζουν οι 'βάρβαροι' Βίκινγκς, η οποία δυστυχώς δεν ευδοκιμεί στη χώρα των καμαρωτών κατατσαπλιάδων που αρέσκονται στη νεποτιστική αναξιοκρατία και γοητεύονται από πολιτικούς καραγκιοζοπαίκτες.
Βέβαια η ισλανδική κρίση προήλθε από τις ιδιωτικές τράπεζες, ενώ η ελληνική από τη κατασπατάληση δημόσιου χρήματος σε ποικιλότροπες κομπίνες.
Γι' αυτό οι παραλληλισμοί πρέπει να γίνουν μάλλον με την Κύπρο παρά την Ελλάδα.
Αλλά αυτό που κάνει τη σύγκριση θλιβερή είναι ότι οι Ισλανδοί αποφασίζουν απ' ευθείας για τη μοίρα τους.
Αντίθετα στο Τζατζικιστάν το δημοψήφισμα είναι μια απαγορευμένη λέξη, η συνταγματική επιταγή των 3/5 σε κρίσιμες αποφάσεις της Βουλής παρακάμπτεται ταχυδακτυλουργικά, η δε παράταση της καταστροφικής πολιτικής στηρίζεται σε τεχνητές πλειοψηφίες με βάση το 'δώρο' των 50 επιπλέον βουλευτών.
Εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε-γέλασε...

Παράγκα και σαράι *

Ο επίλογος του άρθρου "Θεμελιώδεις διαφορές" του Κώστα Ιορδανίδη στη Καθημερινή 4.1.2014, όπου συγκρίνει την πολιτική ατμόσφαιρα στις δύο απέναντι πλευρές του Αιγαίου:

... Τα σημεία αναφοράς της καθεστηκυίας τάξεως κλονίσθηκαν δραματικά. Δράμα βιώνει η ελίτ της χώρας. Οικτίρει την κοινωνία των «υπαναπτύκτων», εξορκίζει το κακό με μικρές δόσεις ευθανασίας, δημιουργεί μία προστατευτική περίμετρο ομοφρονούντων στο πλαίσιο της οποίας επιδιώκει αυτοδικαίωση. Κατήντησε ανιαρή και άγονη σύναξη σκιών. Τουλάχιστον, η τουρκική ελίτ και κοινωνία δονούνται από ζωτική ορμή.

Βαθιά υπόκλιση *

Αυτό δεν είναι Αντιλογία.
Παρουσιάζεται εδώ σαν μια βαθιά υπόκλιση προς το μεγαλειώδες Άγνωστο.
Αυτό που πολλοί αποκαλούν "Θεό" και το κάνουν πρόσχημα για σαχλαμάρες και εγκλήματα.

[Σ' ευχαριστώ πολύ Χάρη]

O απελπισμός *

Απόσπασμα από το άρθρο του Χρήστου Γιανναρά "Aντί για κρυφά σχολειά, φανερά συσσίτια" στη Καθημερινή 4.1.2014:

...
O σημερινός απελπισμός δεν έχει την αιτία του στην πτώχευση του κράτους – πτωχεύσεις γνώρισε πολλές το δάνειο (τεχνητό, όχι φτιαγμένο για τις δικές μας ανάγκες) ελλαδικό κρατικό μόρφωμα. Tον απελπισμό τον γεννάει σήμερα η εσκεμμένη και έμπρακτη άρνηση της κοινωνικής συνοχής από μέρους ενός μεγάλου αριθμού ανθρώπων, ταγμένων να υπηρετούν αυτή τη συνοχή και αμειβόμενων για τις υπηρεσίες τους. Zούμε μιαν εφιαλτική κοινωνική αποσύνθεση, έναν πρωτογονισμό εγωκεντρισμού, που κυοφορήθηκε από τα κόμματα σαν αυτονόητη πολιτική συμπεριφορά.

Yπουργός Aμυνας κλέβει τα χρήματα που του εμπιστεύονται οι φορολογούμενοι πολίτες για τον αμυντικό εξοπλισμό της χώρας. Aντιπρόεδρος της κυβέρνησης, μαζί με τον υπουργό Oικονομικών παίζουν το κρυφτούλι μιας διαβόητης «λίστας» πιθανών φοροφυγάδων, που δεν φτάνει ποτέ στα αρμόδια όργανα ελέγχου. Aλλος υπουργός Oικονομικών αποκαλύπτεται να διαθέτει καταθέσεις στο εξωτερικό με ποσά αδήλωτα και αφορολόγητα, ιλιγγιώδη. Yπουργός Mεταφορών δωροδοκείται από ξένη εταιρεία για να της παραχωρήσει την ψηφιοποίηση του OTE.

Η μύτη του Πινόκιο *

Το κύριο άρθρο του περιοδικού Unfollow 2.1.2014:

To ΔΝΤ προέβλεψε ανάπτυξη στα τέλη του 2010, στα τέλη του 2011 και στις αρχές του 2012. Το 2013 προέβλεψε και πάλι ανάπτυξη, αλλά αυτήν τη φορά με υψηλή ανεργία. Επιβεβαιώθηκε. Ως προς την ανεργία. Όσο για το 2014; Δεν θα το πιστέψετε. Προβλέπει ανάπτυξη. Ο ΟΑΣΑ προέβλεψε ανάπτυξη το 2012 και ξανά το 2013, ενώ το 2014 θα έχουμε μεν ανάπτυξη αλλά υπό προϋποθέσεις. Η Κομισιόν προέβλεψε ανάπτυξη το 2011, το 2012, από το τέλος του 2013 και τώρα από την αρχή του 2014.

Από τους έλληνες υπουργούς Οικονομικών, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου προέβλεψε ανάπτυξη από το 2010. Ο Γιάννης Στουρνάρας, πιο συντηρητικός, προέβλεψε ότι η ανάπτυξη θα ερχόταν το 2013. Συντηρητικοποιήθηκε έτι περαιτέρω και τώρα προβλέπει ανάπτυξη για το 2014. Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Γιώργος Προβόπουλος προέβλεψε ότι η ανάπτυξη θα ερχόταν στο τέλος του 2011 ή στην αρχή του 2012. Τελικά κατέληξε ότι μπορεί να τη βλέπαμε το 2013. Για το 2014, όμως, βάζει το χέρι του στη φωτιά. Ο Γιώργος Παπανδρέου έβλεπε την ανάπτυξη το 2012, αφού το 2011 θα ήταν η τελευταία χρονιά ύφεσης. Ο Λουκάς Παπαδήμος ήταν βέβαιος ότι θα ερχόταν από το 2011, ενώ ο Αντώνης Σαμαράς την οριοθέτησε το 2013. Και τη μετέθεσε για το 2014.

Δεν πρέπει όμως να γκρινιάζουμε. Φτάνει πια με τη μιζέρια, το λαϊκισμό και την ανέξοδη κριτική. Τι θέλαμε δηλαδή; Να μπει η χώρα σε περιπέτειες; Να κινδυνεύσει η σταθερότητα και η ευρωπαϊκή προοπτική; Να πάνε χαμένες οι θυσίες του ελληνικού λαού; Να μη φύγουμε ποτέ από τα μνημόνια; Να υπάρξουν κι άλλα οριζόντια μέτρα; Να αποθαρρυνθούν οι επενδύσεις; Να μην αποκατασταθεί η αξιοπιστία της χώρας;

Με τη δύναμη ενός Έθνους κι έχοντας μιλήσει με τον Θεό, σας ευχόμαστε καλή έξοδο στις αγορές το 2014.

Εθνοκάθαρση των πτωχών και ανήμπορων *

Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο του Νίκου Ξυδάκη "Επί δικαίους και αδίκους" στη Καθημερινή 28.12.2013:

Δεν υπάρχει αμφιβολία κ Ξυδάκη πως η τελευταία πρόταση του άρθρου σας ("Μάλλον, οδηγεί σε διάσωση της χώρας χωρίς όλους τους κατοίκους της, της Ελλάδας χωρίς πολλούς Ελληνες.") είναι τραγικά αληθινη.
Είμαι 30 χρόνια κρατικός γιατρός υπηρετώντας πρώτα στο ΕΣΥ και τώρα στο Πανεπιστήμιο. Λίγο μετά τα Χριστούγεννα η διοίκηση του Περιφερεικού Νοσοκομείου αποφάσισε, πως η νοσηλεία των διασωληνωμένων ασθενών των έχόντων ανάγκη ΜΕΘ θα γίνεται στους κοινούς θαλάμους νοσηλείας με ευθύνη ανεκπαίδευτων στη νάρκωση και στην εντατική θεραπεία γιατρών και νοσηλευτών, όταν υπάρχει έλλειψη κρεββατιών στη ΜΕΘ.
Σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία οι ασθενείς αυτοί πρέπει να τύχουν αυξημένης φροντίδας από εξειδικευμένους ΜΕΘίστες και νοσηλευτικό προσωπικο, να μεταφέρονται δε σε αλλη μονάδα με τη συνοδεία τους. Αλλά βέβαια στην Ελλάδα του 2014 οι νόμοι εξακολουθούν να υπάρχουν για να θυσιάζονται στο βωμό της συγκυρίας ακόμα και από ενα επαρχιακό υπό προθεσμία ΔΣ Νοσοκομείου που εκτός των άλλων έχει και τη δικαιοδοσία (ή την αφέλεια) να καταργεί και τις ειδικότητες της Ιατρικής.
Φαίνεται το ανθρώπινο κεφάλαιο περισσεύει στους υπολογισμούς των κυβερνώντων. Αίφνης ο Μεγάλος Αδελφός (κύριος υπευθυνος για έκπτωση της χώρας) μας δείχνει με το δάκτυλό του ως αποκλειστικά υπεύθυνους και μας χρήζει υποψήφιους φυλακισμένους ή μελλοθάνατους. Με προσχημα το χρέος της χώρας γίνεται εθνοκάθαρση των πτωχών και ανήμπορων.
Δυστυχώς η αυτοσυγκράτηση του λαού μας και η σοφή του καρτερικότητα για να αποφεχθούν φαινόμενα Αραβικής Ανοιξης, εξωθούν αντί να συνετίζουν, την αλαζονεία απειρων από τη ζωή διαχειριστών του χρέους τύπου Στουρνάρα και τον αυταρχισμό μονομανιακών πρωθυπουργών.

Σχολίασε ο/η panpol | 19:05:48, Δεκέμβριος 28th, 2013

Say miiiz!

Παρά τις κατηγορίες για ασύλληπτες μίζες, ο μεγαμιζαδόρος Κάντας χαμογελάει αμέριμνα.
Γιατί άραγε?
Άκουσε κάποιο ανέκδοτο?
Ποζάρει για φωτογραφία?
Τον γαργαλάνε?
Μπα, τίποτε από αυτά.
Απλούστατα μόλις είπε το ανεπανάληπτο «Πήρα τόσες πολλές μίζες που δεν τις θυμάμαι όλες».
Και σκέφτηκε ότι στον παράδεισο της λουμπίνας θα την βγάλει καθαρή πολύ εύκολα.
Θα επιστρέψει στο δημόσιο μερικά από τα εκατομμύρια τάχα για εξιλέωση, και με τα υπόλοιπα που "δεν θυμάται" θα πάει μόνιμες διακοπές στη Καραϊβική μόλις κρυώσει η υπόθεση.
Το ερώτημα βέβαια είναι αν χαμογελάει επειδή φαντάζεται τις διακοπές του, ή επειδή σκέφτεται τι ωραία που είναι η ζωή για τα λαμόγια στο Καραγκιοζιστάν...