70 χρόνια σε περίμενα *

Ένα κείμενο δημοσιευμένο στο blog Simple Man τον Νοέμβρη του 2011 που γίνεται όλο και πιο επίκαιρο καθώς βουλιάζουμε στη κινητή άμμο της Νέας Κατοχής.

Έλα, ρε άτιμε. Έλα να τα πάρεις όλα. Και για όσα πάλεψαν οι πρόγονοί μου και για τα δύο μέτρα κήπο που μου άφησαν οι παππούδες μου. Έλα να πάρεις και τα μεροκάματα, τα σκληρά,  που τα έβαζα στην άκρη για μια ώρα δύσκολη, εκείνη της αρρώστιας. Έλα να τα πάρεις όλα. Πάρε και τον ήλιο που τόσο τον γουστάρεις για να λιάζουν οι συφιλιδικοί τα κορμιά τους αποκτώντας το μεσογειακό χρώμα που τόσο επιθυμούν και τόσο απεχθάνονται. Πάρε ρε, και τις θάλασσές μου να εξάγεις αέριο και τα ποτάμια μου να παράγεις ενέργεια φθηνή μόνο για την πάρτη σου. Πάρε και το γάλα των προβάτων μας και τα στάρια των κάμπων μας.

Η θεωρία των παιγνίων *

Ένας – ένας φεύγει

και μ` αφήνετε μόνο

ν` ακούω ν` αλαλάζουν

τα κύμβαλα της αλλοφροσύνης

να κροταλίζουν τα κρόταλα

των ψευδών υποσχέσεων.

Είχαμε ομογνωμήσει

κι ανάψαμε τα καντήλια του χρέους

στ` άραχλα σκοτάδια της απελπισίας

ξορκίζοντας τους εφιάλτες της υποταγής.

Μου είπαν πως έφυγες

κι `αντέταξα τη φωνή

που δεν γνωρίζαμε πως είχαμε

κι αποκτήσαμε την ημέρα

π` αντικρύσαμε της αδικίας το προσωπείο.

Κάθαρση και αποστείρωση *

Σχόλιο στο άρθρο "Τατσόπουλος: Έχω προτάσεις από κόμματα της κεντροαριστεράς" στο TVXS 18.1.2014:

Μια υπερφίαλη κενή "ελίτ" από τα 90'ς με μοναδικό προσόν τα "κονέ"
Επαρχιώτες γενίτσαροι που μετέτρεψαν την αδράνεια σε "φιλοσοφικό ρεύμα" ....
Μαζί με τους "κραουνάκιδες" στο μουσείο για να βλέπουν τα παιδιά μας πως δημιουργείται πρώτα η πνευματική κρίση για να ακολουθήσει η οικονομική !!!
Κάθαρση και αποστείρωση για να χαθεί η Λερναία Ύδρα

jazzaslam67

Τολμηρή και ρηξικέλευθη *

Του Γιάννη Ιωάννου

Απόσπασμα από το άρθρο "Τότε και τώρα" του Νίκου Ξυδάκη στη Καθημερινή 18.1.2024:

...
Με ασπιρίνες, όσο καλοπροαίρετος και να είναι ο γιατρός, δεν θεραπεύεται η νόσος της βαριάς ύφεσης. Ούτε με την επιφοίτηση της Google, του free wi-fi και του σκι θα γεννηθούν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες εργασίας. Τα συμβατικά μαντζούνια, με την είσοδο βραχυπρόθεσμων κεφαλαίων και την ευχετήρια επίκληση του trickle down effect, δεν μπορούν να αναστήσουν μια βομβαρδισμένη οικονομία σε διαρκή αποστράγγιση από πάγια επενδυμένα κεφάλαια, με εφιαλτική ανεργία και με τσακισμένο φρόνημα.

Μετά το τετραετές σοκ, η χώρα χρειάζεται να εισέλθει σε φάση οικονομίας πολέμου για να αναθερμανθεί, με ό,τι αυτό μπορεί να απαιτεί από εξωτερική βοήθεια και εσωτερική πολιτική οργάνωση. Γι’ αυτό το τιτάνιο έργο απαιτούνται εντελώς διαφορετικές προσεγγίσεις, εντελώς άλλη σκέψη, τολμηρή και ρηξικέλευθη. Με αλήθεια και δικαιοσύνη. Με πολλές μικρές πρωτοβουλίες ασφαλώς, αλλά κυρίως με ένα συνεκτικό κεντρικό όραμα για το ποια Ελλάδα θέλουμε και αντέχουμε, στην Ευρώπη, στη Μεσόγειο, στην παγκοσμιοποίηση.

Οι λακκόπλουτοι *

Άρθρο του Νίκου Καραβέλου στην Ελευθεροτυπία 16.1.2014:


Λακκόπλουτους ονόμαζαν οι αρχαίοι εκείνους που, με εγκληματικές πράξεις, ανίερα πλούτιζαν εις βάρος των άλλων. Ο όρος προήλθε ως εξής: Αμέσως μετά τη μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ.), κάποιος Αθηναίος αξιωματούχος, ονομαζόμενος Καλλίας ο Δαδούχος, έπιασε έναν αιχμάλωτο που έπεσε στα πόδια του ζητώντας έλεος.

Ως αντάλλαγμα για τη ζωή του υπέδειξε στον Καλλία ένα λάκκο, μέσα στον οποίο οι Πέρσες είχαν θάψει μεγάλη ποσότητα χρυσού. Ο φιλοχρήματος Αθηναίος πήρε το χρυσάφι και σκότωσε τον αιχμάλωτο. Αυτή η ανίερη συμπεριφορά στιγμάτισε τη γενιά του Καλλία και έκτοτε οι καταγόμενοι από αυτήν ονομάζονταν λακκόπλουτοι (Πλούταρχος, Παράλληλοι Βίοι Αριστείδης - Κάτων).

Το θαύμα της πίστης *

Σχόλιο του αναγνώστη Hubert Marcks στο άρθρο του Γιάνη Βαρουφάκη Greek Finance Minister Confesses: “I turned down the IMF’s offer of an alliance in favour of a debt restructure”  11.1.2014:

Ίσως να επαναλαμβάνομαι, αλλά πρέπει να παρατηρήσω ότι η γερμανική θέση μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Απλά πείθοντας όλους ότι ποτέ δεν θα συμφωνήσει σε οτιδήποτε παρά μόνο στη συνέχιση της τρέχουσας πολιτικής λιτότητας, η γερμανική κυβέρνηση διασφαλίζει ότι κανείς άλλος δεν θα προτείνει μια διαφορετική λύση.

Είναι το ίδιο κυκλικό επιχείρημα που κρύβεται πίσω από την όλη ιδέα της ευρωζώνης: Από τη στιγμή που εμείς, οι Γερμανοί, πιστεύουμε ότι μόνο η Αγορά στην απέραντη σοφία Της μπορεί να δημιουργήσει ένα βιώσιμο μηχανισμό τιμολόγησης για τα δημόσια χρέη των χωρών μελών, θεωρούμε αδιανόητο να είναι εφικτή οποιαδήποτε άλλη λύση. Και δεδομένου ότι η θέση μας βασίζεται στην απόλυτη, θεόσταλτη αλήθεια, όλοι οι άλλοι είτε πρέπει να πιστεύουν σε αυτή, ή είναι καταδικασμένοι στη κόλαση της αέναης υπερχρέωσης.

Μαθήματα από τους Βίκινγκς

Μια παραγωγη Εξάντα για τη ΝΕΤ.

Αυτό το ντοκιμαντέρ για την Ισλανδία προσφέρει ένα μάθημα ουσιαστικής δημοκρατίας που εφαρμόζουν οι 'βάρβαροι' Βίκινγκς, η οποία δυστυχώς δεν ευδοκιμεί στη χώρα των καμαρωτών κατατσαπλιάδων που αρέσκονται στη νεποτιστική αναξιοκρατία και γοητεύονται από πολιτικούς καραγκιοζοπαίκτες.
Βέβαια η ισλανδική κρίση προήλθε από τις ιδιωτικές τράπεζες, ενώ η ελληνική από τη κατασπατάληση δημόσιου χρήματος σε ποικιλότροπες κομπίνες.
Γι' αυτό οι παραλληλισμοί πρέπει να γίνουν μάλλον με την Κύπρο παρά την Ελλάδα.
Αλλά αυτό που κάνει τη σύγκριση θλιβερή είναι ότι οι Ισλανδοί αποφασίζουν απ' ευθείας για τη μοίρα τους.
Αντίθετα στο Τζατζικιστάν το δημοψήφισμα είναι μια απαγορευμένη λέξη, η συνταγματική επιταγή των 3/5 σε κρίσιμες αποφάσεις της Βουλής παρακάμπτεται ταχυδακτυλουργικά, η δε παράταση της καταστροφικής πολιτικής στηρίζεται σε τεχνητές πλειοψηφίες με βάση το 'δώρο' των 50 επιπλέον βουλευτών.
Εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε-γέλασε...

Παράγκα και σαράι *

Ο επίλογος του άρθρου "Θεμελιώδεις διαφορές" του Κώστα Ιορδανίδη στη Καθημερινή 4.1.2014, όπου συγκρίνει την πολιτική ατμόσφαιρα στις δύο απέναντι πλευρές του Αιγαίου:

... Τα σημεία αναφοράς της καθεστηκυίας τάξεως κλονίσθηκαν δραματικά. Δράμα βιώνει η ελίτ της χώρας. Οικτίρει την κοινωνία των «υπαναπτύκτων», εξορκίζει το κακό με μικρές δόσεις ευθανασίας, δημιουργεί μία προστατευτική περίμετρο ομοφρονούντων στο πλαίσιο της οποίας επιδιώκει αυτοδικαίωση. Κατήντησε ανιαρή και άγονη σύναξη σκιών. Τουλάχιστον, η τουρκική ελίτ και κοινωνία δονούνται από ζωτική ορμή.

Βαθιά υπόκλιση *

Αυτό δεν είναι Αντιλογία.
Παρουσιάζεται εδώ σαν μια βαθιά υπόκλιση προς το μεγαλειώδες Άγνωστο.
Αυτό που πολλοί αποκαλούν "Θεό" και το κάνουν πρόσχημα για σαχλαμάρες και εγκλήματα.

[Σ' ευχαριστώ πολύ Χάρη]

O απελπισμός *

Απόσπασμα από το άρθρο του Χρήστου Γιανναρά "Aντί για κρυφά σχολειά, φανερά συσσίτια" στη Καθημερινή 4.1.2014:

...
O σημερινός απελπισμός δεν έχει την αιτία του στην πτώχευση του κράτους – πτωχεύσεις γνώρισε πολλές το δάνειο (τεχνητό, όχι φτιαγμένο για τις δικές μας ανάγκες) ελλαδικό κρατικό μόρφωμα. Tον απελπισμό τον γεννάει σήμερα η εσκεμμένη και έμπρακτη άρνηση της κοινωνικής συνοχής από μέρους ενός μεγάλου αριθμού ανθρώπων, ταγμένων να υπηρετούν αυτή τη συνοχή και αμειβόμενων για τις υπηρεσίες τους. Zούμε μιαν εφιαλτική κοινωνική αποσύνθεση, έναν πρωτογονισμό εγωκεντρισμού, που κυοφορήθηκε από τα κόμματα σαν αυτονόητη πολιτική συμπεριφορά.

Yπουργός Aμυνας κλέβει τα χρήματα που του εμπιστεύονται οι φορολογούμενοι πολίτες για τον αμυντικό εξοπλισμό της χώρας. Aντιπρόεδρος της κυβέρνησης, μαζί με τον υπουργό Oικονομικών παίζουν το κρυφτούλι μιας διαβόητης «λίστας» πιθανών φοροφυγάδων, που δεν φτάνει ποτέ στα αρμόδια όργανα ελέγχου. Aλλος υπουργός Oικονομικών αποκαλύπτεται να διαθέτει καταθέσεις στο εξωτερικό με ποσά αδήλωτα και αφορολόγητα, ιλιγγιώδη. Yπουργός Mεταφορών δωροδοκείται από ξένη εταιρεία για να της παραχωρήσει την ψηφιοποίηση του OTE.

Η μύτη του Πινόκιο *

Το κύριο άρθρο του περιοδικού Unfollow 2.1.2014:

To ΔΝΤ προέβλεψε ανάπτυξη στα τέλη του 2010, στα τέλη του 2011 και στις αρχές του 2012. Το 2013 προέβλεψε και πάλι ανάπτυξη, αλλά αυτήν τη φορά με υψηλή ανεργία. Επιβεβαιώθηκε. Ως προς την ανεργία. Όσο για το 2014; Δεν θα το πιστέψετε. Προβλέπει ανάπτυξη. Ο ΟΑΣΑ προέβλεψε ανάπτυξη το 2012 και ξανά το 2013, ενώ το 2014 θα έχουμε μεν ανάπτυξη αλλά υπό προϋποθέσεις. Η Κομισιόν προέβλεψε ανάπτυξη το 2011, το 2012, από το τέλος του 2013 και τώρα από την αρχή του 2014.

Από τους έλληνες υπουργούς Οικονομικών, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου προέβλεψε ανάπτυξη από το 2010. Ο Γιάννης Στουρνάρας, πιο συντηρητικός, προέβλεψε ότι η ανάπτυξη θα ερχόταν το 2013. Συντηρητικοποιήθηκε έτι περαιτέρω και τώρα προβλέπει ανάπτυξη για το 2014. Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Γιώργος Προβόπουλος προέβλεψε ότι η ανάπτυξη θα ερχόταν στο τέλος του 2011 ή στην αρχή του 2012. Τελικά κατέληξε ότι μπορεί να τη βλέπαμε το 2013. Για το 2014, όμως, βάζει το χέρι του στη φωτιά. Ο Γιώργος Παπανδρέου έβλεπε την ανάπτυξη το 2012, αφού το 2011 θα ήταν η τελευταία χρονιά ύφεσης. Ο Λουκάς Παπαδήμος ήταν βέβαιος ότι θα ερχόταν από το 2011, ενώ ο Αντώνης Σαμαράς την οριοθέτησε το 2013. Και τη μετέθεσε για το 2014.

Δεν πρέπει όμως να γκρινιάζουμε. Φτάνει πια με τη μιζέρια, το λαϊκισμό και την ανέξοδη κριτική. Τι θέλαμε δηλαδή; Να μπει η χώρα σε περιπέτειες; Να κινδυνεύσει η σταθερότητα και η ευρωπαϊκή προοπτική; Να πάνε χαμένες οι θυσίες του ελληνικού λαού; Να μη φύγουμε ποτέ από τα μνημόνια; Να υπάρξουν κι άλλα οριζόντια μέτρα; Να αποθαρρυνθούν οι επενδύσεις; Να μην αποκατασταθεί η αξιοπιστία της χώρας;

Με τη δύναμη ενός Έθνους κι έχοντας μιλήσει με τον Θεό, σας ευχόμαστε καλή έξοδο στις αγορές το 2014.

Εθνοκάθαρση των πτωχών και ανήμπορων *

Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο του Νίκου Ξυδάκη "Επί δικαίους και αδίκους" στη Καθημερινή 28.12.2013:

Δεν υπάρχει αμφιβολία κ Ξυδάκη πως η τελευταία πρόταση του άρθρου σας ("Μάλλον, οδηγεί σε διάσωση της χώρας χωρίς όλους τους κατοίκους της, της Ελλάδας χωρίς πολλούς Ελληνες.") είναι τραγικά αληθινη.
Είμαι 30 χρόνια κρατικός γιατρός υπηρετώντας πρώτα στο ΕΣΥ και τώρα στο Πανεπιστήμιο. Λίγο μετά τα Χριστούγεννα η διοίκηση του Περιφερεικού Νοσοκομείου αποφάσισε, πως η νοσηλεία των διασωληνωμένων ασθενών των έχόντων ανάγκη ΜΕΘ θα γίνεται στους κοινούς θαλάμους νοσηλείας με ευθύνη ανεκπαίδευτων στη νάρκωση και στην εντατική θεραπεία γιατρών και νοσηλευτών, όταν υπάρχει έλλειψη κρεββατιών στη ΜΕΘ.
Σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία οι ασθενείς αυτοί πρέπει να τύχουν αυξημένης φροντίδας από εξειδικευμένους ΜΕΘίστες και νοσηλευτικό προσωπικο, να μεταφέρονται δε σε αλλη μονάδα με τη συνοδεία τους. Αλλά βέβαια στην Ελλάδα του 2014 οι νόμοι εξακολουθούν να υπάρχουν για να θυσιάζονται στο βωμό της συγκυρίας ακόμα και από ενα επαρχιακό υπό προθεσμία ΔΣ Νοσοκομείου που εκτός των άλλων έχει και τη δικαιοδοσία (ή την αφέλεια) να καταργεί και τις ειδικότητες της Ιατρικής.
Φαίνεται το ανθρώπινο κεφάλαιο περισσεύει στους υπολογισμούς των κυβερνώντων. Αίφνης ο Μεγάλος Αδελφός (κύριος υπευθυνος για έκπτωση της χώρας) μας δείχνει με το δάκτυλό του ως αποκλειστικά υπεύθυνους και μας χρήζει υποψήφιους φυλακισμένους ή μελλοθάνατους. Με προσχημα το χρέος της χώρας γίνεται εθνοκάθαρση των πτωχών και ανήμπορων.
Δυστυχώς η αυτοσυγκράτηση του λαού μας και η σοφή του καρτερικότητα για να αποφεχθούν φαινόμενα Αραβικής Ανοιξης, εξωθούν αντί να συνετίζουν, την αλαζονεία απειρων από τη ζωή διαχειριστών του χρέους τύπου Στουρνάρα και τον αυταρχισμό μονομανιακών πρωθυπουργών.

Σχολίασε ο/η panpol | 19:05:48, Δεκέμβριος 28th, 2013

Say miiiz!

Παρά τις κατηγορίες για ασύλληπτες μίζες, ο μεγαμιζαδόρος Κάντας χαμογελάει αμέριμνα.
Γιατί άραγε?
Άκουσε κάποιο ανέκδοτο?
Ποζάρει για φωτογραφία?
Τον γαργαλάνε?
Μπα, τίποτε από αυτά.
Απλούστατα μόλις είπε το ανεπανάληπτο «Πήρα τόσες πολλές μίζες που δεν τις θυμάμαι όλες».
Και σκέφτηκε ότι στον παράδεισο της λουμπίνας θα την βγάλει καθαρή πολύ εύκολα.
Θα επιστρέψει στο δημόσιο μερικά από τα εκατομμύρια τάχα για εξιλέωση, και με τα υπόλοιπα που "δεν θυμάται" θα πάει μόνιμες διακοπές στη Καραϊβική μόλις κρυώσει η υπόθεση.
Το ερώτημα βέβαια είναι αν χαμογελάει επειδή φαντάζεται τις διακοπές του, ή επειδή σκέφτεται τι ωραία που είναι η ζωή για τα λαμόγια στο Καραγκιοζιστάν...

Γνωμικό

Το χρέος έγινε ιδιωτικό *

Άρθρο του Νίκου Ξυδάκη στη Καθημερινή 21.12.2013:

Η επικείμενη υπερφορολόγηση ακίνητης περιουσίας, με κριτήριο την κατοχή και όχι την πρόσοδο, και με βάση αντικειμενικές αξίες του 2007, υπερδιπλάσιες των τρεχουσών αγοραίων τιμών, υπολογίζεται να αποφέρει έσοδα περί τα 4 δισ. ευρώ, έναντι περίπου 500 εκατ. το 2012 και άνω των 2,5 δισ. το 2013 από την ίδια πηγή. Πλήττονται οι μικροϊδιοκτήτες· οι μεγάλες περιουσίες ελαφρύνονται συγκριτικά. Για το 2014 έχουν προϋπολογιστεί συνολικά περί τα 11 δισ. ευρώ φόρων, οι περισσότεροι από μισθωτούς και συνταξιούχους. Κάπως έτσι θα προκύψει πρωτογενές πλεόνασμα.

Tο δημόσιο χρέος, αφού κατέφαγε τον δημόσιο και κοινωνικό πλούτο μέσω του PSI, τώρα μεταφέρεται άμεσα στους πολίτες, γίνεται δυσβάσταχτο ιδιωτικό χρέος. Αυτή η μετακύλιση χρέους ουσιαστικά σημαίνει μείζονα κοινωνικό μετασχηματισμό· γκρεμίζει τις εδραιωμένες από αιώνων πεποιθήσεις περί αποταμίευσης και εξασφάλισης, και μεταβάλλει μέγα μέρος του πληθυσμού σε ακτήμονες, με άνεργα τέκνα και ζοφερές προοπτικές αυτοαπασχόλησης.

Με άλλη νομοθετική ρύθμιση, προβλέπεται η αυτόματη κατάσχεση καταθέσεων για ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο. Με δεδομένο ότι όλοι οι μισθωτοί και οι επιχειρηματίες διακινούν τα χρήματά τους μέσω τραπεζών, υποθέτουμε ευλόγως ότι όποιος χρωστάει στο Δημόσιο μηδενίζει ήδη σταθερά το καταθετικό του υπόλοιπο.

Ο πολίτης βλέπει πλέον το κράτος ως διώκτη και εξολοθρευτή, και όχι ως εγγυητή της ιδιοκτησίας, της εργασίας, του επιχειρείν.

Οι νομοθετούντες ίσως δεν αντιλαμβάνονται ότι αυτοκτονούν πολιτικά, στρεφόμενοι εναντίον των κοινωνικών στρωμάτων τα οποία υποτίθεται εκφράζουν και υπερασπίζονται. Ιδίως η συντηρητική παράταξη φαίνεται να μη διδάσκεται από την καταστροφή της Κεντροαριστεράς, και εξακολουθεί μαζί της να υπονομεύει τις στοιχειώδεις δυνατότητες ανάκαμψης για το φρόνημα των νοικοκυραίων, υποσκάπτοντας μαζί και την εμπιστοσύνη τους προς το πολιτικό σύστημα. Γιατί; Ισως διότι έχουν απολέσει κάθε επαφή όχι μόνο με την πραγματικότητα, αλλά και με τις δομές του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού.

Η ευπρεπής απόγνωση *

Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο "Οχι σε ένα μοιραίο λάθος" στη Καθημερινή 20.12.2013.
[Αναρωτιέμαι πώς μπορεί να εκφραστεί πολιτικά η οργή τέτοιων αστών που φαίνεται πλέον να κοχλάζει.]

Πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα κ.αρθρογράφε : Ο Ελληνικός Λαός εξαναγκάστηκε δόλια σε θυσίες.
Ουδέποτε κλήθηκε να ψηφίσει, να εγκρίνει και να αποδεχτεί όσα βάρη οικονομικά του φόρτωσαν κυβερνώντες απ τα τέλη του 2009 μέχρι σήμερα, οι οποίοι απέσπασαν την ψήφο των Ελλήνων με ψευδείς παραπλανητικές υποσχέσεις, παρουσίαση άλλων οικονομικών προγραμμάτων και παρεμφερή ανέντιμα, που δικαιολογούν απόλυτα την απαξίωση συγκεκριμένων πολιτικών και επ ουδενί της Δημοκρατίας.
Μας μιλάτε για "κάβους, ανηφόρες και θυσίες" κ.αρθρογράφε με μια τάση να θεωρείτε "πράξη ευθύνης" εκ μέρους των κυβερνητικών βουλευτών την ψήφιση κάθε μέτρου που συμβάλει στην επιδείνωση του επιπέδου, της τιμής και της αξιοπρέπειας των Ελλήνων.
Με την εκβιαστική απειλή του "μοιραίου λάθους", τους εκφοβισμούς και τις απειλές εναντίον των Ελλήνων, παρουσιάζετε την τραγική πραγματικότητα σαν τον μόνο δρόμο για την ευημερία.
Οι από οικονομική απόγνωση αυτόχειρες ΄Ελληνες ξεχνιούνται άμεσα και ο Λαός του Θεού απεγνωσμένος και εξαγριωμένος πολύ θάθελε να..., αλλά ας μην συνεχίσω εν προκειμένω σεβόμενος πρώτιστα τον εαυτό μου και την Κ. που με φιλοξενεί.
Γιατί φτάνουμε στο σημείο να βγεί από μέσα μας κάθε καλά κρυμμένος δαίμονας και να μεταμορφωθούμε σε τέρατα που πρέπει να αμυνθούν στα άλλα σαρκοβόρα τέρατα που μας έχουν διαλύσει τη ζωή και ταυτόχρονα έχουν το θράσος να μας πουλάνε "πατριωτική ευθύνη".
Θάναι θαύμα αν διατηρήσουμε το ήθος και τη ψυχραιμία μας απέναντι στη βαναυσότητα των κυβερνητικών σε βάρος μας λεηλασιών και ειλικρινά σαν ελεύθερος/φιλελεύθερος εύχομαι και προσεύχομαι η εύλογη απέχθεια να ξεσπάσει μόνο σε ώρα κοινοβουλευτικών και εν γένει εκλογών.
Αυτό να εύχεσθε και σεις κ.αρθρογράφε.
Τα υπόλοιπα ας τα χαρακτηρίσουμε με τη φράση του Μεγάλου Αρχιμανδρίτου μακαριστού Γρηγορίου Δικαίου (Παπαφλέσσα) : κουραφέξαλα !

Σχολίασε ο/η Ιωάννης Α. Μελισσείδης | 12:47:53, Δεκέμβριος 20th, 2013

Σκοτίστηκα, είναι πάρα πολλοί *

Του Γιάννη Ιωάννου

Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο "Δεν υπάρχει δωρεάν ηλεκτροδότηση" του Πάσχου Μανδραβέλη στη Καθημερινή 12.12.2013:

Εμένα με ρώτησε κανένας αν θέλω να δώσω 0,50€ στους φτωχούς. Προσωπικά σκοτίστηκα γι' αυτούς, είναι ήδη πάρα πολλοί!

Σχολίασε ο/η Denny Crane | 15:09:54, Δεκέμβριος 13th, 2013

Μεγαλόθυμη ευεργεσία *

Του Γιάννη Ιωάννου

Άρθρο στο blog Έρμιππος 12.12.2013:

Όταν εμφανίζουμε το δικαίωμα στην ζωή σαν μεγαλόθυμη ευεργεσία πλησιάζουμε επικίνδυνα στο τέλος

Ξανά μια ατελέσφορη, αδιέξοδη και κυρίως αποπροσανατολιστική συζήτηση για τα αυτονόητα. Πρέπει ή όχι το κομμάτι εκείνο της κοινωνίας, που ακόμη μπορεί να επιβιώνει, να πληρώσει επειγόντως το κόστος για την παροχή των απολύτως ουσιωδών αγαθών και υπηρεσιών γι' αυτούς που έπαψαν πλέον να διαθέτουν έστω και τις στοιχειώδεις αντοχές; Αφορμή η νέα επιβάρυνση για την αποφυγή της διακοπής ηλεκτροδότησης στους ολότελα αδύναμους.

Αναλωνόμαστε για μια ακόμη φορά στα αυτονόητα. Και μόνον η αρχή μιας συζήτησης για το εάν κάποιοι δικαιούνται ή όχι να έχουν, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, ηλεκτρικό ρεύμα στο σπίτι τους και για το πώς θα τους το εξασφαλίσουμε παραπέμπει σε κοινότητα αποκτηνωμένων όντων. Υπό τις σημερινές συνθήκες ζωής είναι σαν να διαπραγματευόμαστε, πλήρως νομιμοποιημένοι, το δικαίωμα κάποιων στο οξυγόνο και την αναπνοή.

Σε κάποιους συγκεκριμένους *

Του Γιάννη Ιωάννου

Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο "Μια αξιακή ραχοκοκαλιά" του Αλέξη Παπαχελά στη Καθημερινή 11.12.2013:

Το ελληνικό κράτος δεν το ίδρυσε ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε οι Νέα Δημοκρατία.
Η φοροδιαφυγή, το ρουσφέτι, η λαμογιά και πάσης φύσης πονηριά αναπτύχθηκαν στην κοινωνία μας ως μέσα άμυνας κατα του αδηφάγου κράτους και τους νόμους του που θέσπισαν οι προύχοντες κάποιας άλλης πρότερης εποχής. Δεν ήταν ολα μέλι-γάλα στην προ χούντας εποχή. Κατουρημένες ποδιές φύλαγε ο "λαουτζίκος" για να εξασφαλίσει τας προς το ζείν. Και μετα την χούντα το ίδιο πράγμα εξακολούθησε. Τα κόμματα της εξουσίας εκμεταλλεύτηκαν μία ήδη υπάρχουσα κατάσταση, δεν την επινόησαν τα ίδια.
Πριν κάποιος ή κάποια αρχίσει να καταφέρεται, εύκολα, κατα της κατάντιας των συνδικαλιστικών κινημάτων και των κομμάτων σήμερα, ευεργετικό θα ήταν να ανατρέξει στις γενετήσιες αιτίες και αφορμές. Κάτι τέτοιο είναι αρκετά ασύμφορο και εθνικώς "άκομψο" γιατί απαιτεί τον ιστορικό αφορισμό πολλών "ιερών τεράτων" της σύγχρονης ιστορίας μας.
Καμμία μεγάλη δύναμη μετα τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο δεν πήγε συστημένη στον παππού μου να του χαρίσει κάποιο Liberty για να ορθοποδήσει οικονομικά... Πήγαν όμως συστημένοι σε κάποιους συγκεκριμένους. Ποιοί τους σύστησαν σε αυτούς τους συγκεκριμένους;
Οσο ν' αφορά το σήμερα πέρα των συνδικαλιστών και των κομμάτων. Πού βρίσκονται οι χρωστούντες μηνιάτικα στους εργαζομένους; Το ίδιο και αυτοί οι συγκεκριμένοι που χρωστούν στα ασφαλιστικά ταμεία. Ολοι τους καλύπτονται πίσω απο νομικά τερτίπια... και η κρατική μηχανή απλώς θωρεί το δράμα που εκτυλίσεται στα σπλάχνα της ύπαρξής του.
Γνωρίζω πολύ καλά, παρα πολύ καλά, οτι την κατέχεται την πολιτική οικονομία κε Παπαχελά και γι αυτό το λόγο περιμένω την αρθρογραφία σας πέραν κάθε κατηγορίας στη μία ή στην άλλη κοινωνική μας ομάδα.

Σχολίασε ο/η Myrodatos | 17:00:37, Δεκέμβριος 11th, 2013

Της νεολαίας, όχι των φαφλατάδων *

Του Γιάννη Ιωάννου

Ένα σχόλιο στο άρθρο "Τζέκιλ και Χάιντ" του Τάκη Θεοδωρόπουλου στη Καθημερινή 19.11.2013:

Για την περίπτωση που πραγματικά δεν καταλαβαίνεις "για ποιον πραγματικό λόγο τιμούμε τη μνήμη της ημέρας εκείνης":
Δεν πρόκειται ούτε επειδή έπεσε η χούντα (που δεν έπεσε), ούτε για να τιμήσουμε τα λοφία των παχύσαρκων θεατρίνων που έτυχε τότε να κρατούν μικρόφωνα.
Απλά, τιμούμε (όσοι έζησαν το τότε από κοντά και το θυμούνται ανόθευτο) την ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ, όχι των φαφλατάδων πολιτικών που την εκμεταλλεύτηκαν ασύστολα αργότερα.

Φαίνεται ότι αυτό που κάνει εσένα και τους ομοσταυλούς σου να παραληρείτε και να προσπαθείτε να απαξιώσετε εκείνο το ξέσπασμα είναι το ενδεχόμενο μιας παρόμοιας εξέγερσης των σημερινών νέων.
Αυτών δηλαδή που πάτε σήμερα να καταδικάσετε στη μαυρίλα για να αρπάξουν κι άλλα οι νεοτσιφλικάδες φίλοι σας...

Σχολίασε ο/η Έλληνας Πρόσφυγας | 00:00:38, Νοέμβριος 20th, 2013

Δεν υπάρχουν υπεράνθρωποι *

Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο "Η «Ιστορική Διόρθωση»" της Καθημερινής  10.11.2013:

Και θα έρθει ο πρίγκιπας με το άσπρο άλογο και θα σώσει την δημοκρατία που κινδυνεύει. Έγινε. Η ολιγαρχία που έχουμε κατέρρευσε. Το ζήτημα δεν είναι τα σωστά πρόσωπα. Δεν υπάρχουν "σωστά" πρόσωπα. Δεν υπάρχουν υπεράνθρωποι "ηγέτες" με υπερφυσικές ιδιότητες στην πάταξη της διαφθοράς και της σπατάλης του Δημοσίου. Το μόνο που υπάρχει είναι θεσμοί. Αυτοί απέτυχαν στο πολίτευμά μας. Αυτοί πρέπει να αντικατασταθούν. Αλλά αν επιμένει η ελίτ να διατηρεί τους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού σταθερούς θα παίρνει την ίδια σταθερή απάντηση απ' την ίδια την πραγματικότητα: Αποτυχία. Η άρχουσα τάξη της χώρας αρνείται να μοιραστεί την εξουσία της με τους υπόλοιπους Έλληνες. Αυτή είναι η αιτία του προβλήματος. Ας βρουν το θάρρος οι έχοντες πολιτική και οικονομική ισχύ να διαπραγματευτούν την αναγκαία αναδιανομή πολιτικής ισχύος. Τα υπόλοιπα είναι εγκληματική σπατάλη χρόνου.

Σχολίασε ο/η Δημήτρης | 15:15:14, Νοέμβριος 11th, 2013

Χειροπέδες και λουκέτα *

Άρθρο του Παντελή Μπουκάλα στη Καθημερινή 8.11.2013:

Δεν είναι λίγες οι φορές που τον πλουσιότερο συμβολισμό τον παράγει το τυχαίο και το μη σκηνοθετημένο. Κάτι τέτοιο έγινε και χθες στην ΕΡΤ, όπου η μεταμεσονύκτια εισβολή των ΜΑΤ ολοκλήρωσε την «αποκατάσταση της τάξης» με ένα λουκέτο στην καγκελόπορτα. Και με χειροπέδες να σιγουρεύουν το κλείδωμα, να μείνει άθραυστη η αλυσίδα. Ενα επιπλέον λουκέτο λοιπόν, απτό, υλικό, στα τόσα και τόσα που βλέπει κανείς γύρω του, να επιβεβαιώνουν ότι «περάσαμε πια τον κάβο», «μπήκαμε σε καλό δρόμο», και τα υπόλοιπα της παρηγοριάς. Και για μία επιπλέον φορά χειροπέδες, κλομπ, χημικά, προσαγωγές, να επιβεβαιώνουν την υψηλή ποιότητα της δημοκρατίας μας. Να επιβεβαιώνουν, δηλαδή, ότι πλην της μειωτικής επιτήρησής της από το εξωτερικό, έχει να τα βγάλει πέρα, όσο μπορεί, και με τον εσωγενή μαρασμό της.

Βαρυχειμωνιά *

Αποσπάσματα από το ιδιαίτερα ενδιαφέρον άρθρο του Σπύρου Μάνδρου "Ένας ακόμα Χειμώνας Κοντράτιεφ;" που δημοσιεύτηκε στο blog Δηλαδή 10.12.2012. Το βρήκα 11 μήνες αργότερα χάρη στον Σταμάτη.

.........

Άπειρη ανάπτυξη σε έναν πεπερασμένο πλανήτη

Ο Δυτικός τριουμφαλισμός έχει στηριχθεί ακριβώς σ’αυτή την ευσεβοποθική γραμμική προβολή του παρόντος στο άπειρο. Μεταφερμένες στο οικονομικό πεδίο οι αντιλήψεις αυτές συγκροτούν τη βαθύτερη ουσία, το πνεύμα του βιομηχανισμού: Αέναη, άπειρη οικονομική ανάπτυξη, άπειρη πίστωση που υποτίθεται ότι θα εξοφληθεί σ’ ένα μακρινό αλλά σίγουρο μέλλον, άπειρη φτηνή ενέργεια για να κινηθεί ο Λεβιάθαν της συνεχώς αυξανόμενης παραγωγής, διανομής, κατανάλωσης και αποκομιδής των καταναλωθέντων, άπειρες πρώτες ύλες που θα μεταποιούνται επ’ άπειρον, άπειρο εργατικό δυναμικό που θα προσφέρει επ’ άπειρον όλο και φτηνότερη εργασία… Κι όλα αυτά σε ένα μικρό, πεπερασμένο πλανήτη.

Για την Ευρώπη που χάθηκε *

Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο "Ο μεγάλος ύπνος της Ευρώπης" της Καθημερινής 8.11.2013:

Εχει καμμια σχεση αυτη η ΕΕ με εκεινη που υποσχεθηκαν στους Ευρωπαιους πολιτες τις τελευταιες δεκαετιες; Εχει καμμια σχεση αυτη η ΕΕ με αυτη που προσυπεγραψαν και τα τελευταια μελη που εισηλθαν (συμπεριλαμβανομενης της Κυπρου);

Νομιζετε οτι διαφευγει απο τους Ευρωπαιους πολιτες το δημοκρατικο ελλειμα της ΕΕ, την ωρα που ο (αγκαλιτσας) Ρομπαυ τους μιλαει για 'στενοτερη ενωση'; Η μηπως οτι εχουν ξεχασει τον προκλητικο τροπο με τον οποιο διοικουνται απο το Ευρωιερατειο με κοστουμια ‘ενος μεγεθους για ολους’ χωρις να εχουν οι ιδιοι λογο; Νομιζετε πως εχουν συγχωρησει τον τροπο που οποτεδηποτε τους δοθηκε λογος (πχ. δημοψηφισμα για ‘ευρωσυνταγμα’), αυτος παρακαμφθηκε με ευτελη τερτιπια (επαναληπτικα δημοψηφισματα μεχρι να βγει η απαντηση που ηθελαν οι Βρυξελλες, συνθηκη Λισσαβωνας που ειναι περιληψη του ‘ευρωσυνταγματος’ που δεν περασε κλπ); Για να μην μιλησουμε για τα φαινομενα νεποτισμου και διαφθορας που ανακαλυφτηκαν (παραιτηση επιτροπης Σαντερς).

Ολα αυτα και πολλα αλλα εδειξαν ακομη και σε πολιτες που δεν ηταν ευρωσκεπτικιστες εξ αρχης, οτι αυτο το προτζεκτ καπου εχασε τον δρομο του. Η Ευρωπη της ‘αλληλεγγυης’, ‘ισοτητας’ και ‘ισηγοριας’ των μελων, αντικατασταθηκε απο ενα ‘διευθυντηριο’, στη συνεχεια απο τον ‘Γαλλογερμανικο αξονα’ και τωρα απο την Γερμανια την ιδια που προσπαθει να την χωρεσει στο δικο της κοστουμι, με το φοβητρο μαλιστα οτι ‘οποιου δεν του αρεσει το καπελακι του και δρομο’. Το επιχειρημα που εχει πλεον γινει συνειδηση σε κυκλους των Βρυξελλων, οτι οποιος βαζει τα λεφτα (Γερμανια) πρεπει να εχει και τον πρωτο λογο (ακομη και παραμεριζοντας θεσμους) ηταν ανηκουστο την προηγουμενη δεκαετια. Ετσι φτασαμε απο την ΕΕ του ‘σεβασμου στη διαφορετικοτητα’ σε αυτην οπου Ευρωκρατες τυπου Ρεν, αυτοι οι μη εκλεγμενοι γιαπηδες, να μιλουν με θρασσος περι ‘παραδοσης εθνικης κυριαρχιας’, ‘τιμωριας’ των μελων και αλλα αδιανοητα και επικινδυνα για την συνοχη της ενωσης. Ετσι φτασαμε να λεει η Μερκελ στον Ελληνα πρωθυπουργο οτι δεν μπορει να συνομιλει με τους ισους του, αλλα με τους υπαλληλους της (τι ξεφτιλα).

Ας δρεψουν λοιπον τωρα οι κ.κ. Μπ(αρ)οζο, Ρεν, Νταισελμπλουμ κλπ ηγετισκοι και τα τσιρακια που τους χειροκροτανε, τις θυελες απο τους ανεμους που εσπειραν. Γιατι μπορει η δικη μας χωρα να μην εχει (μεχρι στιγμης) το κουραγιο να αντισταθει, αλλα να ειστε βεβαιος οτι οι πολιτες αλλων χωρων που δεν χρωστανε καμμιας Μιχαλους, βλεπουν τι συμβαινει σε εμας και τον υπολοιπο Νοτο και καταλαβαινουν (στην Αγγλια επικειται δημοψηφισμα). Ετσι πολλοι που δεν ειναι ευρωσκεπτικιστες στρεφουν την πλατη σε αυτο το μορφωμα οπως εχει καταντησει και αφηνουν το εδαφος στους πραγματικους ευρωσκεπτικιστες.

Σχολίασε ο/η LCK | 14:46:56, Νοέμβριος 8th, 2013

H καρικατούρα *

Από το blog Endotheasis by Pablito 27.10.2013:

H μνημονιακή αριστερά ως καρικατούρα

Μόλις πριν κάποιες μέρες ο Μανώλης Γλέζος, ο άνθρωπος που απο καιρό θεωρούσα την προσωπικότητα του εχέγγυο σταθερότητας εντός του ΣΥΡΙΖΑ άνοιξε το στόμα του και είπε το αυτονόητο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ως η αριστερή παράταξη με τα υψηλότερα εκλογικά ποσοστά απο την εποχή της ΕΔΑ, στην χειρότερη στιγμή της Νέας Ελληνικής Ιστορίας απογοητεύει οικτρά και τον πιο ρομαντικό υποστηρικτή του. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να κοιτάξει στα ίσια το τέρας αλλά τελικά μεταμορφώθηκε....
Το ΚΚΕ έχοντας χάσει εδώ και καιρό την μάχη για την επιρροή του λαϊκού κινήματος περνάει την πιο συντηρητική στιγμή του απο την δημιουργία του. Κλεισμένο στον εαυτό του, με μηδαμινή παρέμβαση στην ελληνική κοινωνία που βογκά επιμένει να πιστεύει οτι τα κεφάλια εντός του Περισσού κατέχουν το αλάθητο με ακρίβεια εκατομμυριοστού του χιλιοστού.
Την ΔΗΜΑΡ σαφώς και δεν μπορώ να την κατατάξω στο αριστερό κοινοβουλευτικό τόξο.
Το βάρος πέφτει πάλι ιστορικά στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά. Το έργο δύσκολο. Εξομοιομένη στην συνείδηση του κόσμου με την "αριστερή Χρύση αυγή" μέσα απο τα καθεστωτικά ΜΜΕ και τους Έλληνες ανιστόρητους προβοκάτορες πολιτικάντηδες δείχνει αδύναμη. Είναι όμως?
Μακριά απο τα πολλά φώτα της δημοσιότητας, άνθρωποι με όραμα, σχέδιο και το βασικότερο πίστη θέλουν να εκκινήσουν ξανά μία κοινωνία σε πλήρη αποσάθρωση. Μια χούφτα άνθρωποι. Θαρρώ πως αρκούν.
Ας είμαστε ρεαλιστές. Ο φετινός Οκτώβριος απο οικονομικής άποψης ήταν ο χειρότερος μήνας απο καταβολής μνημονίων για τις Ελληνικές επιχειρήσεις και κατ επέκταση για τις οικογένειες. Η "κυβέρνηση" ισορροπεί επάνω σε μία τρίχα απο την οποία για να πέσει και να βρεθεί σύσσωμη στη φυλακή αρκεί ένα φύσημα και τη στιγμή που παρόλ αυτά έχει το θράσος να προετοιμάζει το έδαφος για νέα μέτρα, οι Τατσόπουλοι μιλούν για συνεργασίες με την Νέα Δημοκρατία.
Η πραγματικότητα είναι μία. Είμαστε μόνοι μας κόντρα σε ένα μάτσο ανόητους, ανιστόρητους, ανίκανους και επικίνδυνους καρεκλοκένταυρους. Όσο πιο νωρίς το καταλάβουμε, τόσο το καλύτερο για το μέλλον όλων μας.

Κλεπτοκρατία και media *

Αποσπάσματα από συνέντευξη του Σταύρου Λυγερού στο Insider 26.11.2012, μετά την 'αποχώρησή' του από τη Καθημερινή:

...
Πάντα ο Τύπος είχε κάποιου είδους διαπλοκή με την πολιτική και με τα οικονομικά συμφέροντα. Η διαφορά του σήμερα από το χθες είναι ότι παλαιότερα οι εφημερίδες στηρίζονταν στην κυκλοφορία τους. Αρα είχαν μία κάποια οικονομική ανεξαρτησία, επειδή η κυκλοφορία ήταν η κύρια πηγή των εσόδων τους. Σταδιακά, κύρια πηγή των εσόδων έγινε η διαφήμιση. Πρόκειται για ποιοτική διαφορά. Η διαπλοκή απέκτησε νέο περιεχόμενο. Για την ακρίβεια, τα media έπαψαν να είναι προσκολημμένα σε κόμματα και έγιναν θεραπαινίδες της ολιγαρχίας του χρήματος. Η ίδια η πολιτική εξουσία, άλλωστε, έχασε σε μεγάλο βαθμό την αυτονομία της. Σταδιακά διαμορφώθηκε το αμαρτωλό τρίγωνο. Η ισχυρή κορυφή είναι η ολιγαρχία χρήματος με τις δύο άλλες κορυφές, την πολιτική εξουσία και τα media, να λειτουργούν περισσότερο δορυφορικά παρά ανταγωνιστικά. Στην προ κρίσης Ελλάδα, αυτό το αμαρτωλό τρίγωνο λειτούργησε σαν καρκίνωμα, ήταν στυλοβάτης του μοντέλου πλασματικής ανάπτυξης, βασικά χαρακτηριστικά του οποίου ήταν όχι μόνο ο παρασιτισμός, η σπατάλη και ο ανορθολογισμός, αλλά και η κλεπτοκρατία. Η κρίση έβγαλε όλα αυτά στην επιφάνεια και τους προσέδωσε μία άλλη διάσταση. Όταν το μοντέλο πλασματικής ανάπτυξης δεν μπορούσε να χρηματοδοτηθεί κατέρρευσε, συμπαρασύροντας και το ανομολόγητο κοινωνικό συμβόλαιο ανάμεσα στην άρχουσα τάξη και στη μικρομεσαία θάλασσα. Το περιεχόμενο αυτού του συμβολαίου συνοψίζεται στο εξής μήνυμα που εξέπεμπε η άρχουσα τάξη: "Μην ασχολείστε με τα χρυσοφόρα παιχνίδια διαπλοκής που λαμβάνουν χώρα στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας και το πολιτικό σύστημα θα κάνει τα στραβά μάτια για τη διαφθορά στη δημόσια διοίκηση, για την εκτεταμένη φοροδιαφυγή στους μικρομεσαίους για την αυθαίρετη δόμηση και για διάφορα άλλα ανομικά φαινόμενα". Όταν ακυρώθηκε αυτό το ανομολόγητο κοινωνικό συμβόλαιο, συμπαρέσυρε, όπως έδειξαν και οι εκλογές του περασμένου Μαϊου-Ιουνίου το πολιτικό σύστημα που στηρίχθηκε στον δικομματισμό. Με άλλα λόγια, έχουμε τέλος εποχής, γύρισμα σελίδας.
...

Πώς να διαλύσεις τα πανεπιστήμια *

Μεταφορά ενός άρθρου του Steven Ward, από το Chronicle of Higher Education 2.10.2013.
Παραλείπεται εδώ ένα απόσπασμα από τον "Ηγεμόνα" του Νικολό Μακιαβέλι.

Ένας μακιαβελικός οδηγός για τη καταστροφή των δημοσίων πανεπιστημίων σε 12 απλά βήματα

Προκειμένου να καταστρέψετε τα δημόσια πανεπιστήμια, πρέπει να:

( 1 ) Διασύρετε τη δημόσια εκπαίδευση -και γενικότερα τα δημόσια ιδρύματα- ότι επιβαρύνουν τους φορολογούμενους με άχρηστες θέσεις εργασίας σε βαθμό που κανείς δεν θα τολμούσε να τα υπερασπιστεί. Αυτό θα εξασφαλίσει ότι τα δημόσια πανεπιστήμια θα υποβιβαστούν στη δεύτερη κατηγορία με κατώτερες εγκαταστάσεις και στρατιές διδασκόντων μερικής απασχόλησης, αποκτώντας ένα μόνιμο αρνητικό στίγμα σε σχέση με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Έχω μπερδευτεί *

Από το blog Ρεμπελίσκος 15.10.2013:

Η βία γεννά βία, αλλά
η βία είναι η μαμή της Ιστορίας, ωστόσο
η μόνη νόμιμη βία είναι η κρατική βία, όμως όλοι
καταδικάζουν τη βία από όπου κι αν προέρχεται, ενώ
σε γνωρίζω από την όψη που με βία μετράει τη γη.

Βία το γιαούρτι, βία και το μαχαίρι,
βία η διαδήλωση, βία και το γυρισμένο κλομπ στο χέρι.

Βία οι ναζί που βγαίνουν έξω για να σφάξουν,
βία και οι χαζοί που με φωνές προσπαθούν κάτι να αλλάξουν.

Μόνο η ανεργία δεν είναι βία κι η ανασφάλεια,
το σπίτι που παίρνει η τράπεζα και το φαγητό που δεν φτάνει,
το κυνηγητό με τους ελεγκτές και την εφορία.

Βία δεν είναι η μια στιγμή ηρεμίας που χάθηκε,
μαζί με τις ζωές που δεν άντεξαν και βούτηξαν στο κενό.

Βία δεν είναι η φωτιά στα όνειρα και τα πτυχία,
δεν είναι η μετανάστευση και η κατάθλιψη.

Με Βία δεν γίνεται Ζωή. Αυτή η Ζωή όμως δεν είναι Βία;

Προς τους αλήτες *

Ο Δεκάλογος του Υπνωτιστή *

Από σχόλιο αναγνώστη της Καθημερινής 11.10.2013:

O Noam Chomski έχει μαζέψει σε μία λίστα τις 10 βασικές τεχνικές χειραγώγησης της κοινής γνώμης. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα σε αγαστή συνεργασία με τα μέσα μαζικής 'ενημέρωσης' ξέρουν καλά το παιχνίδι αυτό, καιρός να το καταλάβουμε όσο γίνεται περισσότεροι:

1. Η τεχνική της διασκέδασης – Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου, η τεχνική της διασκέδασης συνίσταται στην στροφή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και απο τις μεταλλαγές που αποφασίστηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, δι’ ενός αδιάκοπου καταιγισμού διασκεδαστικών και ασήμαντων λεπτομερειών.

Χωρίς μάσκες *

Η τελευταία παράγραφος άρθρου της Wall Street Journal σε μετάφραση Καθημερινής:

Η τραγωδία συνίσταται στο ότι οι πολιτικοί της Ευρώπης προτιμούν την αέναη παροχή κυλιόμενων δανείων, διότι αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Στην ουσία, δεν υποχρεούνται ποτέ να παρουσιάσουν στους φορολογούμενους τους στοιχεία για την ελληνική διάσωση. Και ενώ η ελληνική οικονομία ποτέ δεν ανακάμπτει επί της ουσίας, είναι πολύ πιθανό να αποφύγει μια εκ νέου κρίση. Το πολιτικό στοίχημα είναι να ξεχαστούν οι απερισκεψίες των τελευταίων πέντε ετών.

Αν υποθέσουμε ότι δεν θα υπάρξει μια νέα ύφεση, όλο αυτό θα μπορούσε να δουλέψει για όλους, εκτός ίσως από τους νέους της Ελλάδας που αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον.



[The tragedy is that Europe's politicians prefer the status quo of eternal, rolling bailouts because it serves their purposes. They never have to present their taxpayers with a bill for the Greek rescue. And while Greece's economy never really recovers, it might avoid any new crisis. The political bet is that the follies of the last five years will slowly be forgotten.

It could even work, assuming there's no new recession—and unless you're a Greek young person looking for a better economic future.]

Περί «αγώνων» *

Άρθρο του Χρήστου Γιανναρά στη Καθημερινή 6.10.2013:

Περί επαναστατικής ορμής και «αγώνων»

Στην ελλαδική κοινωνία σήμερα κάθε ίχνος επαναστατικής ορμής μοιάζει οριστικά χαμένο – η εικόνα που κυριαρχεί είναι μιας πεθαμένης κοινωνίας. Eπαναστατική ορμή δεν σημαίνει την ιδιοτέλεια συμφερόντων που περιφρονούν έμπρακτα την έννομη τάξη, το κράτος δικαίου. Tέτοια έμπρακτη περιφρόνηση υπάρχει και πλεονάζει αναιδέστατα στην ελλαδική κοινωνία σήμερα, αλλά δεν έχει τίποτα να κάνει με την επαναστατική ορμή.

Eπαναστατική ορμή είναι η ζωτική δυναμική της τόλμης για συνεπή άρνηση του παλιού και φθαρμένου – με στόχο το γόνιμο καινούργιο, τη δημιουργική πρόκληση, την ποιότητα. Eπαναστατική ορμή είναι η αφοβία για το ρίσκο, η πίστη στις δύσκολες συλλογικές στοχεύσεις. Eίναι η χαρά της απελευθέρωσης από το αλυσοδέσιμο στους εκβιασμούς φτηνιάρικων «νταβατζήδων», απάτριδων και χυδαίων. Eίναι η απολάκτιση, μετά βδελυγμίας, όσων καπηλεύονται ιδιοτελέστατα τα πολιτικά υπουργήματα.

Ο μπαμπούλας

Δεν χρειάζεται να είσαι οπαδός της Χρυσής Αυγής για να διακρίνεις τη τραγική ειρωνεία αυτής της φωτογραφίας: Είναι ο αρχηγός ενός κοινοβουλευτικού κόμματος που πήρε 400,000 ψήφους πριν 15 μήνες και μέχρι χθες οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι έχει πολλαπλάσια απήχηση στους ραγιάδες -αυτούς τους αχάριστους  που αδυνατούν να δουν το success story που σερβίρουν τα κουτοχορτοπωλεία και δεν πείθονται από τις άσφαιρες αερολογίες της φλύαρης "αντιπολίτευσης".

Εδώ το ανήμπορο στωικό χαμόγελό του "φύρερ" διαφέρει από τις άλλες προσεκτικά επιλεγμένες φωτογραφίες των ημερών που δείχνουν τον ίδιο και τους υπόλοιπους "εγκληματίες" με γκριμάτσες σαν αυτές που κάνουν τα παιδιά να τρώνε όλο το φαγητό τους.
Για αυξημένο τηλεοπτικό σασπένς, τον κρατάνε σφιχτά δύο (αριθμός 2) μασκοφόροι με βαρύ οπλισμό που δεν έχουν ούτε οι φαντάροι στα ακριτικά νησιά. Ίσως από πάνω να πετούν και ελικόπτερα μη τυχόν και αποδράσει ο σιδηροδέσμιος τρομοκράτης, ο οποίος (άκουσον άκουσον) είχε 43,000 ευρώ στο σπίτι του (αντί για την Ελβετία) μαζί με δύο φονικά περίστροφα και μια καραμπίνα! Προφανώς τα μαχαιροπήρουνα τα είχε φυγαδεύσει έγκαιρα...

Παράλληλα με αυτό το θέατρο για λοβοτομημένους τηλεθεατές, η Βουλή κάνει επίδειξη του τι σημαίνει "ακριβή στα πίτουρα και φτηνή στο αλεύρι": Μια συντεχνία που έχει ξοδέψει άπειρες ώρες και δημόσιο χρήμα για την άρση ή μη της ασυλίας διαφόρων κλεφτοκοτάδων, αντί να τρανταχτεί από αυτό το πρωτοφανές καραγκιοζιλίκι, συζητάει για τη διακοπή των οικονομικών απολαβών μερικών "κατά λάθος" μελών της που δεν έχουν καν δικαστεί ακόμη.

Την ίδια στιγμή, τα ποικιλόχρωμα μεγαλοπαράσιτα απολαμβάνουν τα δισεκατομμύρια που λείπουν από τα δημόσια ταμεία, παραμένοντας ανενόχλητα στα σαλόνια τους και χασκογελώντας που το πανηλίθιο πόπολο είναι απορροφημένο από το θέατρο με τους αλυσοδεμένους μπαμπούλες και δεν ασχολείται με τις βδέλλες που του πίνουν το αίμα.

Αν κάτι κατάφερε η Χρυσή Αυγή, είναι να δείξει το μέγεθος της υποκρισίας των αδίστακτων βιαστών της δημοκρατικής ισονομίας. Με την ίδια ξετσίπωτη και ανεξέλεγκτη θεσμική "ευελιξία" του σήμερα, θα φτάσει αύριο και η ώρα των χαζοχαρούμενων χειροκροτητών αυτής της τραγικής φαρσοκωμωδίας...