22.2.14

Το προσχεδιασμένο μέλλον

Newsweek τεύχος 26.11.1990 (ευρωπαϊκή έκδοση)
Το 2001 παρουσίασα σε ένα παλιό blog μου κάποιο ρεπορτάζ δημοσιευμένο στην ευρωπαϊκή έκδοση του περιοδικού Newsweek στις 26 Νοεμβρίου 1990.Το ρεπορτάζ με τίτλο "Η Ευρώπη το Έτος 2000" συντάχθηκε όταν ακόμη υπήρχε η Σοβιετική Ένωση με ηγέτη τον μοιραίο Γκορμπατσόφ. Εκείνη την εποχή  ο δυτικός τύπος παρουσίαζε τον Γιέλτσιν σαν άχρηστο μεθύστακα (μη γνωρίζοντας ότι λίγο αργότερα θα έπρεπε να τον προβάλλουν ως υπερασπιστή της δημοκρατίας), η Γιουγκοσλαβία ευημερούσε ενιαία και ειρηνική υπό τον Μιλόσεβιτς, ο δε Σαντάμ αποτελούσε μια βολική ασπίδα της "δημοκρατικής" Δύσης κατά του Χομεϊνί.

Όταν γράφτηκε το συγκεκριμένο άρθρο κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί τη κατάρρευση της σοβιετικής αυτοκρατορίας με συνοπτικές διαδικασίες και την αιματηρή διάλυση της γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας υπό τους ανθρωπιστικούς βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ. Ή μάλλον σχεδόν κανείς: Για παράδειγμα, το παλιό ρεπορτάζ του Newsweek παρουσιάζει ένα χάρτη της τέως Γιουγκοσλαβίας που διαφέρει ελάχιστα από τη σημερινή κατάσταση. Εκεί βλέπουμε αποτυπωμένες μερικές εντυπωσιακές προφητείες, όπως π.χ. ότι το μικρό Μαυροβούνιο θα γίνει ανεξάρτητο κράτος (όπως και συνέβη 16 χρόνια αργότερα), ή ότι η Σερβία θα χάσει το Κόσοβο (εθνικό λίκνο των Σέρβων). Μερικές ατέλειες όπως η απουσία της ανεξάρτητης Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και της μακεδονικής κρατικής οντότητας δεν μειώνουν την ευστοχία των άλλων προβλέψεων. Όσο για την υποτιθέμενη ενσωμάτωση του Κοσόβου στην Αλβανία ίσως χρειάζεται να περιμένουμε λίγο.

Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας σε πρόβλεψη του 1990.
Εξίσου εντυπωσιακή είναι η ακρίβεια των προβλέψεων για την Ανατολική Ευρώπη. Στον σχετικό χάρτη βλέπουμε τη σημερινή επέκταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ευρωπαϊκής Κοινότητας το 1990) προς το Ανατολικό Μπλοκ, και μερικές σοβιετικές δημοκρατίες ως ανεξάρτητα κράτη, όπως τις Βαλτικές Χώρες, τη Μολδαβία, ή  τη Γεωργία. Αξίζει να σημειωθεί η παρουσία της "Δυτικής Ουκρανίας" στον χάρτη του 1990, 24 χρόνια πριν από τον τρέχοντα "αυθόρμητο" ξεσηκωμό στη χώρα της τηλεκατευθυνόμενης "Πορτοκαλί Επανάστασης".  Κι εδώ ίσως χρειάζεται να περιμένουμε λίγο μέχρι να επαληθευτεί ο χρησμός του Newsweek.

[κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση]
Πραγματικά είναι να θαυμάζει κανείς τις μαντικές ικανότητες των δημοσιογράφων του Newsweek το 1990. Εκτός αν αυτή η εντυπωσιακή διορατικότητά τους οφείλεται στο ότι απλά έτυχε να ανακαλύψουν στοιχεία από κάποιο μακρόπνοο στρατηγικό σχέδιο. Ένα σχέδιο κάποιων που με μεγάλη υπομονή και επιμονή διαμορφώνουν σιγά-σιγά τον κόσμο στα μέτρα τους, απλώνοντας τη δυστυχία μαζί με τη κυριαρχία τους, με προπέτασμα καπνού την "αυτοδιάθεση των λαών", τη "δημοκρατία", και όλα τα παρεμφερή νανουρίσματα που συγκινούν τους εύπιστους με βραχεία μνήμη.

Το να βλέπεις τον σημερινό χάρτη της Ευρώπης σχεδιασμένο από το 1990 ίσως θα έπρεπε να απασχολήσει όσους ταυτίζουν την πραγματικότητα με τη τηλεοπτική εκδοχή της. Γιατί κάποτε πρέπει επιτέλους να ενώσουμε τις κουκίδες που θεωρούμε μεμονωμένα "φυσικά" γεγονότα και να διακρίνουμε την εικόνα που σχηματίζουν...

21.2.14

Κρετινολογίες *

Από το Ποντίκι
Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο "Εξωφρενική διαστρέβλωση της πραγματικότητας" του Στέφανου Κασιμάτη στη Καθημερινή 19.2.2014, όπου ο εκλεκτός παπαρογράφος απορρίπτει την άποψη ότι στην Ελλάδα εκτυλίσσεται μια "ανθρωπιστική κρίση".

Δεν αναμένεται ότι ένας κρετίνος μπορεί να αντιληφθεί τι σημαίνει να αποτρέπεις οικοδόμο να σου φιλήσει τα χέρια, με δάκρυα στα μάτια, επειδή του επανασύνδεσες το ρεύμα. Δεν αναμένεται ότι ένας κρετίνος μπορεί να αντιληφθεί το βάθος του βλέμματος, με ό,τι αυτό καταμαρτυρά, του ανθρώπου που στήνεται στην ουρά για το ταπεράκι του συσσίτιου.
Δεν αναμένεται ότι τα πουλημένα μεγάφωνα της προδοσίας θα κάνουν σημαία τους τα αλισβερίσια των τραπεζιτών, τα θαλασσοδάνεια προς χρεωκοπημένα ΜΜΕ, την μόνιμη αναβολή εισφοράς από τα διαφημιστικά έσοδα, την κάλυψη φοροφυγάδων, την διάλυση της υγειονομικής περίθαλψης από τον διανοητικά καθυστερημένο νευρασθενή, το λαθρεμπόριο καυσίμων, την πώληση κοινωφελών δικτύων, τα όργια των ΜΚΟ κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ.
Αλλά αυτό που δεν αναμένεται με τίποτε -και πρέπει να αποτραπεί οπωσδήποτε- είναι η αποκάλυψη της κρυψώνας όλων αυτών, όταν στον αέρα της κατεχόμενης χώρας ακουστεί το "ως εδώ και μη παρέκει!". Σας εκλιπαρούμε να μας αφήσετε να γευτούμε όλη την άγρια χαρά του κυνηγιού. Μέχρι τότε, υγιαίνετε· σας θέλουμε ροδαλούς και καλοζωισμένους.
Στο μεταξύ, οι συστημικοί ηλίθιοι νομίζουν ότι, οι μελλοντικοί κυνηγοί εντάσσονται στον ΣΥΡΙΖΑ: κοντόφθαλμοι και ευρισκόμενοι σε πλήρη πανικό, διαβάζουν τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ και όχι τα ποσοστά όσων "δεν ξέρουν", "δεν απαντούν". Ξεχνούν δε εντελώς, τα ποσοστά όσων κλείνουν το τηλέφωνο (αν δεν τους το έχουν κόψει ακόμη), τα οποία δεν εμφανίζονται πουθενά. Ακόμη.

κώστας

20.2.14

Οι ιμπεριαλιστές επιστρέφουν *


Του Θέμη Τζήμα στο TVXS 20.2.2014:

Οι ιμπεριαλιστές επιστρέφουν στους τόπους του εγκλήματος. 

Από τη Συρία και το εν εξελίξει έγκλημα της διάλυσης μιας χώρας διά του πολέμου μέσω αντιπροσώπων έως τη σινο- ιαπωνική αντίθεση και από τον Αρκτικό Κύκλο έως την Ουκρανία και τη νέα επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος - πολύ βιαιότερη είναι η αλήθεια σε σχέση με τις «πορτοκαλί επαναστάσεις»- οι αντίπαλοι ιμπεριαλισμοί εντείνονται και ξαναγυρνούν σε τόπους που έβαψαν στο αίμα δεκαετίες πριν.

Με περίπου 16 νεκρούς διαδηλωτές και 10 αστυνομικούς, οι κυβερνήσεις της ΕΕ - μεταξύ των οποίων βεβαίως και η ελληνική σε ρόλο κομπάρσου προεδρεύοντος - κατέληξαν ότι δεν καταδικάζουν τη βία από όπου κι αν προέρχεται αλλά μόνο από αυτήν της κυβέρνησης Γιανουκόβιτς. Η πρόσκληση σε ένοπλη διαδήλωση από ακροδεξιά οργάνωση τύπου Χρυσής Αυγής αναγορεύεται εμμέσως πλην σαφώς σε ανθρώπινο, δημοκρατικό δικαίωμα.

19.2.14

Είδα το πρωτογενές πλεόνασμα! *


Του Γιάννη Παντελάκη στο Protagon 18.2.2014:

Είδα το πρωτογενές πλεόνασμα! Με τα μάτια μου. Βρέθηκα χθες το πρωί δίπλα του, σχεδόν το αγγιξα. Δεν είχε την μορφή ρευστού, δεν είδα πολλά εκατομμύρια ευρώ δηλαδή. Ειχε τη μορφή μερικών σκαμμένων προσώπων που ειχαν στηθεί σε μια μεγάλη ουρά. Ήταν σ' ένα κεντρικό υποκατάστημα του ΙΚΑ. Έτυχε να βρεθώ εκεί. Άκουσα τα σχόλιά τους.

Όλοι αυτοί που σχημάτιζαν μια μεγάλη αλυσίδα ανθρώπων, ήταν συνταξιούχοι σε αναμονή. Πρόκειται για μια σχετικά καινούργια κατηγορία ανθρώπων, που λέγονται «υποψήφιοι συνταξιούχοι». Δεν ειναι εργαζόμενοι, δεν ειναι συνταξιούχοι. Είναι κάτι ενδιάμεσο. Συμπληρώνουν τα ένσημα για να συνταξιοδοτηθούν, αλλά αυτό δεν τους μετατρέπει σε συνταξιούχους. Αλλά σ αυτή την ενδιάμεση κατηγορία.

18.2.14

Μια λίβρα σάρκας *

Ο Αλ Πατσίνο στον Έμπορο της Βενετίας (2004)
Το έργο παίζεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα χωρίς την Πόρτσια.
Του Νίκου Ξυδάκη στη Καθημερινή 18.2.2014:

Δωράκια εφάπαξ από μια λίβρα σάρκας

Το ψυχόδραμα που υφαίνεται γύρω από το πρωτογενές πλεόνασμα δείχνει πολλά για τις πρωτογενείς ασθένειες της ελληνικής πολιτικής σκηνής, μάλιστα σε συνάφεια και με την ανοχή της ευρωπαϊκής αυθεντίας που τάχατες επιτηρεί.

Κατ’ αρχάς, η παραγωγή του πλεονάσματος είναι μαγική και σαδιστική: το πλεόνασμα δεν προκύπτει απλώς με περιστολή των δημοσίων δαπανών, εύλογη σε αρκετές περιπτώσεις, αλλά κυρίως με καταστολή των δημοσίων επενδύσεων, με υπερφορολόγηση των εντίμων φορολογουμένων και με πάγωμα των ληξιπρόθεσμων απαιτητών πληρωμών του κράτους προς τους πολίτες. Πλην της εύλογης εξοικονόμησης, όλες οι άλλες δράσεις δολοφονούν την οικονομία. Η επιτηρούσα διά της τρόικας Ευρώπη αποδέχεται μεθοδολογικά αυτόν τον μαγικό τοκετό· διαφωνεί μόνο ως προς το νούμερο και ανησυχεί μήπως η εμφάνιση πλεονάσματος επιφέρει χαλάρωση της δημοσιονομικής μέγγενης. Εξ ου και οι μικρόψυχες ενστάσεις των Βρυξελλών σχετικά με το ύψος του πλεονάσματος.

9.2.14

Βοήθεια, ληστές!


Η απόφαση παρουσιάζεται σε στυλ "Αποφασίζομεν και διατάσσομεν", όπως συνηθιζόταν πριν 40 χρόνια -επί δικτατορίας- και όπως συνηθίζεται τους τελευταίους 40 μήνες -επί 'δημοκρατίας'.
Λέει πολύ απλά ότι κάποιος τράβηξε αυθαίρετα μια γραμμή στον χρόνο (31 Αυγούστου 2013), και ότι όσοι είναι από τη μια μεριά της είναι τυχεροί ενώ από την άλλη άτυχοι.
Είναι άγνωστο γιατί αυτή η γραμμή είναι στη συγκεκριμένη ημερομηνία, όπως και γιατί η διαφορά οικονομικών προνομίων μεταξύ των δύο πλευρών της είναι τόσο μεγάλη όσο γράφουν οι εφημερίδες.

Εγώ υπέβαλα την αίτησή μου μία μόλις ημέρα μετά το αυθαίρετο όριο, έχοντας συμπληρώσει 35.46 χρόνια υπηρεσίας.
Δεν ξέρω τι πρέπει να αισθάνομαι πιο πολύ, άτυχος ή μαλάκας που δεν το έσκασα νωρίτερα όπως άλλοι.
Επειδή δεν θέλω να είμαι ούτε το ένα ούτε το άλλο, είμαι διατεθειμένος να προσβάλω την όποια απόφαση δημιουργεί αυθαίρετα δύο κατηγορίες υπαλλήλων με μεγάλη ανισότητα προνομίων, η οποία έχει μια αδικαιολόγητη ημερολογιακή βάση ασύνδετη με τα χρόνια υπηρεσίας -τουτέστι με το συνολικό ύψος των πολυετών κρατήσεων από τον μισθό των κορόιδων.
Ας μου συγχωρεθεί η άγνοια νομικής ορολογίας στην παρουσίαση του σκεπτικού μου:
  • Επειδή θεωρώ απαράδεκτη και ζημιογόνο την αυθαίρετη χρονική διάκριση οικονομικών δικαιωμάτων και την επακόλουθη άνιση υποτίμηση των αποταμιεύσεών μου που εμπιστεύτηκα στο κράτος επί 35 χρόνια για τα γεράματα,
  • επειδή θεωρώ ότι το κράτος έχει αναλάβει συγκεκριμένες υποχρεώσεις για αυτή την φάση της ζωής μου, έναντι των οποίων παρακρατούσε σημαντικό μέρος του μισθού μου επί πολλά χρόνια σαν ασφαλιστής μου,
  • επειδή θεωρώ ότι αυτές οι υποχρεώσεις του κράτους είναι τουλάχιστον ισάξιες με τις υποχρεώσεις προς τους άλλους 'δανειστές' του, αλλιώς δημιουργούν αδικαιολόγητη και δυσανάλογη ανισότητα, 
  • επειδή θεωρώ απαράδεκτο το συστηματικό κούρεμα του μισθού μου -πριν- και της σύνταξής μου -τώρα- προκειμένου να ικανοποιηθεί προνομιακά μια συγκεκριμένη ομάδα πιστωτών του δημοσίου σε βάρος άλλων σαν εμένα που 'δάνειζαν' ανελλιπώς κάθε μήνα ένα ποσό στο δημόσιο εξοφλητέο στο μέλλον ως σύνταξη,
  • επειδή θεωρώ ότι πρέπει επιτέλους να υπάρξει μια ομαδική αντίδραση στην αύξουσα αφαίμαξη των εργαζομένων υπό το πρόσχημα προβλημάτων για τα οποία δεν έχουν απολύτως καμία ευθύνη, 
  • επειδή θεωρώ ότι υπάρχουν και πολλοί άλλοι σαν εμένα που ασπάζονται τα παραπάνω "επειδή", καθώς και πολλά άλλα που παραλείπω εδώ για οικονομία,
δηλώνω ότι σκοπεύω να επιδιώξω δικαστικά τερματισμό αυτής της άνισης μεταχείρισης των ασφαλιστικών αποταμιεύσεών μου και της αθέτησης των ανειλημμένων υποχρεώσεων του κράτους, το οποίο με εξαπάτησε παρακρατώντας επί πολλά χρόνια μέρος του μισθού μου έναντι απολαβών που τώρα αρνείται να καταβάλει επειδή θεωρεί ότι προηγούνται οι υποχρεώσεις προς τους θεσμικούς δανειστές του, και

αναζητώ άλλους ομοιοπαθείς για συλλογική αντίδραση σε αυτή τη ληστεία, με συντονισμό από ειδικούς πρόθυμους να αναλάβουν το νομικό μέρος της υπόθεσης.

Αν ενδιαφέρεστε, διαδώστε αυτό το μήνυμα και επικοινωνήστε μαζί μου για τα περαιτέρω:
Θάνος Ν. Στασινόπουλος, delaxo@gmail.com.




7.2.14

Πες πες, μπορεί να γίνει!


"Την πεποίθησή του για την επαναφορά της Ελλάδας σε αναπτυξιακή πορεία υπογράμμισε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Γεώργιος Προβόπουλος μιλώντας σε εκδήλωση στο Λονδίνο. «Οι θυσίες πλέον αποδίδουν καρπούς. Είμαι αισιόδοξος ότι η επαναφορά της Ελλάδας στην ανάπτυξη –το Grecovery- είναι καθ’ οδόν», υπογράμμισε ο διοικητής της ΤτΕ."

"Αισιόδοξος για την πορεία της ελληνικής οικονομίας εμφανίστηκε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος, μιλώντας στην τηλεοπτική υπηρεσία των Financial Times κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Λονδίνο, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά ότι «τα χειρότερα τελείωσαν». "

Είναι η ίδια είδηση γραμμένη από διαφορετικές πένες?
Όχι! Απέχουν ένα χρόνο: Η πρώτη είναι πρόσφατη από τον Φεβρουάριο 2014, ενώ η δεύτερη είναι ένα χρόνο νωρίτερα, από τον Ιανουάριο του 2013.

Φαίνεται ότι λόγω λιτότητας ξαναχρησιμοποιεί παλιές ομιλίες του για να μην πληρώνει κειμενογράφους...


24.1.14

70 χρόνια σε περίμενα *


Ένα κείμενο δημοσιευμένο στο blog Simple Man τον Νοέμβρη του 2011 που γίνεται όλο και πιο επίκαιρο καθώς βουλιάζουμε στη κινητή άμμο της Νέας Κατοχής.

Έλα, ρε άτιμε. Έλα να τα πάρεις όλα. Και για όσα πάλεψαν οι πρόγονοί μου και για τα δύο μέτρα κήπο που μου άφησαν οι παππούδες μου. Έλα να πάρεις και τα μεροκάματα, τα σκληρά,  που τα έβαζα στην άκρη για μια ώρα δύσκολη, εκείνη της αρρώστιας. Έλα να τα πάρεις όλα. Πάρε και τον ήλιο που τόσο τον γουστάρεις για να λιάζουν οι συφιλιδικοί τα κορμιά τους αποκτώντας το μεσογειακό χρώμα που τόσο επιθυμούν και τόσο απεχθάνονται. Πάρε ρε, και τις θάλασσές μου να εξάγεις αέριο και τα ποτάμια μου να παράγεις ενέργεια φθηνή μόνο για την πάρτη σου. Πάρε και το γάλα των προβάτων μας και τα στάρια των κάμπων μας.

22.1.14

Η θεωρία των παιγνίων *


Ένας – ένας φεύγει
και μ` αφήνετε μόνο
ν` ακούω ν` αλαλάζουν
τα κύμβαλα της αλλοφροσύνης
να κροταλίζουν τα κρόταλα
των ψευδών υποσχέσεων.

Είχαμε ομογνωμήσει
κι ανάψαμε τα καντήλια του χρέους
στ` άραχλα σκοτάδια της απελπισίας
ξορκίζοντας τους εφιάλτες της υποταγής.

Μου είπαν πως έφυγες
κι `αντέταξα τη φωνή
που δεν γνωρίζαμε πως είχαμε
κι αποκτήσαμε την ημέρα
π` αντικρύσαμε της αδικίας το προσωπείο.

19.1.14

Κάθαρση και αποστείρωση *


Σχόλιο στο άρθρο "Τατσόπουλος: Έχω προτάσεις από κόμματα της κεντροαριστεράς" στο TVXS 18.1.2014:

Μια υπερφίαλη κενή "ελίτ" από τα 90'ς με μοναδικό προσόν τα "κονέ"
Επαρχιώτες γενίτσαροι που μετέτρεψαν την αδράνεια σε "φιλοσοφικό ρεύμα" ....
Μαζί με τους "κραουνάκιδες" στο μουσείο για να βλέπουν τα παιδιά μας πως δημιουργείται πρώτα η πνευματική κρίση για να ακολουθήσει η οικονομική !!!
Κάθαρση και αποστείρωση για να χαθεί η Λερναία Ύδρα

jazzaslam67

18.1.14

Τολμηρή και ρηξικέλευθη *

Του Γιάννη Ιωάννου

Απόσπασμα από το άρθρο "Τότε και τώρα" του Νίκου Ξυδάκη στη Καθημερινή 18.1.2024:

...
Με ασπιρίνες, όσο καλοπροαίρετος και να είναι ο γιατρός, δεν θεραπεύεται η νόσος της βαριάς ύφεσης. Ούτε με την επιφοίτηση της Google, του free wi-fi και του σκι θα γεννηθούν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες εργασίας. Τα συμβατικά μαντζούνια, με την είσοδο βραχυπρόθεσμων κεφαλαίων και την ευχετήρια επίκληση του trickle down effect, δεν μπορούν να αναστήσουν μια βομβαρδισμένη οικονομία σε διαρκή αποστράγγιση από πάγια επενδυμένα κεφάλαια, με εφιαλτική ανεργία και με τσακισμένο φρόνημα.

Μετά το τετραετές σοκ, η χώρα χρειάζεται να εισέλθει σε φάση οικονομίας πολέμου για να αναθερμανθεί, με ό,τι αυτό μπορεί να απαιτεί από εξωτερική βοήθεια και εσωτερική πολιτική οργάνωση. Γι’ αυτό το τιτάνιο έργο απαιτούνται εντελώς διαφορετικές προσεγγίσεις, εντελώς άλλη σκέψη, τολμηρή και ρηξικέλευθη. Με αλήθεια και δικαιοσύνη. Με πολλές μικρές πρωτοβουλίες ασφαλώς, αλλά κυρίως με ένα συνεκτικό κεντρικό όραμα για το ποια Ελλάδα θέλουμε και αντέχουμε, στην Ευρώπη, στη Μεσόγειο, στην παγκοσμιοποίηση.

16.1.14

Οι λακκόπλουτοι *


Άρθρο του Νίκου Καραβέλου στην Ελευθεροτυπία 16.1.2014:


Λακκόπλουτους ονόμαζαν οι αρχαίοι εκείνους που, με εγκληματικές πράξεις, ανίερα πλούτιζαν εις βάρος των άλλων. Ο όρος προήλθε ως εξής: Αμέσως μετά τη μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ.), κάποιος Αθηναίος αξιωματούχος, ονομαζόμενος Καλλίας ο Δαδούχος, έπιασε έναν αιχμάλωτο που έπεσε στα πόδια του ζητώντας έλεος.

Ως αντάλλαγμα για τη ζωή του υπέδειξε στον Καλλία ένα λάκκο, μέσα στον οποίο οι Πέρσες είχαν θάψει μεγάλη ποσότητα χρυσού. Ο φιλοχρήματος Αθηναίος πήρε το χρυσάφι και σκότωσε τον αιχμάλωτο. Αυτή η ανίερη συμπεριφορά στιγμάτισε τη γενιά του Καλλία και έκτοτε οι καταγόμενοι από αυτήν ονομάζονταν λακκόπλουτοι (Πλούταρχος, Παράλληλοι Βίοι Αριστείδης - Κάτων).

13.1.14

Το θαύμα της πίστης *


Σχόλιο του αναγνώστη Hubert Marcks στο άρθρο του Γιάνη Βαρουφάκη Greek Finance Minister Confesses: “I turned down the IMF’s offer of an alliance in favour of a debt restructure”  11.1.2014:

Ίσως να επαναλαμβάνομαι, αλλά πρέπει να παρατηρήσω ότι η γερμανική θέση μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Απλά πείθοντας όλους ότι ποτέ δεν θα συμφωνήσει σε οτιδήποτε παρά μόνο στη συνέχιση της τρέχουσας πολιτικής λιτότητας, η γερμανική κυβέρνηση διασφαλίζει ότι κανείς άλλος δεν θα προτείνει μια διαφορετική λύση.

Είναι το ίδιο κυκλικό επιχείρημα που κρύβεται πίσω από την όλη ιδέα της ευρωζώνης: Από τη στιγμή που εμείς, οι Γερμανοί, πιστεύουμε ότι μόνο η Αγορά στην απέραντη σοφία Της μπορεί να δημιουργήσει ένα βιώσιμο μηχανισμό τιμολόγησης για τα δημόσια χρέη των χωρών μελών, θεωρούμε αδιανόητο να είναι εφικτή οποιαδήποτε άλλη λύση. Και δεδομένου ότι η θέση μας βασίζεται στην απόλυτη, θεόσταλτη αλήθεια, όλοι οι άλλοι είτε πρέπει να πιστεύουν σε αυτή, ή είναι καταδικασμένοι στη κόλαση της αέναης υπερχρέωσης.

12.1.14

Μαθήματα από τους Βίκινγκς

Μια παραγωγη Εξάντα για τη ΝΕΤ.

Αυτό το ντοκιμαντέρ για την Ισλανδία προσφέρει ένα μάθημα ουσιαστικής δημοκρατίας που εφαρμόζουν οι 'βάρβαροι' Βίκινγκς, η οποία δυστυχώς δεν ευδοκιμεί στη χώρα των καμαρωτών κατατσαπλιάδων που αρέσκονται στη νεποτιστική αναξιοκρατία και γοητεύονται από πολιτικούς καραγκιοζοπαίκτες.
Βέβαια η ισλανδική κρίση προήλθε από τις ιδιωτικές τράπεζες, ενώ η ελληνική από τη κατασπατάληση δημόσιου χρήματος σε ποικιλότροπες κομπίνες.
Γι' αυτό οι παραλληλισμοί πρέπει να γίνουν μάλλον με την Κύπρο παρά την Ελλάδα.
Αλλά αυτό που κάνει τη σύγκριση θλιβερή είναι ότι οι Ισλανδοί αποφασίζουν απ' ευθείας για τη μοίρα τους.
Αντίθετα στο Τζατζικιστάν το δημοψήφισμα είναι μια απαγορευμένη λέξη, η συνταγματική επιταγή των 3/5 σε κρίσιμες αποφάσεις της Βουλής παρακάμπτεται ταχυδακτυλουργικά, η δε παράταση της καταστροφικής πολιτικής στηρίζεται σε τεχνητές πλειοψηφίες με βάση το 'δώρο' των 50 επιπλέον βουλευτών.
Εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε-γέλασε...

7.1.14

Παράγκα και σαράι *


Ο επίλογος του άρθρου "Θεμελιώδεις διαφορές" του Κώστα Ιορδανίδη στη Καθημερινή 4.1.2014, όπου συγκρίνει την πολιτική ατμόσφαιρα στις δύο απέναντι πλευρές του Αιγαίου:

... Τα σημεία αναφοράς της καθεστηκυίας τάξεως κλονίσθηκαν δραματικά. Δράμα βιώνει η ελίτ της χώρας. Οικτίρει την κοινωνία των «υπαναπτύκτων», εξορκίζει το κακό με μικρές δόσεις ευθανασίας, δημιουργεί μία προστατευτική περίμετρο ομοφρονούντων στο πλαίσιο της οποίας επιδιώκει αυτοδικαίωση. Κατήντησε ανιαρή και άγονη σύναξη σκιών. Τουλάχιστον, η τουρκική ελίτ και κοινωνία δονούνται από ζωτική ορμή.

5.1.14

Βαθιά υπόκλιση *


Αυτό δεν είναι Αντιλογία.
Παρουσιάζεται εδώ σαν μια βαθιά υπόκλιση προς το μεγαλειώδες Άγνωστο.
Αυτό που πολλοί αποκαλούν "Θεό" και το κάνουν πρόσχημα για σαχλαμάρες και εγκλήματα.

[Σ' ευχαριστώ πολύ Χάρη]

O απελπισμός *


Απόσπασμα από το άρθρο του Χρήστου Γιανναρά "Aντί για κρυφά σχολειά, φανερά συσσίτια" στη Καθημερινή 4.1.2014:

...
O σημερινός απελπισμός δεν έχει την αιτία του στην πτώχευση του κράτους – πτωχεύσεις γνώρισε πολλές το δάνειο (τεχνητό, όχι φτιαγμένο για τις δικές μας ανάγκες) ελλαδικό κρατικό μόρφωμα. Tον απελπισμό τον γεννάει σήμερα η εσκεμμένη και έμπρακτη άρνηση της κοινωνικής συνοχής από μέρους ενός μεγάλου αριθμού ανθρώπων, ταγμένων να υπηρετούν αυτή τη συνοχή και αμειβόμενων για τις υπηρεσίες τους. Zούμε μιαν εφιαλτική κοινωνική αποσύνθεση, έναν πρωτογονισμό εγωκεντρισμού, που κυοφορήθηκε από τα κόμματα σαν αυτονόητη πολιτική συμπεριφορά.

Yπουργός Aμυνας κλέβει τα χρήματα που του εμπιστεύονται οι φορολογούμενοι πολίτες για τον αμυντικό εξοπλισμό της χώρας. Aντιπρόεδρος της κυβέρνησης, μαζί με τον υπουργό Oικονομικών παίζουν το κρυφτούλι μιας διαβόητης «λίστας» πιθανών φοροφυγάδων, που δεν φτάνει ποτέ στα αρμόδια όργανα ελέγχου. Aλλος υπουργός Oικονομικών αποκαλύπτεται να διαθέτει καταθέσεις στο εξωτερικό με ποσά αδήλωτα και αφορολόγητα, ιλιγγιώδη. Yπουργός Mεταφορών δωροδοκείται από ξένη εταιρεία για να της παραχωρήσει την ψηφιοποίηση του OTE.

Η μύτη του Πινόκιο *


Το κύριο άρθρο του περιοδικού Unfollow 2.1.2014:

To ΔΝΤ προέβλεψε ανάπτυξη στα τέλη του 2010, στα τέλη του 2011 και στις αρχές του 2012. Το 2013 προέβλεψε και πάλι ανάπτυξη, αλλά αυτήν τη φορά με υψηλή ανεργία. Επιβεβαιώθηκε. Ως προς την ανεργία. Όσο για το 2014; Δεν θα το πιστέψετε. Προβλέπει ανάπτυξη. Ο ΟΑΣΑ προέβλεψε ανάπτυξη το 2012 και ξανά το 2013, ενώ το 2014 θα έχουμε μεν ανάπτυξη αλλά υπό προϋποθέσεις. Η Κομισιόν προέβλεψε ανάπτυξη το 2011, το 2012, από το τέλος του 2013 και τώρα από την αρχή του 2014.

Από τους έλληνες υπουργούς Οικονομικών, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου προέβλεψε ανάπτυξη από το 2010. Ο Γιάννης Στουρνάρας, πιο συντηρητικός, προέβλεψε ότι η ανάπτυξη θα ερχόταν το 2013. Συντηρητικοποιήθηκε έτι περαιτέρω και τώρα προβλέπει ανάπτυξη για το 2014. Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Γιώργος Προβόπουλος προέβλεψε ότι η ανάπτυξη θα ερχόταν στο τέλος του 2011 ή στην αρχή του 2012. Τελικά κατέληξε ότι μπορεί να τη βλέπαμε το 2013. Για το 2014, όμως, βάζει το χέρι του στη φωτιά. Ο Γιώργος Παπανδρέου έβλεπε την ανάπτυξη το 2012, αφού το 2011 θα ήταν η τελευταία χρονιά ύφεσης. Ο Λουκάς Παπαδήμος ήταν βέβαιος ότι θα ερχόταν από το 2011, ενώ ο Αντώνης Σαμαράς την οριοθέτησε το 2013. Και τη μετέθεσε για το 2014.

Δεν πρέπει όμως να γκρινιάζουμε. Φτάνει πια με τη μιζέρια, το λαϊκισμό και την ανέξοδη κριτική. Τι θέλαμε δηλαδή; Να μπει η χώρα σε περιπέτειες; Να κινδυνεύσει η σταθερότητα και η ευρωπαϊκή προοπτική; Να πάνε χαμένες οι θυσίες του ελληνικού λαού; Να μη φύγουμε ποτέ από τα μνημόνια; Να υπάρξουν κι άλλα οριζόντια μέτρα; Να αποθαρρυνθούν οι επενδύσεις; Να μην αποκατασταθεί η αξιοπιστία της χώρας;

Με τη δύναμη ενός Έθνους κι έχοντας μιλήσει με τον Θεό, σας ευχόμαστε καλή έξοδο στις αγορές το 2014.

29.12.13

Εθνοκάθαρση των πτωχών και ανήμπορων *


Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο του Νίκου Ξυδάκη "Επί δικαίους και αδίκους" στη Καθημερινή 28.12.2013:

Δεν υπάρχει αμφιβολία κ Ξυδάκη πως η τελευταία πρόταση του άρθρου σας ("Μάλλον, οδηγεί σε διάσωση της χώρας χωρίς όλους τους κατοίκους της, της Ελλάδας χωρίς πολλούς Ελληνες.") είναι τραγικά αληθινη.
Είμαι 30 χρόνια κρατικός γιατρός υπηρετώντας πρώτα στο ΕΣΥ και τώρα στο Πανεπιστήμιο. Λίγο μετά τα Χριστούγεννα η διοίκηση του Περιφερεικού Νοσοκομείου αποφάσισε, πως η νοσηλεία των διασωληνωμένων ασθενών των έχόντων ανάγκη ΜΕΘ θα γίνεται στους κοινούς θαλάμους νοσηλείας με ευθύνη ανεκπαίδευτων στη νάρκωση και στην εντατική θεραπεία γιατρών και νοσηλευτών, όταν υπάρχει έλλειψη κρεββατιών στη ΜΕΘ.
Σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία οι ασθενείς αυτοί πρέπει να τύχουν αυξημένης φροντίδας από εξειδικευμένους ΜΕΘίστες και νοσηλευτικό προσωπικο, να μεταφέρονται δε σε αλλη μονάδα με τη συνοδεία τους. Αλλά βέβαια στην Ελλάδα του 2014 οι νόμοι εξακολουθούν να υπάρχουν για να θυσιάζονται στο βωμό της συγκυρίας ακόμα και από ενα επαρχιακό υπό προθεσμία ΔΣ Νοσοκομείου που εκτός των άλλων έχει και τη δικαιοδοσία (ή την αφέλεια) να καταργεί και τις ειδικότητες της Ιατρικής.
Φαίνεται το ανθρώπινο κεφάλαιο περισσεύει στους υπολογισμούς των κυβερνώντων. Αίφνης ο Μεγάλος Αδελφός (κύριος υπευθυνος για έκπτωση της χώρας) μας δείχνει με το δάκτυλό του ως αποκλειστικά υπεύθυνους και μας χρήζει υποψήφιους φυλακισμένους ή μελλοθάνατους. Με προσχημα το χρέος της χώρας γίνεται εθνοκάθαρση των πτωχών και ανήμπορων.
Δυστυχώς η αυτοσυγκράτηση του λαού μας και η σοφή του καρτερικότητα για να αποφεχθούν φαινόμενα Αραβικής Ανοιξης, εξωθούν αντί να συνετίζουν, την αλαζονεία απειρων από τη ζωή διαχειριστών του χρέους τύπου Στουρνάρα και τον αυταρχισμό μονομανιακών πρωθυπουργών.

Σχολίασε ο/η panpol | 19:05:48, Δεκέμβριος 28th, 2013

23.12.13

Say miiiz!


Παρά τις κατηγορίες για ασύλληπτες μίζες, ο μεγαμιζαδόρος Κάντας χαμογελάει αμέριμνα.
Γιατί άραγε?
Άκουσε κάποιο ανέκδοτο?
Ποζάρει για φωτογραφία?
Τον γαργαλάνε?
Μπα, τίποτε από αυτά.
Απλούστατα μόλις είπε το ανεπανάληπτο «Πήρα τόσες πολλές μίζες που δεν τις θυμάμαι όλες».
Και σκέφτηκε ότι στον παράδεισο της λουμπίνας θα την βγάλει καθαρή πολύ εύκολα.
Θα επιστρέψει στο δημόσιο μερικά από τα εκατομμύρια τάχα για εξιλέωση, και με τα υπόλοιπα που "δεν θυμάται" θα πάει μόνιμες διακοπές στη Καραϊβική μόλις κρυώσει η υπόθεση.
Το ερώτημα βέβαια είναι αν χαμογελάει επειδή φαντάζεται τις διακοπές του, ή επειδή σκέφτεται τι ωραία που είναι η ζωή για τα λαμόγια στο Καραγκιοζιστάν...

21.12.13

Το χρέος έγινε ιδιωτικό *


Άρθρο του Νίκου Ξυδάκη στη Καθημερινή 21.12.2013:

Η επικείμενη υπερφορολόγηση ακίνητης περιουσίας, με κριτήριο την κατοχή και όχι την πρόσοδο, και με βάση αντικειμενικές αξίες του 2007, υπερδιπλάσιες των τρεχουσών αγοραίων τιμών, υπολογίζεται να αποφέρει έσοδα περί τα 4 δισ. ευρώ, έναντι περίπου 500 εκατ. το 2012 και άνω των 2,5 δισ. το 2013 από την ίδια πηγή. Πλήττονται οι μικροϊδιοκτήτες· οι μεγάλες περιουσίες ελαφρύνονται συγκριτικά. Για το 2014 έχουν προϋπολογιστεί συνολικά περί τα 11 δισ. ευρώ φόρων, οι περισσότεροι από μισθωτούς και συνταξιούχους. Κάπως έτσι θα προκύψει πρωτογενές πλεόνασμα.

Tο δημόσιο χρέος, αφού κατέφαγε τον δημόσιο και κοινωνικό πλούτο μέσω του PSI, τώρα μεταφέρεται άμεσα στους πολίτες, γίνεται δυσβάσταχτο ιδιωτικό χρέος. Αυτή η μετακύλιση χρέους ουσιαστικά σημαίνει μείζονα κοινωνικό μετασχηματισμό· γκρεμίζει τις εδραιωμένες από αιώνων πεποιθήσεις περί αποταμίευσης και εξασφάλισης, και μεταβάλλει μέγα μέρος του πληθυσμού σε ακτήμονες, με άνεργα τέκνα και ζοφερές προοπτικές αυτοαπασχόλησης.

Με άλλη νομοθετική ρύθμιση, προβλέπεται η αυτόματη κατάσχεση καταθέσεων για ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο. Με δεδομένο ότι όλοι οι μισθωτοί και οι επιχειρηματίες διακινούν τα χρήματά τους μέσω τραπεζών, υποθέτουμε ευλόγως ότι όποιος χρωστάει στο Δημόσιο μηδενίζει ήδη σταθερά το καταθετικό του υπόλοιπο.

Ο πολίτης βλέπει πλέον το κράτος ως διώκτη και εξολοθρευτή, και όχι ως εγγυητή της ιδιοκτησίας, της εργασίας, του επιχειρείν.

Οι νομοθετούντες ίσως δεν αντιλαμβάνονται ότι αυτοκτονούν πολιτικά, στρεφόμενοι εναντίον των κοινωνικών στρωμάτων τα οποία υποτίθεται εκφράζουν και υπερασπίζονται. Ιδίως η συντηρητική παράταξη φαίνεται να μη διδάσκεται από την καταστροφή της Κεντροαριστεράς, και εξακολουθεί μαζί της να υπονομεύει τις στοιχειώδεις δυνατότητες ανάκαμψης για το φρόνημα των νοικοκυραίων, υποσκάπτοντας μαζί και την εμπιστοσύνη τους προς το πολιτικό σύστημα. Γιατί; Ισως διότι έχουν απολέσει κάθε επαφή όχι μόνο με την πραγματικότητα, αλλά και με τις δομές του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού.

20.12.13

Η ευπρεπής απόγνωση *


Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο "Οχι σε ένα μοιραίο λάθος" στη Καθημερινή 20.12.2013.
[Αναρωτιέμαι πώς μπορεί να εκφραστεί πολιτικά η οργή τέτοιων αστών που φαίνεται πλέον να κοχλάζει.]

Πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα κ.αρθρογράφε : Ο Ελληνικός Λαός εξαναγκάστηκε δόλια σε θυσίες.
Ουδέποτε κλήθηκε να ψηφίσει, να εγκρίνει και να αποδεχτεί όσα βάρη οικονομικά του φόρτωσαν κυβερνώντες απ τα τέλη του 2009 μέχρι σήμερα, οι οποίοι απέσπασαν την ψήφο των Ελλήνων με ψευδείς παραπλανητικές υποσχέσεις, παρουσίαση άλλων οικονομικών προγραμμάτων και παρεμφερή ανέντιμα, που δικαιολογούν απόλυτα την απαξίωση συγκεκριμένων πολιτικών και επ ουδενί της Δημοκρατίας.
Μας μιλάτε για "κάβους, ανηφόρες και θυσίες" κ.αρθρογράφε με μια τάση να θεωρείτε "πράξη ευθύνης" εκ μέρους των κυβερνητικών βουλευτών την ψήφιση κάθε μέτρου που συμβάλει στην επιδείνωση του επιπέδου, της τιμής και της αξιοπρέπειας των Ελλήνων.
Με την εκβιαστική απειλή του "μοιραίου λάθους", τους εκφοβισμούς και τις απειλές εναντίον των Ελλήνων, παρουσιάζετε την τραγική πραγματικότητα σαν τον μόνο δρόμο για την ευημερία.
Οι από οικονομική απόγνωση αυτόχειρες ΄Ελληνες ξεχνιούνται άμεσα και ο Λαός του Θεού απεγνωσμένος και εξαγριωμένος πολύ θάθελε να..., αλλά ας μην συνεχίσω εν προκειμένω σεβόμενος πρώτιστα τον εαυτό μου και την Κ. που με φιλοξενεί.
Γιατί φτάνουμε στο σημείο να βγεί από μέσα μας κάθε καλά κρυμμένος δαίμονας και να μεταμορφωθούμε σε τέρατα που πρέπει να αμυνθούν στα άλλα σαρκοβόρα τέρατα που μας έχουν διαλύσει τη ζωή και ταυτόχρονα έχουν το θράσος να μας πουλάνε "πατριωτική ευθύνη".
Θάναι θαύμα αν διατηρήσουμε το ήθος και τη ψυχραιμία μας απέναντι στη βαναυσότητα των κυβερνητικών σε βάρος μας λεηλασιών και ειλικρινά σαν ελεύθερος/φιλελεύθερος εύχομαι και προσεύχομαι η εύλογη απέχθεια να ξεσπάσει μόνο σε ώρα κοινοβουλευτικών και εν γένει εκλογών.
Αυτό να εύχεσθε και σεις κ.αρθρογράφε.
Τα υπόλοιπα ας τα χαρακτηρίσουμε με τη φράση του Μεγάλου Αρχιμανδρίτου μακαριστού Γρηγορίου Δικαίου (Παπαφλέσσα) : κουραφέξαλα !

Σχολίασε ο/η Ιωάννης Α. Μελισσείδης | 12:47:53, Δεκέμβριος 20th, 2013

14.12.13

Σκοτίστηκα, είναι πάρα πολλοί *

Του Γιάννη Ιωάννου
Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο "Δεν υπάρχει δωρεάν ηλεκτροδότηση" του Πάσχου Μανδραβέλη στη Καθημερινή 12.12.2013:

Εμένα με ρώτησε κανένας αν θέλω να δώσω 0,50€ στους φτωχούς. Προσωπικά σκοτίστηκα γι' αυτούς, είναι ήδη πάρα πολλοί!

Σχολίασε ο/η Denny Crane | 15:09:54, Δεκέμβριος 13th, 2013

13.12.13

Μεγαλόθυμη ευεργεσία *

Του Γιάννη Ιωάννου

Άρθρο στο blog Έρμιππος 12.12.2013:

Όταν εμφανίζουμε το δικαίωμα στην ζωή σαν μεγαλόθυμη ευεργεσία πλησιάζουμε επικίνδυνα στο τέλος

Ξανά μια ατελέσφορη, αδιέξοδη και κυρίως αποπροσανατολιστική συζήτηση για τα αυτονόητα. Πρέπει ή όχι το κομμάτι εκείνο της κοινωνίας, που ακόμη μπορεί να επιβιώνει, να πληρώσει επειγόντως το κόστος για την παροχή των απολύτως ουσιωδών αγαθών και υπηρεσιών γι' αυτούς που έπαψαν πλέον να διαθέτουν έστω και τις στοιχειώδεις αντοχές; Αφορμή η νέα επιβάρυνση για την αποφυγή της διακοπής ηλεκτροδότησης στους ολότελα αδύναμους.

Αναλωνόμαστε για μια ακόμη φορά στα αυτονόητα. Και μόνον η αρχή μιας συζήτησης για το εάν κάποιοι δικαιούνται ή όχι να έχουν, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, ηλεκτρικό ρεύμα στο σπίτι τους και για το πώς θα τους το εξασφαλίσουμε παραπέμπει σε κοινότητα αποκτηνωμένων όντων. Υπό τις σημερινές συνθήκες ζωής είναι σαν να διαπραγματευόμαστε, πλήρως νομιμοποιημένοι, το δικαίωμα κάποιων στο οξυγόνο και την αναπνοή.

12.12.13

Σε κάποιους συγκεκριμένους *

Του Γιάννη Ιωάννου

Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο "Μια αξιακή ραχοκοκαλιά" του Αλέξη Παπαχελά στη Καθημερινή 11.12.2013:

Το ελληνικό κράτος δεν το ίδρυσε ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε οι Νέα Δημοκρατία.
Η φοροδιαφυγή, το ρουσφέτι, η λαμογιά και πάσης φύσης πονηριά αναπτύχθηκαν στην κοινωνία μας ως μέσα άμυνας κατα του αδηφάγου κράτους και τους νόμους του που θέσπισαν οι προύχοντες κάποιας άλλης πρότερης εποχής. Δεν ήταν ολα μέλι-γάλα στην προ χούντας εποχή. Κατουρημένες ποδιές φύλαγε ο "λαουτζίκος" για να εξασφαλίσει τας προς το ζείν. Και μετα την χούντα το ίδιο πράγμα εξακολούθησε. Τα κόμματα της εξουσίας εκμεταλλεύτηκαν μία ήδη υπάρχουσα κατάσταση, δεν την επινόησαν τα ίδια.
Πριν κάποιος ή κάποια αρχίσει να καταφέρεται, εύκολα, κατα της κατάντιας των συνδικαλιστικών κινημάτων και των κομμάτων σήμερα, ευεργετικό θα ήταν να ανατρέξει στις γενετήσιες αιτίες και αφορμές. Κάτι τέτοιο είναι αρκετά ασύμφορο και εθνικώς "άκομψο" γιατί απαιτεί τον ιστορικό αφορισμό πολλών "ιερών τεράτων" της σύγχρονης ιστορίας μας.
Καμμία μεγάλη δύναμη μετα τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο δεν πήγε συστημένη στον παππού μου να του χαρίσει κάποιο Liberty για να ορθοποδήσει οικονομικά... Πήγαν όμως συστημένοι σε κάποιους συγκεκριμένους. Ποιοί τους σύστησαν σε αυτούς τους συγκεκριμένους;
Οσο ν' αφορά το σήμερα πέρα των συνδικαλιστών και των κομμάτων. Πού βρίσκονται οι χρωστούντες μηνιάτικα στους εργαζομένους; Το ίδιο και αυτοί οι συγκεκριμένοι που χρωστούν στα ασφαλιστικά ταμεία. Ολοι τους καλύπτονται πίσω απο νομικά τερτίπια... και η κρατική μηχανή απλώς θωρεί το δράμα που εκτυλίσεται στα σπλάχνα της ύπαρξής του.
Γνωρίζω πολύ καλά, παρα πολύ καλά, οτι την κατέχεται την πολιτική οικονομία κε Παπαχελά και γι αυτό το λόγο περιμένω την αρθρογραφία σας πέραν κάθε κατηγορίας στη μία ή στην άλλη κοινωνική μας ομάδα.

Σχολίασε ο/η Myrodatos | 17:00:37, Δεκέμβριος 11th, 2013


20.11.13

Της νεολαίας, όχι των φαφλατάδων *

Του Γιάννη Ιωάννου

Ένα σχόλιο στο άρθρο "Τζέκιλ και Χάιντ" του Τάκη Θεοδωρόπουλου στη Καθημερινή 19.11.2013:

Για την περίπτωση που πραγματικά δεν καταλαβαίνεις "για ποιον πραγματικό λόγο τιμούμε τη μνήμη της ημέρας εκείνης":
Δεν πρόκειται ούτε επειδή έπεσε η χούντα (που δεν έπεσε), ούτε για να τιμήσουμε τα λοφία των παχύσαρκων θεατρίνων που έτυχε τότε να κρατούν μικρόφωνα.
Απλά, τιμούμε (όσοι έζησαν το τότε από κοντά και το θυμούνται ανόθευτο) την ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ, όχι των φαφλατάδων πολιτικών που την εκμεταλλεύτηκαν ασύστολα αργότερα.

Φαίνεται ότι αυτό που κάνει εσένα και τους ομοσταυλούς σου να παραληρείτε και να προσπαθείτε να απαξιώσετε εκείνο το ξέσπασμα είναι το ενδεχόμενο μιας παρόμοιας εξέγερσης των σημερινών νέων.
Αυτών δηλαδή που πάτε σήμερα να καταδικάσετε στη μαυρίλα για να αρπάξουν κι άλλα οι νεοτσιφλικάδες φίλοι σας...

Σχολίασε ο/η Έλληνας Πρόσφυγας | 00:00:38, Νοέμβριος 20th, 2013

11.11.13

Δεν υπάρχουν υπεράνθρωποι *


Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο "Η «Ιστορική Διόρθωση»" της Καθημερινής  10.11.2013:

Και θα έρθει ο πρίγκιπας με το άσπρο άλογο και θα σώσει την δημοκρατία που κινδυνεύει. Έγινε. Η ολιγαρχία που έχουμε κατέρρευσε. Το ζήτημα δεν είναι τα σωστά πρόσωπα. Δεν υπάρχουν "σωστά" πρόσωπα. Δεν υπάρχουν υπεράνθρωποι "ηγέτες" με υπερφυσικές ιδιότητες στην πάταξη της διαφθοράς και της σπατάλης του Δημοσίου. Το μόνο που υπάρχει είναι θεσμοί. Αυτοί απέτυχαν στο πολίτευμά μας. Αυτοί πρέπει να αντικατασταθούν. Αλλά αν επιμένει η ελίτ να διατηρεί τους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού σταθερούς θα παίρνει την ίδια σταθερή απάντηση απ' την ίδια την πραγματικότητα: Αποτυχία. Η άρχουσα τάξη της χώρας αρνείται να μοιραστεί την εξουσία της με τους υπόλοιπους Έλληνες. Αυτή είναι η αιτία του προβλήματος. Ας βρουν το θάρρος οι έχοντες πολιτική και οικονομική ισχύ να διαπραγματευτούν την αναγκαία αναδιανομή πολιτικής ισχύος. Τα υπόλοιπα είναι εγκληματική σπατάλη χρόνου.

Σχολίασε ο/η Δημήτρης | 15:15:14, Νοέμβριος 11th, 2013

9.11.13

Χειροπέδες και λουκέτα *


Άρθρο του Παντελή Μπουκάλα στη Καθημερινή 8.11.2013:

Δεν είναι λίγες οι φορές που τον πλουσιότερο συμβολισμό τον παράγει το τυχαίο και το μη σκηνοθετημένο. Κάτι τέτοιο έγινε και χθες στην ΕΡΤ, όπου η μεταμεσονύκτια εισβολή των ΜΑΤ ολοκλήρωσε την «αποκατάσταση της τάξης» με ένα λουκέτο στην καγκελόπορτα. Και με χειροπέδες να σιγουρεύουν το κλείδωμα, να μείνει άθραυστη η αλυσίδα. Ενα επιπλέον λουκέτο λοιπόν, απτό, υλικό, στα τόσα και τόσα που βλέπει κανείς γύρω του, να επιβεβαιώνουν ότι «περάσαμε πια τον κάβο», «μπήκαμε σε καλό δρόμο», και τα υπόλοιπα της παρηγοριάς. Και για μία επιπλέον φορά χειροπέδες, κλομπ, χημικά, προσαγωγές, να επιβεβαιώνουν την υψηλή ποιότητα της δημοκρατίας μας. Να επιβεβαιώνουν, δηλαδή, ότι πλην της μειωτικής επιτήρησής της από το εξωτερικό, έχει να τα βγάλει πέρα, όσο μπορεί, και με τον εσωγενή μαρασμό της.

8.11.13

Βαρυχειμωνιά *


Αποσπάσματα από το ιδιαίτερα ενδιαφέρον άρθρο του Σπύρου Μάνδρου "Ένας ακόμα Χειμώνας Κοντράτιεφ;" που δημοσιεύτηκε στο blog Δηλαδή 10.12.2012. Το βρήκα 11 μήνες αργότερα χάρη στον Σταμάτη.

.........

Άπειρη ανάπτυξη σε έναν πεπερασμένο πλανήτη

Ο Δυτικός τριουμφαλισμός έχει στηριχθεί ακριβώς σ’αυτή την ευσεβοποθική γραμμική προβολή του παρόντος στο άπειρο. Μεταφερμένες στο οικονομικό πεδίο οι αντιλήψεις αυτές συγκροτούν τη βαθύτερη ουσία, το πνεύμα του βιομηχανισμού: Αέναη, άπειρη οικονομική ανάπτυξη, άπειρη πίστωση που υποτίθεται ότι θα εξοφληθεί σ’ ένα μακρινό αλλά σίγουρο μέλλον, άπειρη φτηνή ενέργεια για να κινηθεί ο Λεβιάθαν της συνεχώς αυξανόμενης παραγωγής, διανομής, κατανάλωσης και αποκομιδής των καταναλωθέντων, άπειρες πρώτες ύλες που θα μεταποιούνται επ’ άπειρον, άπειρο εργατικό δυναμικό που θα προσφέρει επ’ άπειρον όλο και φτηνότερη εργασία… Κι όλα αυτά σε ένα μικρό, πεπερασμένο πλανήτη.

Για την Ευρώπη που χάθηκε *


Σχόλιο αναγνώστη στο άρθρο "Ο μεγάλος ύπνος της Ευρώπης" της Καθημερινής 8.11.2013:

Εχει καμμια σχεση αυτη η ΕΕ με εκεινη που υποσχεθηκαν στους Ευρωπαιους πολιτες τις τελευταιες δεκαετιες; Εχει καμμια σχεση αυτη η ΕΕ με αυτη που προσυπεγραψαν και τα τελευταια μελη που εισηλθαν (συμπεριλαμβανομενης της Κυπρου);

Νομιζετε οτι διαφευγει απο τους Ευρωπαιους πολιτες το δημοκρατικο ελλειμα της ΕΕ, την ωρα που ο (αγκαλιτσας) Ρομπαυ τους μιλαει για 'στενοτερη ενωση'; Η μηπως οτι εχουν ξεχασει τον προκλητικο τροπο με τον οποιο διοικουνται απο το Ευρωιερατειο με κοστουμια ‘ενος μεγεθους για ολους’ χωρις να εχουν οι ιδιοι λογο; Νομιζετε πως εχουν συγχωρησει τον τροπο που οποτεδηποτε τους δοθηκε λογος (πχ. δημοψηφισμα για ‘ευρωσυνταγμα’), αυτος παρακαμφθηκε με ευτελη τερτιπια (επαναληπτικα δημοψηφισματα μεχρι να βγει η απαντηση που ηθελαν οι Βρυξελλες, συνθηκη Λισσαβωνας που ειναι περιληψη του ‘ευρωσυνταγματος’ που δεν περασε κλπ); Για να μην μιλησουμε για τα φαινομενα νεποτισμου και διαφθορας που ανακαλυφτηκαν (παραιτηση επιτροπης Σαντερς).

Ολα αυτα και πολλα αλλα εδειξαν ακομη και σε πολιτες που δεν ηταν ευρωσκεπτικιστες εξ αρχης, οτι αυτο το προτζεκτ καπου εχασε τον δρομο του. Η Ευρωπη της ‘αλληλεγγυης’, ‘ισοτητας’ και ‘ισηγοριας’ των μελων, αντικατασταθηκε απο ενα ‘διευθυντηριο’, στη συνεχεια απο τον ‘Γαλλογερμανικο αξονα’ και τωρα απο την Γερμανια την ιδια που προσπαθει να την χωρεσει στο δικο της κοστουμι, με το φοβητρο μαλιστα οτι ‘οποιου δεν του αρεσει το καπελακι του και δρομο’. Το επιχειρημα που εχει πλεον γινει συνειδηση σε κυκλους των Βρυξελλων, οτι οποιος βαζει τα λεφτα (Γερμανια) πρεπει να εχει και τον πρωτο λογο (ακομη και παραμεριζοντας θεσμους) ηταν ανηκουστο την προηγουμενη δεκαετια. Ετσι φτασαμε απο την ΕΕ του ‘σεβασμου στη διαφορετικοτητα’ σε αυτην οπου Ευρωκρατες τυπου Ρεν, αυτοι οι μη εκλεγμενοι γιαπηδες, να μιλουν με θρασσος περι ‘παραδοσης εθνικης κυριαρχιας’, ‘τιμωριας’ των μελων και αλλα αδιανοητα και επικινδυνα για την συνοχη της ενωσης. Ετσι φτασαμε να λεει η Μερκελ στον Ελληνα πρωθυπουργο οτι δεν μπορει να συνομιλει με τους ισους του, αλλα με τους υπαλληλους της (τι ξεφτιλα).

Ας δρεψουν λοιπον τωρα οι κ.κ. Μπ(αρ)οζο, Ρεν, Νταισελμπλουμ κλπ ηγετισκοι και τα τσιρακια που τους χειροκροτανε, τις θυελες απο τους ανεμους που εσπειραν. Γιατι μπορει η δικη μας χωρα να μην εχει (μεχρι στιγμης) το κουραγιο να αντισταθει, αλλα να ειστε βεβαιος οτι οι πολιτες αλλων χωρων που δεν χρωστανε καμμιας Μιχαλους, βλεπουν τι συμβαινει σε εμας και τον υπολοιπο Νοτο και καταλαβαινουν (στην Αγγλια επικειται δημοψηφισμα). Ετσι πολλοι που δεν ειναι ευρωσκεπτικιστες στρεφουν την πλατη σε αυτο το μορφωμα οπως εχει καταντησει και αφηνουν το εδαφος στους πραγματικους ευρωσκεπτικιστες.

Σχολίασε ο/η LCK | 14:46:56, Νοέμβριος 8th, 2013

27.10.13

H καρικατούρα *


Από το blog Endotheasis by Pablito 27.10.2013:

H μνημονιακή αριστερά ως καρικατούρα

Μόλις πριν κάποιες μέρες ο Μανώλης Γλέζος, ο άνθρωπος που απο καιρό θεωρούσα την προσωπικότητα του εχέγγυο σταθερότητας εντός του ΣΥΡΙΖΑ άνοιξε το στόμα του και είπε το αυτονόητο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ως η αριστερή παράταξη με τα υψηλότερα εκλογικά ποσοστά απο την εποχή της ΕΔΑ, στην χειρότερη στιγμή της Νέας Ελληνικής Ιστορίας απογοητεύει οικτρά και τον πιο ρομαντικό υποστηρικτή του. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να κοιτάξει στα ίσια το τέρας αλλά τελικά μεταμορφώθηκε....
Το ΚΚΕ έχοντας χάσει εδώ και καιρό την μάχη για την επιρροή του λαϊκού κινήματος περνάει την πιο συντηρητική στιγμή του απο την δημιουργία του. Κλεισμένο στον εαυτό του, με μηδαμινή παρέμβαση στην ελληνική κοινωνία που βογκά επιμένει να πιστεύει οτι τα κεφάλια εντός του Περισσού κατέχουν το αλάθητο με ακρίβεια εκατομμυριοστού του χιλιοστού.
Την ΔΗΜΑΡ σαφώς και δεν μπορώ να την κατατάξω στο αριστερό κοινοβουλευτικό τόξο.
Το βάρος πέφτει πάλι ιστορικά στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά. Το έργο δύσκολο. Εξομοιομένη στην συνείδηση του κόσμου με την "αριστερή Χρύση αυγή" μέσα απο τα καθεστωτικά ΜΜΕ και τους Έλληνες ανιστόρητους προβοκάτορες πολιτικάντηδες δείχνει αδύναμη. Είναι όμως?
Μακριά απο τα πολλά φώτα της δημοσιότητας, άνθρωποι με όραμα, σχέδιο και το βασικότερο πίστη θέλουν να εκκινήσουν ξανά μία κοινωνία σε πλήρη αποσάθρωση. Μια χούφτα άνθρωποι. Θαρρώ πως αρκούν.
Ας είμαστε ρεαλιστές. Ο φετινός Οκτώβριος απο οικονομικής άποψης ήταν ο χειρότερος μήνας απο καταβολής μνημονίων για τις Ελληνικές επιχειρήσεις και κατ επέκταση για τις οικογένειες. Η "κυβέρνηση" ισορροπεί επάνω σε μία τρίχα απο την οποία για να πέσει και να βρεθεί σύσσωμη στη φυλακή αρκεί ένα φύσημα και τη στιγμή που παρόλ αυτά έχει το θράσος να προετοιμάζει το έδαφος για νέα μέτρα, οι Τατσόπουλοι μιλούν για συνεργασίες με την Νέα Δημοκρατία.
Η πραγματικότητα είναι μία. Είμαστε μόνοι μας κόντρα σε ένα μάτσο ανόητους, ανιστόρητους, ανίκανους και επικίνδυνους καρεκλοκένταυρους. Όσο πιο νωρίς το καταλάβουμε, τόσο το καλύτερο για το μέλλον όλων μας.

20.10.13

Κλεπτοκρατία και media *


Αποσπάσματα από συνέντευξη του Σταύρου Λυγερού στο Insider 26.11.2012, μετά την 'αποχώρησή' του από τη Καθημερινή:

...
Πάντα ο Τύπος είχε κάποιου είδους διαπλοκή με την πολιτική και με τα οικονομικά συμφέροντα. Η διαφορά του σήμερα από το χθες είναι ότι παλαιότερα οι εφημερίδες στηρίζονταν στην κυκλοφορία τους. Αρα είχαν μία κάποια οικονομική ανεξαρτησία, επειδή η κυκλοφορία ήταν η κύρια πηγή των εσόδων τους. Σταδιακά, κύρια πηγή των εσόδων έγινε η διαφήμιση. Πρόκειται για ποιοτική διαφορά. Η διαπλοκή απέκτησε νέο περιεχόμενο. Για την ακρίβεια, τα media έπαψαν να είναι προσκολημμένα σε κόμματα και έγιναν θεραπαινίδες της ολιγαρχίας του χρήματος. Η ίδια η πολιτική εξουσία, άλλωστε, έχασε σε μεγάλο βαθμό την αυτονομία της. Σταδιακά διαμορφώθηκε το αμαρτωλό τρίγωνο. Η ισχυρή κορυφή είναι η ολιγαρχία χρήματος με τις δύο άλλες κορυφές, την πολιτική εξουσία και τα media, να λειτουργούν περισσότερο δορυφορικά παρά ανταγωνιστικά. Στην προ κρίσης Ελλάδα, αυτό το αμαρτωλό τρίγωνο λειτούργησε σαν καρκίνωμα, ήταν στυλοβάτης του μοντέλου πλασματικής ανάπτυξης, βασικά χαρακτηριστικά του οποίου ήταν όχι μόνο ο παρασιτισμός, η σπατάλη και ο ανορθολογισμός, αλλά και η κλεπτοκρατία. Η κρίση έβγαλε όλα αυτά στην επιφάνεια και τους προσέδωσε μία άλλη διάσταση. Όταν το μοντέλο πλασματικής ανάπτυξης δεν μπορούσε να χρηματοδοτηθεί κατέρρευσε, συμπαρασύροντας και το ανομολόγητο κοινωνικό συμβόλαιο ανάμεσα στην άρχουσα τάξη και στη μικρομεσαία θάλασσα. Το περιεχόμενο αυτού του συμβολαίου συνοψίζεται στο εξής μήνυμα που εξέπεμπε η άρχουσα τάξη: "Μην ασχολείστε με τα χρυσοφόρα παιχνίδια διαπλοκής που λαμβάνουν χώρα στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας και το πολιτικό σύστημα θα κάνει τα στραβά μάτια για τη διαφθορά στη δημόσια διοίκηση, για την εκτεταμένη φοροδιαφυγή στους μικρομεσαίους για την αυθαίρετη δόμηση και για διάφορα άλλα ανομικά φαινόμενα". Όταν ακυρώθηκε αυτό το ανομολόγητο κοινωνικό συμβόλαιο, συμπαρέσυρε, όπως έδειξαν και οι εκλογές του περασμένου Μαϊου-Ιουνίου το πολιτικό σύστημα που στηρίχθηκε στον δικομματισμό. Με άλλα λόγια, έχουμε τέλος εποχής, γύρισμα σελίδας.
...