ΙΚΕΑ και άρμεγμα (2)

Είχα γράψει παλιότερα για τις διαφορές τιμών του ΙΚΕΑ μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας.
Μια πρόχειρη σύγκριση μερικών προϊόντων επιλεγμένων τυχαία είχε δείξει τότε ότι οι Έλληνες πλήρωναν για τα ίδια πράγματα 17% περισσότερο από τους Ιταλούς.

Πέρασαν 4 χρόνια από τότε, και είπα να κάνω την ίδια σύγκριση.
Επειδή τελευταία ακούμε πολλές συγκρίσεις με τους μισθούς Πορτογαλίας και Ισπανίας, είπα αυτή τη φορά να συγκρίνω τις τιμές στην Ελλάδα με αυτές τις 2 χώρες, οι οποίες απέχουν λίγο παραπάνω από την έδρα του ΙΚΕΑ στη Σουηδία σε σχέση με την Ελλάδα, και πολύ περισσότερο από το Σουέζ για τις θαλάσσιες μεταφορές από τα εργοστάσια της Άπω Ανατολής.

Έτσι λοιπόν, διάλεξα πάλι εντελώς τυχαία 10 προϊόντα από τους σημερινούς καταλόγους κάθε χώρας στο διαδίκτυο (Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία) και έφτιαξα τον ακόλουθο πίνακα για σύγκριση των τιμών:

Το παιχνίδι αλλάζει στις διαπραγματεύσεις για το ελληνικό χρέος *

[Άρθρο της Stephanie Flanders στο BBC 26.1.12]

Ο χρόνος για την επίτευξη μιας συμφωνίας για το ελληνικό χρέος εξαντλείται γρήγορα. Αυτό είναι κάτι που βρίσκει όλους σύμφωνους εδώ στο Νταβός.
Αυτό όμως που παρατηρείται λιγότερο είναι ότι η ισορροπία δυνάμεων γύρω από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων έχει μετατοπιστεί τελευταία: σε βάρος των οργάνων της Ευρωζώνης και των πολιτικών που επείγονται να δουν μια συμφωνία, και προς όφελος των Ελλήνων.
Υπάρχουν τρεις λόγοι γι' αυτή την αλλαγή.
• Πρώτον, η ανάγκη για μεγαλύτερη ελάφρυνση του χρέους της Ελλάδας έχει γίνει ακόμη πιο προφανής.
• Δεύτερον, έχει καταστεί σαφές ότι πρέπει να συνεισφέρουν και θεσμικοί φορείς ώστε η ελάφρυνση να συμβεί πολιτισμένα.
• Τέλος, και πιο διακριτικά, η ελληνική κυβέρνηση πέτυχε με τον τρόπο της ένα πρωτογενές πλεόνασμα του προϋπολογισμού: από τώρα και στο εξής δανείζεται χρήματα μόνο για την αποπληρωμή του χρέους. Αυτό θα μπορούσε να αλλάξει αρκετά τα πράγματα.

Το δικαίωμα στη διαφορά *

[Παλαιό άρθρο του Διονύση Χαριτόπουλου που βρήκα στο Αντίβαρο χάρη στον Στάμο]

Μόλις πρωτοανοίξαμε τα μάτια μας ως ξαναγεννημένο ελληνικό κράτος, μας δείξανε το είδωλο της Δύσης. Εκεί ήταν οι κυρίαρχοι του σύγχρονου κόσμου και, αν θέλαμε να προοδεύσουμε, στα δυτικά κράτη έπρεπε να προσκολληθούμε και σ' αυτά να μοιάσουμε.
Η Δύση έγινε ο μόνος προορισμός μας.

Έκτοτε, από το 1830 μέχρι σήμερα, οι ξένοι και οι ντόπιοι παιδονόμοι μάς επιτηρούν σχολαστικά. Και, κάθε φορά που προσπαθούμε να ξεφύγουμε και να κάνουμε το δικό μας, μας μαλώνουν -δεν αρκεί να "ανήκομεν στη Δύση", πρέπει να αντιγράψουμε τους Δυτικούς σε όλα τα σουσούμια τους.

Ιδίως τελευταία, με τη φούσκα της παγκοσμιοποίησης, κάποιοι ντόπιοι κράχτες του ολοσχερούς εκδυτικισμού κατάντησαν υστερικοί.
Πολιτικοί ταγοί και δημοσιολογούντες συγχύζονται υπέρμετρα με κάθε γηγενές έθος που επιβιώνει ακόμη. Αν στον Λαγκαδά αμολάγαμε ταύρους στους δρόμους όπως στην Παμπλόνα, θα ήταν περισσότερο ανεκτό από τα Αναστενάρια. Αν φοράγαμε σκοτσέζικο κιλτ σαν τον Σον Κόνερι στις επίσημες στιγμές, θα ήταν πιο αποδεκτό από τη φουστανέλα.

Χρέος ηθικής και οικονομίας *

Τηλεοπτική συνέντευξη του ομότιμου καθηγητή ΕΜΠ Θεοδόση Τάσιου.

Εθνικός μαζοχισμός *

[του Απόστολου Διαμαντή στο Protagon 26.11.11 ]

Είναι απορίας άξιον πως γίνεται μια μερίδα δημοσιογράφων, αλλά και απλών πολιτών, να πιστεύουν ακόμη και να υπερασπίζουν με θρησκευτικό φανατισμό το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής της Ελλάδας, δηλαδή το περίφημο Μνημόνιο. Όλοι οι σοβαροί οικονομολόγοι διεθνώς, ο Κρούγκμαν, ο Στρίγκλιτς, ο Γκαλμπρέϊθ, ο Ρουμπινί, αλλά και οι περισσότεροι έλληνες καθηγητές της Πολιτικής Οικονομίας, όλοι ανεξαιρέτως, μέχρι και το Ζακ Ντελόρ, ακόμη και ο ίδιος ο Σόϊμπλε μόλις χθες, συμπεραίνουν με μια φωνή ότι είτε τα μέτρα για την Ελλάδα ήταν εντελώς λάθος, είτε ακόμη και η ίδια φιλοσοφία του προγράμματος προσαρμογής ήταν εντελώς λάθος. Παρόλα αυτά, εδώ στην Ελλάδα, από έναν περίεργο ίσως εθνικό μαζοχισμό, μετά από δύο καταστροφικά χρόνια, με την ανεργία στο 1 εκατομμύριο, μετά την κατάρρευση της αγοράς και των εισοδημάτων και την διάλυση του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που θεωρούν ότι όλα αυτά οφείλονται στον κακό μας χαρακτήρα και στην τάση μας για διαφθορά, ακόμη και στον λαϊκισμό μας ή στον εθνικισμό μας!

Η Ελλάδα θα μπορούσε να κηρύξει άμεσα στάση πληρωμών *

Η Ελλάδα θα μπορούσε να κηρύξει άμεσα στάση πληρωμών,
ίσως και να έπρεπε, αφού τώρα έχει πρωτογενές πλεόνασμα
Άρθρο του Tim Worstall στο περιοδικό Forbes 28.1.2012

Οι διαπραγματεύσεις για το ελληνικό χρέος μπαίνουν πραγματικά σε μια πολύ ενδιαφέρουσα φάση. Ενδιαφέρουσα επειδή, αν δεν ανησυχείτε για το τι μπορεί να συμβεί, τότε δεν έχετε δώσει τη δέουσα προσοχή.

Όπως όλοι γνωρίζουμε, η Ελλάδα πρέπει να μειώσει το βάρος του χρέους της. Προβλέπεται λοιπόν ένα κούρεμα για μερικούς από τους κατόχους ομολόγων. Οι πληροφορίες για δημόσια κατανάλωση λένε ότι την απώλεια θα πρέπει να αναλάβουν μόνο οι ιδιώτες κάτοχοι. Στο παρασκήνιο η άποψη είναι ότι αυτό δεν αρκεί, μερικοί δημόσιοι φορείς θα πρέπει επίσης να αποδεχτούν απώλειες, διαφορετικά το ελληνικό συνολικό χρέος δεν θα πέσει αρκετά ώστε να είναι βιώσιμο.

Ωστόσο, υπάρχουν δύο νέα σημεία που κάνουν την όλη διευθέτηση πολύ πιο δύσκολη -συναρπαστική αν προτιμάτε. Η πρώτη είναι η εξαιρετικά εντυπωσιακή απαίτηση προς την Ελλάδα όπως γράφουν οι Financial Times:

"Δεν παράγουμε σχεδόν τίποτα" (μόνο κουτόχορτο)

Διαβάζω ξανά και ξανά ότι "Στην Ελλάδα πλέον δεν παράγουμε σχεδόν τίποτα" (π.χ. εδώ, εδώ, εδώ). Αυτό το 'επιχείρημα' έχει ήδη προκαλέσει διάφορα ερωτήματα και σχόλια (π.χ. αυτό και αυτό, καθώς και μια πρόσφατη Αντιλογία), αλλά δεν παύει να διαδίδεται σαν επιδημία και να επηρεάζει τη σκέψη πολλών.

Δεν ξέρω από πού ξεκίνησε αυτή η άποψη, βλέπω όμως ότι πολλοί τη θεωρούν δεδομένη και την αναμασούν σε ποικίλα κείμενα, ακόμη και σε μερικά τα οποία υποτίθεται ότι αντιμάχονται τη Μνημονιακή εισβολή στη χώρα. Σαν φιλέτο με λίγο δηλητήριο για ανύποπτους (διαφημιστική μέθοδος που χρησιμοποιείται πολύ και στην πολιτική), λένε τα γνωστά αντιμνημονιακά προσθέτοντας και μια μικρή δόση από το παραμύθι "Η Ελλάδα εξαρτάται από την φιλανθρωπία των δανειστών της, γι' αυτό σκύψτε".

Προχθές πήρα (ξανά) ένα email που απαριθμούσε πολλά Ελληνικά προϊόντα που βρίσκουμε στα σουπερμάρκετ, προτείνοντας να προτιμάμε αυτά αντί τα εισαγόμενα. Μετά τον βομβαρδισμό από επώνυμους και ανώνυμους "δεν παράγουμε σχεδόν τίποτα", αναρωτήθηκα πώς είναι δυνατόν να αγοράσουμε δικά μας προϊόντα αφού δεν τα παράγουμε.

Τι Καντόνα, τι Δραπετσώνα!

Στο κύριο άρθρο της Καθημερινής 24.1.2012 με τίτλο "Το παράδειγμα μιας επένδυσης" διαβάζουμε:

Η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει πολύ διαφορετική εικόνα από τη σημερινή. Απόδειξη, η μεγάλη επιτυχία της κινεζικής επένδυσης στο λιμάνι του Πειραιά. Η επένδυση πολεμήθηκε από συνδικαλιστές, λαϊκιστές πολιτικούς και την ελληνική γραφειοκρατία. Οι συνεχείς απεργίες προς όφελος μιας μικρής ομάδας εργατοπατέρων παρ' ολίγον να την υπονομεύσει πλήρως. Παρ' όλα αυτά, τα προβλήματα ξεπεράσθηκαν και σήμερα αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση. Οι Έλληνες εργαζόμενοι έχουν μάλιστα εκπλήξει τους υπεύθυνους της επένδυσης με την παραγωγικότητά τους και την αίσθηση ευθύνης που επιδεικνύουν. Ας σκεφτούμε, λοιπόν, πώς πραγματικά θα έμοιαζε η χώρα μας αν ξεπερνούσαμε τα εμπόδια του άλογου συνδικαλισμού και βάζαμε τέλος στον πόλεμο κατά της επιχειρηματικότητας.

Στα σχετικά σχόλια των αναγνωστών, αρκετοί βγάζουν το δηλητήριο που συνοδεύει τον βολεμένο κρυπτοφασισμό: "ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΨΗΦΟΥ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ΧΩΡΑ ΘΑ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΠΡΟΤΥΠΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ" κραυγάζει με κεφαλαία ο ΓΙΑΝΝΗΣ Ν., ο δε DK αποφαίνεται "η 'συνδικαλιστική δημοκρατία' στρέφεται κατά του 60%-80% του συνόλου".

Ο προαναγγελθείς Γολγοθάς

Πριν από ενάμισυ χρόνο είχα λάβει κάμποσα email με τις προβλέψεις του Μνημονίου που μόλις είχαν υπερψηφίσει 172 λεβέντες από τον Οίκο του Συντάγματος. Στα email υπήρχαν πίνακες για το σφίξιμο της ζώνης κάθε χρόνο, όπως αυτός πιο πάνω.

Διαβάζοντας τα νούμερα τότε, φαινόταν αδιανόητο ότι θα μπορούσε να εφαρμοστεί τέτοια λιτότητα χωρίς να ξεσηκωθούν και οι πέτρες. Τα νούμερα ήσαν απλούστατα εξωπραγματικά. Ωστόσο η τεχνική βρασίματος του βατράχου δείχνει πολύ αποτελεσματική! Έτσι σήμερα συνεχίζουμε την έμπρακτη απάθειά μας για τη μετατροπή της χώρας σε ένα απέραντο πτωχοκομείο (παραφράζοντας το "απέραντο φρενοκομείο" του Καραμανλή του Α'), σαν αυτό που οραματίστηκαν οι εμπνευστές των Μνημονίων και οι εγχώριες καμαριέρες τους.

Για να μη ξεχνάμε ότι ξέραμε από καιρό όσα έγιναν και θα γίνουν, ας έχουμε υπόψη π.χ. αυτή την αναλυτική παρουσίαση των 'απίστευτων' πινάκων από τις 8 Ιουλίου 2010...
.

Είμαστε καταδικασμένοι να πεινάσουμε; *

[του Πέτρου Παπακωνσταντίνου, δημοσιευμένο στο ΠΡΙΝ]

Τα κυρίαρχα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης βομβαρδίζουν καθημερινά την κοινή γνώμη με το στερεότυπο μιας Ελλάδας- μεταμοντέρνας Ψωροκώσταινας, που δεν παράγει τίποτα, είναι αναγκασμένη να τείνει διαρκώς το καπέλο του ζητιάνου στους δανειστές της για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, επομένως δεν της μένει καμιά επιλογή παρά να σφίγγει διαρκώς το ζωνάρι και να υπακούει αγόγγυστα στους όποιους όρους των Γερμανών. Το ίδιο στερεότυπο έρχεται να στηρίξει την ιδεολογική τρομοκρατία για το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ, που εμφανίζεται περίπου ως επιστροφή στη Λίθινη Εποχή, αφού μια Ελλάδα που δεν θα παράγει τίποτα και δεν θάχει να δανειστεί κι από κανένα, δεν θα μπορεί να εισάγει ούτε τρόφιμα, ούτε πετρέλαιο και θα πρέπει να επιβιώσει ως έθνος τροφοσυλλεκτών, που θα φοράνε προβιές και θα ζεσταίνονται γύρω από τη φωτιά.

Αφήνουμε στην άκρη τον προβληματισμό αν ακόμη κι αυτή η προοπτική είναι περισσότερο ζοφερή από την εγγυημένη βεβαιότητα των μνημονίων, των μεσοπρόθεσμων και των μακροπρόθεσμων να μετατραπούμε σε έθνος κανιβάλων, που θα τρώνε ο ένας τις σάρκες του άλλου με έπαθλο την απλή επιβίωση. Για οικονομία της συζήτησης ας δεχτούμε ότι «δεν υπάρχει άλλος δρόμος» από τον καπιταλισμό και τη συμμετοχή στην ευρωζώνη (που καταστρέφει τον παραγωγικό, βιομηχανικό και αγροτικό ιστό) κι ας δούμε τι λέει η ψυχρή λογική των αριθμών.

Βρε πώς περνάει ο καιρός... *

Σκηνές από το προεκλογικό θέατρο του 2009, τότε που υπήρχαν λεφτά.
.

Παράδεισος και Κόλαση *

Μια ιστορία που μου έστειλε η Ιωάννα και μου άρεσε:

Κάποιος μαθητής ρώτησε τον δάσκαλο του: «Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον Παράδεισο και στην Κόλαση;» Ο δάσκαλος του απάντησε: «Πολύ μικρή κι ωστόσο, έχει μεγάλες συνέπειες. Έλα να σου δείξω την Κόλαση».
Μπήκαν σε ένα δωμάτιο, όπου μια ομάδα ανθρώπων καθόταν γύρω από μια μεγάλη χύτρα με ρύζι. Όλοι ήταν πεινασμένοι και απελπισμένοι καθένας είχε από ένα κουτάλι που το κρατούσε από την άκρη με προσοχή κι έφτανε ως τη χύτρα. Κάθε κουτάλι, όμως, είχε τόσο μακρύ χερούλι, που δεν μπορούσαν να το φέρουν στο στόμα. Η απελπισία και η ταλαιπωρία ήταν φοβερή.
«Έλα» είπε ο δάσκαλος λίγο μετά. «Τώρα θα σου δείξω τον Παράδεισο».
Μπήκαν σε ένα άλλο δωμάτιο, πανομοιότυπο με το πρώτο,υπήρχε η χύτρα του ρυζιού, η ομάδα ανθρώπων, τα ίδια μακριά κουτάλια, όμως εκεί όλοι ήταν ευτυχισμένοι και χορτάτοι.
«Δεν καταλαβαίνω» είπε ο μαθητής. «Γιατί είναι τόσο ευτυχισμένοι εδώ ενώ στο άλλο δωμάτιο είναι τόσο δυστυχισμένοι, τη στιγμή που όλα είναι ίδια;»
«Δεν το κατάλαβες;», χαμογέλασε ο δάσκαλος. «Καθώς τα κουτάλια έχουν μακριά χερούλια και δεν μπορούν να φέρνουν το φαγητό στο στόμα τους, εδώ έμαθαν όλοι να ταΐζουν ο ένας τον άλλον».
.

Κάποιος ήταν κομμουνιστής επειδή... *

Μια συναρπαστική αφήγηση του συγχωρεμένου Giorgio Gaber που μπορεί να προκαλέσει ρίγη σε ορισμένους μουδιασμένους 'γλάρους'.
.

Ποια Ευρώπη ρε !! *

Απόσπασμα από την 'εξαφανισμένη' ταινία του Θόδωρου Μαραγκού του 1984 "Τι έχουν να δουν τα μάτια μας".
.

Μήπως έχουμε 'Δημοσιονομική Αδυναμία'?

Το άρθρο "Η Ελλάδα μπορεί να επικαλεσθεί “δημοσιονομική αδυναμία” (State of Necessity) και να σωθεί" με έκανε να ψάξω στο διαδίκτυο για τον όρο "State of Necessity" σε σχέση με την Ελλάδα. Έτσι βρήκα ένα κείμενο με τίτλο "Suspending public debt repayments by legal means" των Cécile Lamarque και Renaud Vivien. Στη σελίδα 2 διαβάζω την παράγραφο με τίτλο 'Austerity that goes against human rights obligations':

"Article 103 of the United Nations Charter, to which UN Members must absolutely adhere, is clear and formal: “In the event of a conflict between the obligations of the Members of the United Nations under the present Charter and their obligations under any other international agreement, their obligations under the present Charter shall prevail.” Among the obligations contained in this Charter, we note, in article 55, “higher standards of living, full employment, and conditions of economic and social progress and development […].  All these provisions designed to protect human rights have precedence over the other obligations entered into by States, including the repayment of debts, and also the application of austerity programmes enforced in particular by the IMF, the World Bank and the European Commission."

Δεν είμαι νομικός για να καταλαβαίνω την ακριβή σημασία και εύρος ισχύος αυτών των διατάξεων της Χάρτας του ΟΗΕ. Ωστόσο υποψιάζομαι ότι η παρούσα Ελληνική κυβέρνηση (όπως και η αμέσως προηγούμενη) δεν δίνει σημασία στις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτές -τουλάχιστον όχι όση δίνει στην ικανοποίηση των δανειστών της χώρας. Και αναρωτιέμαι αν έχει χρησιμοποιήσει όλο το νομικό οπλοστάσιο των διεθνών συνθηκών, ή επικεντρώνεται μόνο σε όσες της υποδεικνύει η Τρόικα χωρίς να στρέφει το βλέμμα της σε κάτι διαφορετικό από όσα της επιβάλλουν οι δανειστές.

Το άρθρο αυτό είναι ένα από πολλά παρεμφερή που βρήκα στην αναζήτηση μέσω Google, τα οποία φαίνεται να οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα: Ότι αν αυτοί που μας κυβερνούν ήσαν δικηγόροι, καλύτερα να μη τους προσλαμβάναμε για υπεράσπισή μας.

Εκτός αν -αντίθετα απ' ότι δείχνουν- είναι τόσο γάτες που κρατούν τις προβλέψεις του ΟΗΕ σαν άσο στο μανίκι. Αλλά πόσο βαθιά πρέπει να προχωρήσει η διάλυση της οικονομίας και η εξαθλίωση για να τον ρίξουν στο τραπέζι? Μήπως χρειάζονται λίγο σπρώξιμο από τους υποψήφιους δουλοπάροικους?

ΥΓ 10.2.12: Βλέπε νεότερες διευκρινίσεις για το άρθρο που αναφέρω στην αρχή. 
.

Αποσπάσματα ιστορίας του Ελλαδιστάν *

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι.
[αναδημοσίευση από το blog του zougla.gr]

Σκάνδαλα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ...
Μετά από όλα αυτά θα τους ξαναψηφίσετε;
Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011, 10:49

ΠΑΣΟΚ

1. Υπερχρέωση της χώρας 
και διόγκωση του δημόσιου χρέους στο 114%, όταν το 1981 το δημόσιο χρέος ήταν μόλις 29%, υπολειπόταν του μέσου κοινοτικού και χωρίς κοινοτικά πλαίσια στήριξης. Το 1985 ξεπέρασε το μέσο κοινοτικό και το 2001 έφτασε σε χρέος ρεκόρ 114% του ΑΕΠ.

2.Δάνεια, υπανάπτυξη, πληθωρισμός, την περίοδο 81-89: 
Κατά την είσοδο της χώρας στην ΕΟΚ , το 1981, ήταν η πρώτη χώρα σε ολόκληρη την Ευρώπη με ρυθμό ανάπτυξης 3,1%, έναντι 0,8% που ήταν ο μέσος όρος των υπολοίπων κρατών-μελών! Παρά την εισροή των μεγαλύτερων οικονομικών πακέτων από τη σύσταση του ελληνικού κράτους και παρά τη θετική διεθνή συγκυρία(κυρίως της μείωση της τιμής του πετρελαίου):
-το ΑΕΠ κινήθηκε σε ρυθμούς αισθητά μικρότερους απ' αυτούς των χωρών της ΕΟΚ (μέσος όρος για την Ελλάδα 1,7%, για δε την ΕΟΚ 2,7%) …. για πρώτη φορά από το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
-οι δημόσιες δαπάνες ως ποσοστό του Α.Ε.Π. από 30% το 1980 ανήλθαν στο 50% το 1990, αποτέλεσμα της πρωτοφανούς διεύρυνσης του Δημοσίου τομέα.
-ο πληθωρισμός υπερτετραπλασιάστηκε απ' αυτούς των χωρών της ΕΟΚ (πληθωρισμός για την Ελλάδα 18,2%, για δε την ΕΟΚ 4,5%).
τα δάνεια της δεκαετίας του 80 δεν είχαν ξαναγίνει από τη σύσταση του Ελληνικού κράτους.
-το εθνικό μας νόμισμα υποτιμήθηκε κατά 30% σε 2 διαδοχικές υποτιμήσεις της τάξεως του 15% εκάστη, βάζοντας οριστική ταφόπλακα στο εθνικό εισόδημα και στην Ελληνική οικονομία! Κατά την πρώτη πασοκική περίοδο εφαρμόστηκε μια τριτικοσμική πολιτική, η οποία στήριζε την εγχώρια κατανάλωση στο δανεισμό και διόγκωνε το κράτος με τους άπλετα παρεχόμενους κοινοτικούς πόρους.

Το 'να χέρι νίβει τ' άλλο...

Εδώ και μερικούς μήνες, η Καθημερινή διαφημίζει υπέρμετρα τον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο, αποδίδοντάς του ιδιότητες θαυματουργού μεσσία, χωρίς τον οποίο η Ελλάδα σίγουρα θα καταρρεύσει.
Αυτό το πάθος δεν είναι ανεξήγητο: Ο κ. Παπαδήμος όπως και ο αρχισυντάκτης της Καθημερινής Αλέξης Παπαχελάς ανήκουν στην Ευρωπαϊκή ομάδα της Τριμερούς Επιτροπής, της οποίας πρόεδρος είναι ο άλλος ουρανοκατέβατος πρωθυπουργός, ο Μάριο Μόντι της Ιταλίας.

[βλέπε επίσημο κατάλογο ονομάτων σελ. 5]
.

Προγραμματισμένος ανθρωπισμός

Ο στρατηγός Wesley Clark έγινε διεθνώς γνωστός ως αρχηγός των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στο Κόσοβο μεταξύ 1997-2000. Σε αυτή τη συνέντευξη του 2007 αναφέρεται στις αποφάσεις της Αμερικανικής ηγεσίας για άλλες ανθρωπιστικές επεμβάσεις.
.

Τα Νέα Ελληνικά της κρίσης

Ένα μικρό λεξικό όρων που τελευταία χρησιμοποιούνται συχνά:

• Η έκφραση "να σωθεί η χώρα" σημαίνει να σωθεί "η τρυφηλότητα του μεγαλύτερου μέρους των πλουσίων συμπολιτών μας και η καλοπέραση της ανώτερης μεσαίας τάξης" θυσιάζοντας τους υπόλοιπους.
• Η έκφραση "να αποτρέψουμε μια εθνική καταστροφή" σημαίνει να κρατήσουν τον πολιτικό έλεγχο της χώρας οι ίδιοι πονηροί απατεωνίσκοι που τον έχουν τόσα χρόνια.
• Οι λέξεις "εκσυγχρονισμός" και "αναδιάρθρωση" είναι ευφημισμός της συστηματικής εξαθλίωσης των πολλών για χάρη της ευημερίας των ολίγων.
• Η λέξη "δραχμή" χρησιμοποιείται ως ταυτόσημη με το παιδικό "μπαμπούλας" ή το Γαλατικό "θα πέσει ο ουρανός να μας πλακώσει".
• Όσο για τη λέξη "δημοκρατία", αυτή έχει πολλαπλές χρήσεις με ιδιότητα σαν των ρευστών: παίρνει το σχήμα του δοχείου όπου διαλέγεις να την βάλεις.

Έπεται συνέχεια...

Σκηνές από το έργο "Ο εκσυγχρονισμός της Ελλάδας"

Λίγο πριν λήξει το ηρωικό 2011, διαβάζουμε ότι το Ελληνικό Δημόσιο θα εισπράξει 31 εκατ. ευρώ πουλώντας 4 Airbus 340-300 της αποθανούσης Ολυμπιακής στην εταιρία Apollo Aviation Group του Μαϊάμι με γραφεία στο Δουβλίνο και τη Σιγκαπούρη. Η σχετική διυπουργική απόφαση ανακοινώθηκε στη Διαύγεια, χωρίς να αναφέρεται το τίμημα της πώλησης, το οποίο έγινε γνωστό από πρακτορεία ειδήσεων.

Σύμφωνα με τον κατάλογο της κατασκευάστριας εταιρίας, ένα νέο Airbus 340-300 έχει σημερινή τιμή 183 εκατ. ευρώ, άρα 4 κοστίζουν 732 εκατ. Βέβαια αυτά που πουλήθηκαν ήσαν παλιά, κατασκευασμένα το 1999. Σε ιστοσελίδα πώλησης αεροσκαφών βλέπουμε ότι οι τιμές για τέτοια Airbus του 1997 κυμαίνονται στα 19-27 εκατ. ευρώ, ήτοι 76-108 εκατ. για 4. Αυτά της Ολυμπιακής είναι λίγο νεότερα, και "σύμφωνα με την αποτίμησή τους, πριν από έναν περίπου χρόνο, η αξία τους ανερχόταν στα 180 εκατομμύρια ευρώ". Με άλλα λόγια, η Apollo Aviation τα αγόρασε περίπου στο 1/5 της αξίας τους.

Η περίπτωση αυτή είναι από τις πρώτες που χειρίστηκε η νεοσύστατη Επιτροπή Αποκρατικοποιήσεων και δείχνει ότι η Ελλάδα εξελίσσεται σε χώρα όπου σύντομα θα μπορεί να βρει κανείς μεγάλες ευκαιρίες! Δεν απομένει παρά να εντατικοποιηθεί το εκσυγχρονιστικό έργο της επιτροπής με τη καθοδήγηση των ειδικών συμβούλων της, για να πουληθεί όλη η χώρα σαν κελεπούρι και να ξεπεράσουμε έτσι τη κρίση.

Υπάρχει βέβαια ο κίνδυνος να βρεθούν μερικοί ανόητοι αιθεροβάμονες και να σταματήσουν πρόωρα αυτή τη σωτήρια λύση, στέλνοντας τους εμπνευστές της στον Αγύριστο. Γι' αυτό τρέξτε τώρα που οι Έλληνες είναι ακόμη ζαλισμένοι από το κύμα εκσυγχρονισμού που σαρώνει τη χώρα τους...

Παράλληλες πορείες

Ένα παράδοξο της εποχής είναι ότι, όσο αυξάνονται οι περικοπές και οι φόροι, τόσο αυξάνεται και το δημόσιο χρέος!
Μήπως λοιπόν για να το μειώσουμε θα πρέπει να αντιστρέψουμε τη μέχρι τώρα άκαρπη πολιτική?
Αν αυτό ακούγεται τρελό, πόσο 'λογικό' είναι το να βάζουμε την αγορά στον πάγο και να περιμένουμε ανάπτυξη?
.

Τι λένε οι αριθμοί

Από στοιχεία της Eurostat έφτιαξα τα δύο διαγράμματα παρακάτω.

Παρουσιάζουν τις δημόσιες δαπάνες και τα δημόσια έσοδα ως ποσοστό του ΑΕΠ της Ελλάδας, της Ευρωζώνης, και της Γερμανίας στο διάστημα 1999-2010.

Είναι εμφανές ότι οι δημόσιες δαπάνες στην Ελλάδα ήσαν χαμηλότερες από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης αλλά και της Γερμανίας κατά την περίοδο Σημίτη, εικόνα που ανέτρεψε απότομα η κυβέρνηση Καραμανλή.

Αντίθετα, τα δημόσια έσοδα της Ελλάδας παραμένουν σταθερά χαμηλότερα της Ευρωζώνης και της Γερμανίας σε όλη την περίοδο.

Δημόσιες δαπάνες ως % του ΑΕΠ

 

Δημόσια έσοδα ως % του ΑΕΠ

Δεν νομίζω ότι αυτά τα στοιχεία της Eurostat εδραιώνουν τη διαδεδομένη άποψη ότι "για το σημερινό πρόβλημα ευθύνονται οι υπερβολικές δαπάνες του Ελληνικού δημοσίου". Μέχρι το 2007 τουλάχιστον, το κράτος ξόδευε λιγότερα απ' ότι ο μέσος όρος των εταίρων, οι περισσότεροι των οποίων δεν έχουν στρατιωτικές δαπάνες σαν της Ελλάδας, ούτε διοργάνωσαν απλόχερους Ολυμπιακούς.
Αντίθετα φαίνεται ότι η χαμηλή φορολόγηση ορισμένων μαζί με την εκτεταμένη φοροαποφυγή ευθύνονται περισσότερο απ' ότι οι "υπεράριθμοι" και "ακριβοπληρωμένοι" δημόσιοι υπάλληλοι.

Ας σημειωθεί ότι τα ανωτέρω ποσοστά δαπανών και εσόδων υπολογίζονται με βάση το επίσημο ΑΕΠ όπου δεν περιλαμβάνεται η παραοικονομία. Η τελευταία αγγίζει το 30% του ΑΕΠ, όντας δεύτερη στη ζώνη του ΟΟΣΑ μετά την Βουλγαρία και υπερδιπλάσια του μέσου όρου (13.4%). Αυτό σημαίνει ότι οι Ελληνικές δημόσιες δαπάνες και έσοδα αντιστοιχούν σε ακόμη χαμηλότερο ποσοστό της οικονομίας σε σχέση με τις άλλες χώρες της ΕΕ.

.

Ο Ελληνικός μύθος της σπατάλης

Έχω βαρεθεί να ακούω ότι οι σπατάλες του δημοσίου προκάλεσαν τη σημερινή κρίση. Όχι ότι δεν τις βλέπω δεξιά κι αριστερά εδώ και πολλά χρόνια -από τους αργόμισθους και τους ασύδοτους μιζαδόρους, μέχρι τα έργα-μαϊμού και τα ακριβοπληρωμένα μηχανήματα που κάθονται. Αλλά αρκεί αυτό από μόνο του για να εξηγήσει τα χάλια;
Μια απάντηση μου έδωσε ένα πολύ ενδιαφέρον Αμερικανικό άρθρο με τίτλο "Ο Ελληνικός Μύθος της Σπατάλης" με υπότιτλο "Η δημοσιονομική κρίση της Ελλάδας δεν οφείλεται στις δαπάνες" [The Greek Myth of Profligacy - The Fiscal Crisis in Greece Isn’t About Spending].
Αυτό που λέει με δυό λόγια το άρθρο είναι ότι στην περασμένη δεκαετία οι δημόσιες δαπάνες της Ελλάδας ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι ίσες με τον μέσο όρο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης -χαμηλότερες από τις μισές απ' αυτές και υψηλότερες από τις άλλες μισές.

Εκεί που η Ελλάδα παρουσιάζει πολύ χαμηλότερη επίδοση από τους υπόλοιπους είναι στην είσπραξη φόρων. Οι χαμηλοί φορολογικοί συντελεστές ορισμένων κατηγοριών και ο πρωταθλητισμός στην φοροδιαφυγή κάνουν τα φορολογικά έσοδα της Ελλάδας (ως ποσοστό του ΑΕΠ πάντα) μεγαλύτερα μόνο από εκείνα τριών άλλων χωρών (Ισπανία, Ιρλανδία, Κύπρος).

Διαβάστε περισσότερα στο πρωτότυπο άρθρο και θυμηθείτε τα όταν ξανακούσετε τις κραυγές ότι για να σωθούμε πρέπει π.χ. να απολυθούν 400,000 δημόσιοι υπάλληλοι. 

ΥΓ1. Εγώ το θυμήθηκα -και ξαφνιάστηκα- μόλις διάβασα τις νέες προτάσεις Ράιχενμπαχ: "«Ναι» σε περικοπή δαπανών, «όχι» σε αύξηση φόρων". Ίσως να πρόκειται για νέα Ευρωπαϊκή συνταγή που λέει ότι η ψαλίδα εσόδων-εξόδων κλείνει μόνο από το ένα σκέλος. Βέβαια ο ίδιος είχε πει άλλα περί φόρων μόλις πριν 2 εβδομάδες...

ΥΓ2. Ενδιαφέροντα στοιχεία για το αγκάθι "Μα πόσοι είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι;" υπάρχουν εδώ.

.

Η Εξουσία των Ραντιέρηδων *

Απόσπασμα από ένα άρθρο του Paul Krugman στο Βήμα / New York Times:

"Όχι, οι μόνοι που πραγματικά ωφελούνται από τις «πολιτικές του πόνου» (εξαιρουμένης της κινεζικής κυβέρνησης) είναι οι ραντιέρηδες: οι τραπεζίτες και τα πλούσια άτομα που έχουν χαρτοφυλάκια γεμάτα ομόλογα.
Μόνον έτσι εξηγείται γιατί τα συμφέροντα των πιστωτών καθορίζουν σε τόσο μεγάλο βαθμό την πολιτική ατζέντα: πέρα από το γεγονός ότι η συγκεκριμένη τάξη δίνει τα περισσότερα χρήματα στις πολιτικές καμπάνιες, είναι και η τάξη που έχει άμεση πρόσβαση στο πολιτικό προσωπικό, καθώς μάλιστα πολλοί από τους αξιωματούχους μας πηγαίνουν να δουλέψουν απευθείας γι' αυτούς, περνώντας από την «περιστρεφόμενη πόρτα» προς τον ιδιωτικό τομέα όταν φύγουν από την κυβέρνηση.
Η διαδικασία άσκησης επιρροής δεν περιλαμβάνει απαραίτητα την ωμή εξαγορά - χωρίς φυσικά να αποκλείεται η απευθείας δωροδοκία. Το μόνο που απαιτείται είναι η αντίληψη πως ό,τι είναι καλό για τους ανθρώπους με τους οποίους περνάς τον ελεύθερο χρόνο σου, τους ανθρώπους που κερδίζουν τις εντυπώσεις στις συσκέψεις — αφού, διάβολε, είναι έξυπνοι, είναι πλούσιοι, και έχουν τους καλύτερους ράφτες — πρέπει να είναι καλό και για το σύνολο της οικονομίας.
Όμως η πραγματικότητα είναι εντελώς αντίθετη: οι «φιλικές προς τους πιστωτές» πολιτικές σακατεύουν την οικονομία. Είναι ένα παιχνίδι αρνητικού αθροίσματος, στο οποίο η προσπάθεια να προστατευτούν οι ραντιέρηδες από την οποιαδήποτε ζημιά προκαλεί πολλαπλάσιες βλάβες σε όλους τους άλλους. Και ο μόνος δρόμος που οδηγεί σε μια πραγματική ανάκαμψη της οικονομίας είναι να σταματήσουμε να παίζουμε αυτό το παιχνίδι."
.

Ιωάννου ο Οστεοθραύστης 1

.

Λύκοι και ύαινες

Ένα σχόλιο στην είδηση του Βήματος «Χουντο-σταγονίδια στην Ευελπίδων»:

"Λύκος, λύκος" φώναξε η ύαινα στα πρόβατα | 13:00

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη δημοκρατία δεν είναι οι οπαδοί αυταρχικών μεθόδων. Είναι οι δήθεν ‘δημοκράτες’. Είναι όλοι αυτοί οι θεατρίνοι που κάνουν κηρύγματα για τη λαϊκή κυριαρχία αλλά στην πραγματικότητα την έχουν εκφυλίσει σε μανδύα ολιγαρχικών οργίων. Το ΠΑΣΟΚ πέταξε στα σκουπίδια το προεκλογικό του πρόγραμμα και έγινε ο Δούρειος Ίππος της διεθνούς πλουτοκρατίας. Όταν ο GAP τόλμησε να ψελλίσει τη λέξη "Δημοψήφισμα" έπεσαν να τον φάνε οι υποκριτές ‘δημοκράτες’. Επί 2 χρόνια εφαρμόζονται πολιτικές εμφανέστατα αντίθετες με την πλειοψηφία του λαού, όμως οι εκλογές έχουν γίνει κάτι άυλο σαν το Άγιο Πνεύμα: όλοι μιλούν για αυτές δήθεν με σεβασμό, αλλά κανείς δεν τις βλέπει. Η σημερινή κυβέρνηση προήλθε από παζάρια σε στενό κύκλο με τον λαό εντελώς αμέτοχο -πέρα από τις διερευνητικές δημοσκοπήσεις. Και αποστολή της είναι να θυσιάσει τους περισσότερους για να σωθούν οι ολίγοι. Μέχρι τότε η δημοκρατία θα μείνει στη κατάψυξη. Ουσιαστικά το μόνο ζωντανό στοιχείο δημοκρατίας που έχει απομείνει είναι η ελευθερία έκφρασης της διογκούμενης λαϊκής οργής. Αυτό είναι και το μόνο που θα μας λείψει αν υποθέσουμε ότι οι κραυγές "λύκος, λύκος" του Βήματος είναι κάτι περισσότερο από ένα ακόμη τέχνασμα κοινωνικής μηχανικής.

Αειπα Ράταμας
.

Καταναλωτισμός και εγωισμός είναι συγγενείς *

Μου φάνηκε εντυπωσιακά παρανοϊκή είδηση και γιαυτό την αντιγράφω από το Έθνος 27.11.2011:



ΠΑΡΑΤΡΑΓΟΥΔΑ ΤΗΣ BLACK FRIDAY
Εριξε δακρυγόνο σε άλλους πελάτες για να πάρει το XBox
Η παράδοση της ημέρας των τεράστιων εκπτώσεων που οδηγεί σε τεράστιες ουρές έξω από πολυκαταστήματα, συνδυασμένη με την κρίση, οδηγεί σε -επιεικώς- φαιδρές καταστάσεις.


Στο Λος Αντζελες των ΗΠΑ μία γυναίκα που περίμενε σε ένα WalMart έρθει η επόμενη "παλέτα" με τα Xbox, συνειδητοποίησε ότι δεν πρόκειται να προλάβει και αυτή ένα κομμάτι, μόλις αυτά άρχισαν να "κάνουν φτερά".
Εβγαλε λοιπόν το σπρέι αυτοάμυνας που είχε στην τσάντα και άρχισε να ψεκάζει άλλους πελάτες, προκειμένου να φτάσει στο πολυπόθητο αντικείμενο.
Ενώ δεκάδες άτομα προσπαθούσαν να αντιμετωπίσουν το δακρυγόνο, αυτή ατάραχη πήρε το Xbox και πήγε στα ταμεία, πλήρωσε και αποχώρησε. Η Πυροσβεστική που επενέβη στο σημείο χρειάστηκε να δώσει πρώτες βοήθειες σε περίπου 20 άτομα, μεταξύ τους και σε παιδιά.
Αργότερα, όταν τα ΜΜΕ προέβαλαν το θέμα και έγινε γνωστό ότι η αστυνομία ερευνά το περιστατικό, η εν λόγω κυρία παρουσιάστηκε αυτοβούλως σε αστυνομικό τμήμα.
Λόγω του ότι συνεχίζεται η λήψη καταθέσεων από τα θύματα, δεν της απαγγέλθηκε άμεσα κατηγορία, αλλά εάν το αποφασίσουν οι εισαγγελικές Αρχές, την περιμένει κατηγορία για πρόκληση σωματικών βλαβών.
Μάλιστα, το γεγονός αυτό δεν ήταν η μόνη βίαιη πράξη που σχετίζεται με την "Μαύρη Παρασκευή, τόσο στην περιοχή όσο και γενικά στις ΗΠΑ. Στα βόρεια της Καλιφόρνια, ένας άνδρας που φόρτωνε στο αυτοκίνητό του αυτά που αγόρασε δέχθηκε επίθεση από κλέφτες, που τον πυροβόλησαν, αφήνοντάς τον σε κρίσιμη κατάσταση.
Σε άλλες περιπτώσεις, οι φύλακες χρειάστηκε να χρησιμοποιήσουν αυτοί δακρυγόνα σπρέι και εκκενωτές για να διαχειριστούν τα πλήθη καταναλωτών.
.

Φόροι, μισθοί, και φούμαρα

Ο Αλέξης Τσίπρας είπε σε πρόσφατη συνέντευξή του: "Τα φορολογικά έσοδα για Νοέμβρη και Δεκέμβρη προϋπολογίστηκαν στα 12 δισ. Οι μισθοί και οι συντάξεις στο Δημόσιο ανέρχονται σε 3,5-4 δισ. Άλλα 3 δισ. είναι οι επιχορηγήσεις στα ασφαλιστικά ταμεία, σύνολο 6,5-7 δισ. Συνεπώς, τα φορολογικά έσοδα φτάνουν για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις... Καμία από τις δόσεις που πήραμε, δεν πήγε σε πληρωμή μισθών και συντάξεων. Ούτε καν στα ταμεία του ελληνικού κράτους δεν έφτασαν αυτές οι δόσεις. Πήγαν κατευθείαν στην αποπληρωμή παλαιότερων δανείων, τόκων και τοκοχρεολυσίων".

Θα πει κάποιος "Πήγαν σε δάνεια που είχαμε πάρει παλιά για πληρωμή μισθών και συντάξεων". Είναι έτσι;

Αν σήμερα τα φορολογικά έσοδα υπερεπαρκούν για να καλύψουν μισθούς κ.λπ., το ίδιο βέβαια θα συνέβαινε και παλιότερα. Άρα τα δάνεια επί δανείων του παρελθόντος συμπλήρωναν τα φορολογικά έσοδα για τη κάλυψη άλλων αναγκών -π.χ. για πληρωμές ακόμη πιο παλιών δανείων, για χλιδάτους Ολυμπιακούς, για σκοτεινούς εξοπλισμούς, για τη χασούρα των τραπεζών, για χρυσοπληρωμένα έργα των εθνικών εργολάβων, και ποιός ξέρει τι άλλα.

Βέβαια με τη τρέχουσα αγωνία για το τι θα μας ξημερώσει αύριο έχουμε βάλει το χθες στην άκρη. Αλλά το ερώτημα του πώς δημιουργήθηκε τέτοιο τεράστιο χρέος είχε τεθεί από νωρίς, λίγο μετά την αιφνίδια αποκάλυψη της 'κρυφής' κρίσης. Ήδη από το καλοκαίρι του 2010 η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου πρόβαλε "το αναμφισβήτητο δημοκρατικό δικαίωμα του ελληνικού λαού να ενημερωθεί πώς, γιατί και με ευθύνη ποιών φτάσαμε έως εδώ" και έκανε έκκληση για συλλογή υπογραφών (μέχρι σήμερα κάπου 58,000). Φυσικά δεν έχει δοθεί τεκμηριωμένη απάντηση στο μεγάλο ερώτημα "Πού πήγαν τόσα λεφτά;". Απλά μας σερβίρουν ξανά και ξανά την παιδική δικαιολογία ότι 'τα έφαγαν οι άπληστοι κηφήνες του δημοσίου και των ΔΕΚΟ'.

Στην παρούσα φάση η ουσία είναι ότι οι τρομοκρατικοί ισχυρισμοί τύπου "δεν θα έχουμε λεφτά για μισθούς και συντάξεις χωρίς την 6η δόση" δεν ευσταθούν. Όπως λέει ο Τσίπρας "Ενδεχομένως [τα φορολογικά έσοδα] να μη φτάνουν για να πληρωθούν και οι τόκοι και τα χρεολύσια στους πιστωτές. Αλλά επιτέλους ας το πούνε έτσι στον ελληνικό λαό. Ότι πρέπει πάση θυσία να πάρουμε τη δόση για να μη λείψουν οι τόκοι από τους πιστωτές μας." Διότι ως γνωστόν το πόπολο μπορεί να σφίγγει το ζωνάρι, οι τζογαδόροι όχι.

Κάτι που παρέλειψε ο Τσίπρας -καθώς και πολλοί άλλοι- είναι ότι η διαβόητη 6η δόση είναι ισόποση με τα 8 δισ. ευρώ της φοροδιαφυγής που κατά Ράιχενμπαχ μπορούν να εισπραχθούν άμεσα, όπως γράφω πιο κάτω. Αλλά αν το δημόσιο κυνηγούσε αποτελεσματικά τους μεγαλο-οφειλέτες, τότε δεν θα κρεμόμαστε απελπισμένοι από τη γενναιοδωρία των 'εταίρων' μας, ούτε θα βγάζαμε στο σφυρί π.χ. το Ελληνικό για να εισπράξουμε ένα μικρό κλάσμα όσων χρωστούν οι επώνυμοι μπαταχτσήδες (μερικοί από τους οποίους δεν αποκλείεται να αγοράσουν ασημικά μας με τα χρήματα που μας χρωστούν).
.

10 χρόνια Αφγανιστάν

Πριν 10 χρόνια άρχισε η αμερικανική εισβολή στο Αφγανιστάν. Λίγες μέρες νωρίτερα οι Ταλιμπάν είχαν προσφερθεί να δικάσουν τον καταζητούμενο Οσάμα Μπιν Λάντεν, αρκεί οι Αμερικανοί να τους έδιναν τις αποδείξεις της ενοχής του. Οι προασπιστές του διεθνούς δικαίου αρνήθηκαν την προσφορά και προτίμησαν να κάνουν τη δουλειά με τον δικό τους τρόπο.

Διαβάζουμε στην Ελευθεροτυπία 8.10.2001, μια μέρα μετά την έναρξη της επίθεσης: 

"Ο πρωθυπουργός Κ. Σημίτης χαρακτήρισε την αμερικανική απάντηση «αναπόφευκτη». «Οσοι σκότωσαν χιλιάδες ανθρώπους, οφείλουν να λογοδοτήσουν» είπε. Επανέλαβε ότι η Ελλάδα πολεμά την τρομοκρατία μαζί με τους συμμάχους της στο πλαίσιο των αποφάσεων του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης. «Εχουμε ζητήσει -πρόσθεσε- να χτυπηθούν συγκεκριμένοι στόχοι και γι' αυτό με διαβεβαίωσε ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ κ. Τσένι, που επικοινώνησε μαζί μου». Και εξέφρασε την ελπίδα να μην υπάρχουν θύματα στον άμαχο πληθυσμό.

Ο κ. Σημίτης είπε ότι η Ελλάδα έχει παράσχει διευκολύνσεις στους συμμάχους της, κυρίως με την παραχώρηση αεροδρομίων, και εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι «δεν θα χρειαστεί να δώσουμε καμία περαιτέρω βοήθεια». 
...Αναμενόμενη και ανάγκη παραδειγματικής τιμωρίας χαρακτήρισε την αμερικανική επίθεση στο Αφγανιστάν ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου και είπε ότι καλύπτεται τόσο από τον ΟΗΕ όσο και από την Ευρωπαϊκή Ενωση.
Από την Κοπεγχάγη, όπου βρισκόταν χθες ο κ. Παπανδρέου, είπε ότι «τη δράση αυτήν, την παραδειγματική τιμωρία των δραστών εξ αιτίας των οποίων σκοτώθηκαν πάνω από επτά χιλιάδες άνθρωποι στις ΗΠΑ [ακριβέστερα 2,996], την αιτιολογήσαμε στην Ευρωπαϊκή Ενωση και εντάσσεται στο πλαίσιο του ΟΗΕ, του Συμβουλίου Ασφαλείας και της πάγιας αρχής των Ηνωμένων Εθνών για αυτοάμυνα».
...«Νόμιμο μέσο απάντησης απέναντι στην τρομοκρατία», χαρακτήρισε χθες την επίθεση στο Αφγανιστάν ο Ακης Τσοχατζόπουλος από τα Γιάννενα.
Υποστήριξε ότι σκοπός της επίθεσης είναι «να προστατευθεί ο λαός του Αφγανιστάν με τρόφιμα και όλα εκείνα τα μέσα, τα οποία στερήθηκε τον τελευταίο καιρό και συγχρόνως οι υποστηρικτές της τρομοκρατίας και οι ίδιοι οι τρομοκράτες να αντιμετωπιστούν με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο».
...Αλληλέγγυα στην επίθεση εναντίον των Ταλιμπάν, δήλωσε η Ν.Δ. με δήλωση του εκπροσώπου της Θόδωρου Ρουσόπουλου. Οπως είπε χθες βράδυ, η Ν.Δ. είναι αλληλέγγυη στην κοινή προσπάθεια για την οριστική εξάλειψη της τρομοκρατίας. «Ο αγώνας για το ξερίζωμά της θα είναι αποτελεσματικός, αν με την αποφασιστικότητα συνυπάρξουν η σύνεση και η λογική. Και αν μεταξύ των άλλων διασφαλισθεί στο μέτρο του δυνατού, η ακεραιότητα των αμάχων», δήλωσε επίσης ο κ. Ρουσόπουλος."

Αυτές οι κορώνες ακούστηκαν το 2001. Από τότε έχουν σκοτωθεί κάπου 4,500 Δυτικοί 'εκδικητές', 9,500 Αφγανοί στρατιώτες, 39,000 Ταλιμπάν, και 14-34,000 άμαχοι [Wikipedia], δηλαδή 22 με 29 φορές περισσότεροι από τα θύματα της 11ης Σεπτεμβρίου.
Μόλις 4 μήνες μετά την 'βεβαιότητα' του Σημίτη για "καμία περαιτέρω βοήθεια", η Ελλάδα έστειλε κι αυτή ένα λόχο Μηχανικού και άλλες δυνάμεις με την επωνυμία ΕΛΔΑΦ (κόστος μόνο το 2006 23.8 εκατομμύρια ευρώ).
Μετά από αναζήτηση 10 ετών, ο κακός Οσάμα τιμωρήθηκε à l'américaine και το σώμα του δόθηκε στα σκυλόψαρα με όλους τους λατρευτικούς τύπους.

Σήμερα, η κατάσταση είναι κάπως έτσι:

.

Η κερδοφόρος πληκτρολόγηση

Γράφει η Καθημερινή: "Καθημερινά κινούνται κεφάλαια που ξεπερνούν τα 100 τρισ. δολάρια."
Αν το νούμερο είναι σωστό, τότε πρόκειται για χρήμα ασύλληπτου μεγέθους που διακινείται εικονικά ανά τον κόσμο μέσω του internet.
Στην πορεία κάποιοι που πατούν τα σωστά κουμπιά παίρνουν κάτι για τον κόπο τους και γίνονται πλούσιοι.
Ας κάνουμε ένα μικρό υπολογισμό, υποθέτοντας για προμήθεια 0.5%, δηλαδή περίπου όσο χρεώνουν οι ελληνικές χρηματιστηριακές εταιρίες που συμμετέχουν στο σύστημα κερδοφόρου πληκτρολόγησης.
Αυτό το μικρό ποσοστό μας δίνει ημερησίως προμήθειες ύψους 500 δισ. δολαρίων -ποσό που υπερκαλύπτει το συνολικό δημόσιο χρέος της Ελλάδας.
Μόνο σε ΜΙΑ μέρα.
Το κολοσσιαίο χρέος των ΗΠΑ (9.1 τρισ. δολάρια) θα χρειαζόταν κάτι παραπάνω για να καλυφθεί: 3 εβδομάδες.

Ναι, "λεφτά υπάρχουν" και μπορούν να λύσουν εύκολα πολλά τοπικά και παγκόσμια προβλήματα, όπως έχει επισημάνει ο καθηγητής του GAP Richard Wolff.
Αλλά αν καθόντουσαν όλοι στο τραπέζι για να φάνε, τότε ποιός θα μαγείρευε και ποιός θα έπλενε τα πιάτα;

ΥΓ Το κίνημα Robin Hood Tax εκτιμά ότι με ένα φόρο 0.05% (μισό χιλιοστό) στις παγκόσμιες συναλλαγές θα προκύπτουν κάπου 300 δισ. ευρώ τον χρόνο.
.

Ξεπούλημα ναι, εισπράξεις φόρων όχι

Διαβάζουμε στο Βήμα: «Στον προϋπολογισμό του 2012 προβλέπονται η επιβολή πρόσθετων φόρων 3,6 δισ. ευρώ και νέες περικοπές στις δαπάνες του δημοσίου άνω των 6,1 δισ. ευρώ.» Επιπλέον, όπως γράφει το RED «Το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων για το 2012 που περιλαμβάνεται στο νέο προϋπολογισμό προβλέπει έσοδα €9,3 δισ.»

Αλλά ταυτόχρονα διαβάζουμε στην πρόσφατη έκθεση Ράιχενμπαχ: «η Ελλάδα καταγράφει απώλειες 60 δισ. ευρώ από τη φοροδιαφυγή και μπορούν άμεσα να εισπραχθούν φόροι 8 δισ. ευρώ.» Υπόψη ότι η περιβόητη '6η δόση' που προκάλεσε τις πρόσφατες πολιτικές αναδιπλώσεις είναι επίσης 8 δισ.

Με άλλα λόγια, νέοι φόροι, περικοπές, ιδιωτικοποιήσεις θα δώσουν λιγότερα οφέλη στο δημόσιο ταμείο και θα μπορούσαν να μειωθούν σημαντικά ή και να αποφευχθούν εντελώς αν το κράτος έκανε στοιχειωδώς τη δουλειά του και μάζευε τους φόρους που του χρωστάνε ήδη! Αντί για αυτό όμως, ετοιμάζονται πρόσθετοι φόροι μαζί με μεγαλεπήβολα σχέδια για εκποίηση διαφόρων δημοσίων φιλέτων στις αδημονούσες ύαινες.

Το υποτονικό ενδιαφέρον για την αυτονόητη και απλούστατη λύση της είσπραξης παλαιών φόρων αντί για την επιβολή νέων προκαλεί την υποψία ότι η κυβέρνηση ΔΕΝ έχει πραγματική πρόθεση να θίξει τους μεγαλο-μπαταχτσήδες. Αυτό τουλάχιστον δείχνουν τα απλά νούμερα.

Έτσι τα χαμηλά εισοδήματα απειλούνται π.χ. με κόψιμο ρεύματος αν δεν πληρώσουν τα 300 ή 3,000 ευρώ του έκτακτου φόρου, ενώ αντίθετα οι χρόνιοι μεγαλοφειλέτες των εκατομμυρίων 'τιμωρούνται' με διακριτική δημοσιοποίηση των ονομάτων τους. Οι πρόσφατες διώξεις 4-5 επωνύμων μετά από δύο χρόνια στείρου μπλα-μπλα περί 'κρίσης' δεν αρκούν για να αποδείξουν ότι η εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών είναι ουσιαστικός στόχος και όχι ένα βολικό πρόσχημα για την εξαθλίωση των πολλών, την ύφεση της οικονομίας, και το ξεπούλημα της κοινής περιουσίας μας με μάσκα τη ταμπέλα ‘Αναδιάρθρωση’.

Ή μήπως υπάρχει άλλη εξήγηση αυτής της παράδοξης τακτικής;
.

Είναι καιρός να γνωριστούν οι θάλασσες με τους κινδύνους *

Ένα κείμενο που το παραθέτω αυτούσιο όχι μόνο για το ΤΙ λέει αλλά και ΠΟΙΟΣ τα λέει.
Έχω τονίσει μερικά σημεία του μακροσκελούς κειμένου που με εντυπωσίασαν:

Είναι καιρός να γνωριστούν οι θάλασσες με τους κινδύνους


Του Κώστα Χατζή (πρώην υποψήφιος πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, τ. υποστηρικτής του Α. Σαμαρά)


Θα δημοσίευα αυτή την επιστολή με την προκήρυξη εθνικών εκλογών στην, υπό Κατοχή, ελληνική Επικράτεια. Ύστερα, όμως, από το τελευταίο πραξικόπημα, την μετατροπή του Συντάγματος σε χαρτί τουαλέτας και τα καραγκιοζιλίκια που τη συνόδευσαν, κάθε ημέρα σιωπής θεωρώ ότι αυξάνει τη συνενοχή μου και με απομακρύνει από την συνείδησή μου. Είναι σκληρό να συντάσσεις ένα κείμενο που δεν φανταζόσουν ποτέ ότι θα γράψεις. Πόσο μάλλον όταν πριν 2 χρόνια ήσουν ο συντάκτης μιας επιστολής νέων που καλούσαν τον Αντώνη Σαμαρά να αναγεννήσει την Πατρίδα και την Παράταξή του. Αλλά, όπως είπε και ο ίδιος, «δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από μία ακρωτηριασμένη συνείδηση».


Τον τελευταίο 1,5 χρόνο παρακολουθούμε τη μακροβιότερη θεατρική παράσταση που έχει παιχτεί στην ψευδεπίγραφη Μεταπολίτευση. Με στόχο την υποταγή του ελληνικού λαού στις απαιτήσεις των διεθνών τοκογλύφων και της παγκόσμιας Νέας Τάξης, τα δύο κόμματα, με τη συνέργεια ή την ανοχή των υπολοίπων, σκηνοθέτησαν τη φαρσοκωμωδία του Μνημονίου, γνωρίζοντας τις τραγικές συνέπειές του και την απώλεια εθνικής ανεξαρτησίας. Της εθνικής ανεξαρτησίας που θυσιάζεται στο βωμό 7 τραπεζών που διοικούν τον κόσμο και μετονομάστηκαν σε «αγορές» για να μην τις αναγνωρίζουν οι πολίτες (Citigroup, Credit Suisse, Deutsche Bank, Goldman Sachs, Merrill Lynch, Morgan Stanley, UBS). Βέβαια, για την εθνοπροδοτική, εμετική μαριονέτα που έπαιζε το ρόλο του Πρωθυπουργού και ονομάζεται Γιώργος Παπανδρέου, κάτι τέτοιο ήταν απολύτως αναμενόμενο. Λιγότεροι, όμως, φαντάζονταν ότι στο έργο ξεπουλήματος της εθνικής μας υπόστασης θα είχε συμπρωταγωνιστή τον Αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με τον οποίο έπαιξαν «τον κακό και τον καλό μπάτσο», τον κακό που φέρνει τα μνημόνια και τον καλό που υποδύεται ότι δεν τα θέλει. Γιατί οι μάσκες της προδοσίας δεν έπεσαν με τη συγκυβέρνηση. Είχαν πέσει πολύ νωρίτερα :

Υπομονή ή φορμάρισμα του δίσκου;

Ας υποθέσουμε ότι ο υπολογιστής σας έχει πρόβλημα: Έχει διάφορους ιούς, πολλά bad sectors, ένα κάρο άχρηστα πράγματα στο registry. Έτσι σέρνεται όλο και πιο πολύ και κάθε τόσο κολλάει.

Έχετε δύο επιλογές:

• Η μία είναι να κάνετε υπομονή, και να βρείτε κάποια αποτελεσματικά προγράμματα που θα διορθώσουν τουλάχιστον μερικά από τα κακά. Θα πάρει βέβαια κάποιο χρόνο και χρήμα για να αγοράσετε τα απαραίτητα ιατρικά και να τα εφαρμόσετε, αλλά οι ειδικοί που τα πουλάνε βεβαιώνουν ότι έτσι θα βελτιωθεί η κατάσταση.
• Η άλλη λύση είναι να φορμάρετε τον δίσκο μόνοι σας, χωρίς να αγοράσετε κανένα γιατροσόφι. Θα χρειαστεί η επανεγκατάσταση πολλών προγραμμάτων που θα σας πάρει επίσης κάποιο χρόνο, αλλά μετά ο υπολογιστής θα τρέχει χωρίς καθυστερήσεις και άλλα προβλήματα.

Εσείς ποιά λύση θα διαλέγατε;

Αποφασίστε, και μετά κάντε το ίδιο ερώτημα όχι για τον υπολογιστή σας αλλά για το δίλημμα 'ευρώ ή δραχμή'.
.